Εγκρίθηκε στη Βουλή η συμφωνία με τον ΠΟΥ για την παιδική παχυσαρκία
Με ευρεία πλειοψηφία εγκρίθηκε από τη Βουλή η κύρωση της συμφωνίας δωρεάς μεταξύ του Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και του Υπουργείο Υγείας, για την ολοκληρωμένη διαχείριση της παιδικής και εφηβικής παχυσαρκίας, ανοίγοντας παράλληλα έναν έντονο πολιτικό γύρο αντιπαράθεσης γύρω από τον ρόλο του ΠΟΥ και τις διεθνείς συνεργασίες στη δημόσια υγεία.
Το νομοσχέδιο προβλέπει εφάπαξ καταβολή 80.000 ευρώ προς τον ΠΟΥ, προκειμένου ο Οργανισμός να παράσχει εξειδικευμένες υπηρεσίες στην Ελλάδα και να εκδώσει από τη χώρα μας τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας. Υπέρ ψήφισαν η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τάχθηκαν το ΚΚΕ, η Ελληνική Λύση και η Νίκη, ενώ με «παρών» τοποθετήθηκαν η Νέα Αριστερά και η Πλεύση Ελευθερίας.
Η στάση μέρους της Αντιπολίτευσης πυροδότησε την οξεία αντίδραση του υπουργού Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος απέρριψε κατηγορηματικά τα περί «χρηματοδότησης» του ΠΟΥ και μίλησε για συνωμοσιολογική προσέγγιση. Όπως τόνισε, τα 80.000 ευρώ αντιστοιχούν σε περίπου 94.000 δολάρια, σε έναν οργανισμό με προϋπολογισμό 6,83 δισ. δολαρίων, την ώρα που οι συνολικές δαπάνες του ελληνικού κράτους ανέρχονται σε 76 δισ. ευρώ. «Λέτε σοβαρά ότι εξαγοράζουμε την εύνοια του ΠΟΥ με 80.000 ευρώ;» ανέφερε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα δεν «δίνει λεφτά», αλλά αποκτά τεχνογνωσία και διεθνές αποτύπωμα, αφού οι παγκόσμιες οδηγίες για την παχυσαρκία θα εκδοθούν με σημείο αναφοράς τη χώρα.
Αντίστοιχα αιχμηρή ήταν και η τοποθέτηση της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη, η οποία κατηγόρησε τα κόμματα της Αντιπολίτευσης ότι αναγνωρίζουν τη σοβαρότητα του προβλήματος, αλλά αρνούνται να στηρίξουν τις λύσεις. Παρουσίασε στοιχεία που δείχνουν ότι η παχυσαρκία στην Ελλάδα ακολουθεί αυξητική πορεία από το 1980, με τους παχύσαρκους ενήλικες να ανεβαίνουν από 17,5% το 2002 σε 32,1% το 2019, ενώ τα δεδομένα για τα παιδιά είναι ακόμη πιο ανησυχητικά. Υπογράμμισε ότι μέσω των κυβερνητικών προγραμμάτων, σε πάνω από 1.000 οικογένειες που έλαβαν δωρεάν υπηρεσίες διατροφικής, συμβουλευτικής και ψυχολογικής υποστήριξης, ο Δείκτης Μάζας Σώματος των παιδιών μειώθηκε σε ποσοστό άνω του 80%.
Από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, το ΚΚΕ έθεσε το ζήτημα σε κοινωνικοοικονομική βάση, υποστηρίζοντας ότι η παχυσαρκία δεν είναι πρωτίστως ασθένεια αλλά αποτέλεσμα φτώχειας, ανισοτήτων και εντατικοποίησης της εργασίας. Η Ελληνική Λύση και η Νίκη αμφισβήτησαν τη σκοπιμότητα της εμπλοκής του ΠΟΥ, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας έθεσε ερωτήματα για τον χρηματοδοτικό ρόλο των κρατών-μελών, μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη χρηματοδότηση του Οργανισμού. Η Νέα Αριστερά μίλησε για χρήση των διεθνών συνεργασιών ως υποκατάστατο της δημόσιας πολιτικής.
Η κυβερνητική πλευρά, πάντως, επιμένει ότι η Ελλάδα λειτουργεί ως θεσμικός εταίρος και όχι ως χρηματοδότης του ΠΟΥ και ότι η συνεργασία ενισχύει τη διεθνή θέση της χώρας σε ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα δημόσιας υγείας. Η συζήτηση στη Βουλή κατέδειξε ότι ακόμη και σε θέματα με ισχυρό επιστημονικό υπόβαθρο, η πολιτική σύγκρουση παραμένει έντονη, με τον ΠΟΥ να μετατρέπεται σε πεδίο ιδεολογικής αντιπαράθεσης.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
