Πώς τολμά ο Ζαχαρός να ενοχλεί τους συντρόφους;

Οι περισσότεροι που έχουν δει την εκπομπή του Σταμάτη του Ζαχαρού στην οποία καλεσμένος ήταν ο σύντροφος Νεφελούδης (παλιό στέλεχος της Αριστεράς των προνομιούχων που συνήθως αποκαλούμε «ανανεωτική») δεν πρέπει να εξεπλάγησαν. Είναι πια κοινός τόπος ότι η αριστερά μοιάζει με θρησκευτική οργάνωση φανατικών, της οποίας τα μέλη επιτίθενται με μανία σε κάθε άπιστο. Οι σύντροφοι φαντασιώνονται ότι είναι σαν τον Τσε τον Γκεβάρα ενώ μοιάζουν με την Ελένη τη Λουκά. 

Έτσι, όποιος δεν συμμερίζεται τις αντιλήψεις των συντρόφων και πολύ περισσότερο όποιος δημοσίως επιχειρηματολογεί εναντίον τους δεν είναι απλώς κάποιος που έχει διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις. Είναι ένας φασίστας, ένα όργανο της κυβέρνησης ή του συστήματος, ένα ορφανό της χούντας, ένας απόγονος δωσίλογων και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο φανατισμένος τους νους. Για τους συντρόφους δεν υπάρχουν άλλες απόψεις. Δεν υπάρχουν καν λάθος απόψεις. Υπάρχουν οι δικές τους και οι φασιστικές που πάντα εκφράζονται εκ του πονηρού.

Το ότι οι ίδιοι, δηλώνοντας με καμάρι μαρξιστές, λενινιστές, κομμουνιστές (αν δεν κάνω λάθος, ο σύντροφος Νεφελούδης τα δήλωσε όλα), ταυτίζονται με μερικές από τις πιο σκληρές και εγκληματικές δικτατορίες του πλανήτη, δεν τους φαίνεται ούτε αστείο ούτε αντιφατικό. Στο κάτω κάτω οι άνθρωποι αυτοί εκπληρώνουν το θέλημα της Ιστορίας (με τον ίδιο τρόπο που οι θρησκόληπτοι της εκκλησίας εκπληρώνουν το θέλημα του Θεού). Οτιδήποτε κι αν κάνουν, από το πιο προσβλητικό μέχρι το πιο εγκληματικό, είναι δικαιωμένο από την Ιστορία. Φυσικά η Ιστορία (όπως και ο Θεός) επιτάσσει ό,τι οι πιστοί θέλουν να επιτάσσει. Και υπό αυτή την έννοια η άφεση αμαρτιών που παίρνουν οι σταυροφόροι και οι σφυροδρεπανοφόροι είναι ένα δώρο που κάνουν στον εαυτό τους, αλλά αυτή είναι μια μικρή λεπτομέρεια που δεν αλλάζει τίποτα στη σιγουριά τους.

Συνεπώς ο Σταμάτης ο Ζαχαρός δεν ήρθε αντιμέτωπος με τον σύντροφο Νεφελούδη. Ήρθε αντιμέτωπος με μια πολιτική αντίληψη η οποία επιθυμεί να εξαφανίσει οτιδήποτε διαφορετικό και το έχει κάνει οπουδήποτε έχει καταλάβει και την εξουσία και τους αρμούς της (όπως θα έλεγαν οι σύντροφοι Τσίπρας και Πολάκης). Και δεν ήταν μόνο οι απόψεις του που ενοχλούν τους συντρόφους. Είναι και το ήρεμο στιλ του που σίγουρα τους εξοργίζει. Κι ακόμα περισσότερο το ότι τους δίνει βήμα και, μέσω του βήματος που τους δίνει, τους εκθέτει με λογικά επιχειρήματα τα οποία είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν από ανθρώπους που έχουν μάθει να σκέφτονται με τσιτάτα και συνθήματα.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, οι προσβολές του (καλεσμένου) συντρόφου Νεφελούδη στον (οικοδεσπότη) Ζαχαρό είναι άλλη μια επίδειξη της κακομαθησιάς των συντρόφων. Των ανθρώπων που έχουν πάντα δίκιο κι απέναντί τους πάντα φασίστες. Των ανθρώπων που στο μυαλό τους έχουν φτιάξει έναν τόσο βολικό κόσμο που δεν μπορούν να συγχωρήσουν κανέναν που να τους τον χαλάει. Και μπράβο τους.