Τελικά, ποιo κανάλι είχε τον καλύτερο «Βλαστό», όταν αναπαριστούσε τους διαλόγους της συμμορίας;
Μα οι τηλεοπτικές παραστάσεις του «Βλαστός εν Κατροκινητώ» δεν είναι διαγωνισμός, σαν τη Eurovision! Είναι φεστιβάλ! Δηλαδή, κάθε ερμηνευτής δοκιμάζει να παρουσιάσει τη δική του «ανάγνωση» στο έργο. Στο Mega, ας πούμε, υιοθέτησαν την «μπρεχτική αποστασιοποίηση», ώστε να μην ενθαρρύνουν την ταύτιση του θεατή ούτε με την «Τζιτζικούλα» ούτε με τον «Τζιτζικούλο». Αντίθετα, το Alter παρουσίασε μια παράσταση βασισμένη στη σχολή «Στανιο-σλάφσκι», με ποικιλία χρωματισμών στη φωνή, προσπαθώντας να δώσουν στο θεατή (με το «στανιό», εξού και το όνομα της σχολής) ανάγλυφο το δράμα και το αδιέξοδο του σύγχρονου κακοποιού. Στον Ant1, πάλι, δοκίμασαν τη σχολή της αμερικάνικης αστυνομικής σειράς CSI (για να πιάσουν το νεανικό κοινό), ενώ στον Alpha ακολουθήθηκε η τεχνική Δαλιανίδη στα «Τσακάλια», με πολλές παύσεις (εκεί όπου το κείμενο είχε αποσιωπητικά), για να καταλάβουμε όλοι ότι αυτός που τα λέει δεν τα πιστεύει, αλλά απλώς τα διαβάζει. Τέλος, το Star αποκλείστηκε από το φεστιβάλ, γιατί αυτός που διάβαζε το ρόλο του Βλαστού ήθελε να κάνει τούμπα, σύμφωνα με τη χορογραφία του Φωκά Ευαγγελινού, και να βγάλει ένα μπαλέτο από χορεύτριες ντυμένες «γρύλους» (παραπέμποντας στις «τζιτζικούλες»), ενώ ζητούσε από τους θεατές να μην ψηφίσουν τα φαβορί των άλλων καναλιών. Πράγμα που απαγορεύεται ρητά από τους όρους του φεστιβάλ.
Για μισό λεπτό! Υποτίθεται ότι για να μην κολλήσουμε τη νέα γρίπη δεν πρέπει να πλησιάζουμε τους άλλους σε απόσταση μικρότερη από ένα μέτρο. Εφόσον λοιπόν το ένα μέτρο είναι απόσταση ασφαλείας για τον ιό, γιατί να μην είναι εξίσου ασφαλής και για τις βλαβερές συνέπειες του καπνού του τσιγάρου στους παθητικούς καπνιστές;
Μα η απόσταση του ενός μέτρου δεν καθορίστηκε με βάση τον ιό της γρίπης. Είναι απόσταση ασφαλείας για να μπορείς να ξεφύγεις σε περίπτωση που αυτός που πλησιάζεις εργάζεται στην ψυχαγωγία του Mega και σε πλησιάζει με τρόπο για να σε πάει με τη βία για δοκιμαστικό για το πρωϊνό του σταθμού!
Πάλι ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στα γιαούρτια; Παλιότερα ήταν για το ποιο είναι ζωντανό. Τώρα για το ποιο είναι μικρό και ποιο είναι φτηνό. Γιατί δεν μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά –όπως π.χ. τα τυριά, οι γκοφρέτες και τα άλλα προϊόντα– στο ράφι τους;
Διότι τα γιαούρτια, λόγω αισθησιακών διαφημίσεων με γλειψίματα στο κουτάλι και κυλίσματα στις παραλίες, έχουν εκ των πραγμάτων ανεβασμένη λίμπιντο. Οπότε η συζήτηση για το αν έχει σημασία ή όχι το μέγεθος είναι εξαιρετικά σημαντική γι’ αυτά.
Πώς θα καλυφθεί το έλλειμμα αν συνεχίσουν να δίνουν στον κάθε άσχετο κρατικές διαφημίσεις;
Μα οι κρατικές διαφημίσεις είναι σαν τη διατροφή που επιδικάζεται σε περιπτώσεις διαζυγίου. Δηλαδή, όπως ο πλούσιος σύζυγος (έστω κι αν πλέον έχει έλλειμμα) είναι υποχρεωμένος να παρέχει στην πρώην γυναίκα του τα μέσα για να διατηρήσει το ίδιο επίπεδο ζωής που είχε κατά τη διάρκεια του γάμου, έτσι και ο ΟΠΑΠ είναι υποχρεωμένος να παρέχει στους επιχειρηματίες τα μέσα για να διατηρήσουν το lifestyle που είχαν και πριν την επιτήρηση από την Ε.Ε. Οπότε βάζουν έκτακτη εισφορά σε αυτούς που ούτως ή άλλως είναι συνηθισμένοι να ζουν περιορισμένα και δεν θα τους «τσούξει» πολύ, για να μπορούν να δώσουν τη «διατροφή» εκεί που είναι υποχρεωμένοι.
Ωραία. Μετά το photoshop στις «παπαρατσικές» φωτογραφίες της Μενεγάκη από τις διακοπές της, είδαμε ότι έχει σώμα 25χρονης και δεν είναι όπως στην πραγματικότητα. Και λοιπόν;
Αυτό γίνεται για να μπορέσει η ίδια να ευχαριστηθεί τις διακοπές της, χωρίς να την αναγνωρίζουν και να την ενοχλούν οι θαυμαστές της. Ενώ δηλαδή εκείνοι θα ψάχνουν τη «photoshopαρισμένη» Μενεγάκη που έχουν δει στο περιοδικό, η πραγματική θα περνάει απαρατήρητη και θα έχει την ησυχία της.
Αφού ο εργολάβος Τρομπούκης και ο υπάλληλός του πήγαν στην Τήνο για να ζητήσουν συγχώρεση για τα εγκλήματά τους, γιατί τελικά συνελήφθησαν; Τόσο σκληρή είναι η Παναγία;
Όχι σκληρή. Απλώς πολυάσχολη. Επειδή πήγαν χωρίς ραντεβού, η Παναγία δεν μπόρεσε να τους συναντήσει γιατί εκείνη την ώρα εξοφλούσε τη σύζυγο Βουλγαράκη, δίνοντας την ευλογία της για τα συμβόλαια του Βατοπεδίου.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
