Μια από τις βασικές προεκλογικές εξαγγελίες – δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι η επαναφορά του κατώτερου μισθού στον ιδιωτικό τομέα στα 751,00 €. Από την πρώτη στιγμή που το άκουσα, σε μια εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στη Δ.Ε.Θ., αναρωτήθηκα: «Και γιατί μόνο τόσο;». Πράγματι, οι ισχυρισμοί και η επιχειρηματολογία του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του δεν αφήνει κάποιον να καταλάβει, γιατί η αύξηση του κατώτερου μισθού θα πρέπει να σταματήσει στα 751,00 €. Ας εξετάσουμε λίγο εγγύτερα:
Κατά τους ισχυρισμούς τους το μέτρο είναι δημοσιονομικά ουδέτερο, συνεπώς δεν χρειάζεται να απαντούνε που θα βρούνε τα λεφτά. Αυτό είναι βέβαια αληθές. Το κράτος δε χρειάζεται να βρει λεφτά, αφού τους μισθούς θα τους πληρώνουν οι επιχειρήσεις. Το ερώτημα «που θα βρουν οι επιχειρήσεις τα λεφτά» μέχρι τώρα δεν έχω δει να τίθεται και να απαντάται από κάποιον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός αν η απάντησή θεωρείται αυτονόητη συνέπεια της «κίνησης της αγοράς», στην οποία θα αναφερθούμε και παρακάτω. Πάντως από δημοσιονομικής σκοπιάς οι αιτιάσεις για ανεπάρκεια κονδυλίων απορρίπτονται – και ορθώς – ως αβάσιμες, αφού το μέτρο δεν έχει δημοσιονομικό κόστος. Αφού όμως η αύξηση δεν έχει δημοσιονομικό κόστος, τότε πώς εξηγείται το φρένο της αύξησης στα 751,00 €;
Ένα δεύτερο ενδεχόμενο θα ήταν, μήπως η αύξηση επηρεάσει την ανταγωνιστικότητα της παραγωγής μας και κατά συνέπεια την ανάπτυξη της χώρας. Και πάλι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ μας βεβαιώνει ότι όχι μόνο δεν θα επηρεαστεί η ανάπτυξη, αλλά θα έχουμε αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,6% και 7.000 νέες θέσεις εργασίας. Συνεπώς πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και ανάπτυξης ουδέν. Αν όμως αυτό αληθεύει, τότε και πάντα σύμφωνα με τους κανόνες της λογικής, αυτό θα σημαίνει ότι μια ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του κατώτερου μισθού θα επιφέρει ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του ΑΕΠ και δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας. Γιατί λοιπόν σταματάμε στα 751,00 €;
Ένα τρίτο θα μπορούσε να είναι ο φόβος μήπως κάποιες επιχειρήσεις δεν μπορέσουν να αντεπεξέλθουν και αναγκαστούν να κλείσουν. Και εδώ όμως μας διαβεβαιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι οι αμειβόμενοι με τον κατώτερο μισθό, δεν θα πάρουν την αύξηση να την κάνουν μασούρια, αλλά θα καταναλώσουν (δεν σκέφτεται βέβαια ότι μάλλον θα έχουν και φόρους να πληρώσουν). «Θα πέσει χρήμα», «θα κινηθεί η αγορά» λοιπόν, θα ανεβεί ο τζίρος των παραγωγών και των εμπόρων και θα μπορούν με τον αυξημένο τζίρο να πληρώνουν τους αυξημένους κατώτερους μισθούς. Και με αυτό το επιχείρημα όμως, απαντάται η δυνατότητα της αύξησης, αλλά όχι ο περιορισμός της αύξησης. Γιατί το επιχείρημα αληθεύει, τότε με μια ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του κατώτερου μισθού θα πέσει ακόμη περισσότερο χρήμα στην αγορά, θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο ο τζίρος των επιχειρήσεων και θα μπορούν ακίνδυνα να καταβάλλουν τους μισθούς. Ο περιορισμός της αύξησης στα 751,00 € παραμένει ανεξήγητος.
Μια άλλη ευλογοφανής εξήγηση, την οποία όμως δεν έχω ακούσει από κανένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν ότι η αύξηση του κατώτερου μισθού δεν οδηγεί αδιάκοπα σε αύξηση του τζίρου της αγοράς, σε ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Με βάση την υπόθεση αυτή η αύξηση μέχρι ένα σημείο μπορεί να λειτουργεί ενισχυτικά για την κατανάλωση και την ανάπτυξη, μετά το σημείο αυτό όμως η ευεργετική της επίδραση κάμπτεται και αρχίζουν οι βλαπτικές συνέπειες στην ανταγωνιστικότητα. Αν η θέση αυτή ισχύει, τότε είναι προφανές ότι το κόλπο είναι να βρεις την «κορυφή», το σημείο εκείνο της καμπύλης όπου μεγιστοποιούνται οι αναπτυξιακές επιδράσεις χωρίς να βλάπτεται η ανταγωνιστικότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ποτέ ισχυριστεί κάτι τέτοιο. Αν το ισχυριζόταν και διατείνονταν ότι η κορυφή αυτή βρίσκεται στα 751,00 €, τότε θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε˙ όχι μαζί, γιατί δεν έχω τις κατάλληλες επιστημονικές γνώσεις, αλλά με άλλους επιστήμονες οικονομολόγους. Θα έπρεπε όμως σε αυτή την περίπτωση να παρουσιάσει μια επιστημονική τεκμηρίωση, μια μελέτη, κάποιους υπολογισμούς, κάτι τέλος πάντων. Η τεκμηρίωση όμως, αν υπάρχει, κρατείται κρυφή, και εμείς μένουμε να θαυμάζουμε πώς μετά από τόσα που έχουν συμβεί στη χώρα, το χρυσό σημείο, η χρυσή κορυφή της καμπύλης του κατώτατου μισθού, όπου μεγιστοποιείται η ωφέλεια βρίσκεται στα ίδια 751,00 €, όπου βρισκόταν και προ κρίσης, προ μνημονίου.
Σε αυτή τη λέξη, το «προ μνημονίου», βρίσκεται κατά τη γνώμη μου το μυστικό. Προσωπικά θεωρώ ότι η εξαγγελία αυτή του ΣΥΡΙΖΑ ουδόλως βασίζεται σε οποιαδήποτε στοιχεία, υπολογισμούς, μελέτη κλπ. Αποτελεί απλώς ένα σύνθημα. Ένα σύνθημα που αποσκοπεί στο να υποβάλει στο υποσυνείδητο των Ελλήνων την εντύπωση ότι η επιστροφή στις παλιές καλές μέρες είναι δυνατή. Δεν τους ενδιαφέρει καν να εξετάσουν αν είναι δυνατό ο κατώτατος μισθός να ανέβει ακόμη παραπάνω. Γιατί εκεί θα χρειαστούν στοιχεία. Τους ενδιαφέρει μόνο να συνδεθούν με την αναπόληση των παλιών καλών ημερών. «Προ μνημονίου». Αν βέβαια υπάρχει κάποιος αντίλογος και κάποια αντίκρουση της εντύπωσής μου, θα χαρώ να την ακούσω. Αλλά φοβάμαι ότι θα περιμένω μάταια και θα ρωτάω άσκοπα: «Γιατί όχι 752,00 €;»
17°
