Πώς να οδηγήσεις το κόμμα σου στη διεκδίκηση της κυβέρνησης όταν οι μισοί από τους έτσι κι αλλιώς όχι πολλούς ψηφοφόρους σου σε θεωρούν ακατάλληλο για πρωθυπουργό;
Νίκος Ανδρουλάκης - Στέφανος Κασσελάκης: Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις για την εκτίμηση ψήφου και τον καταλληλότερο πρωθυπουργό
Αν διαβάζουν τα γκάλοπ ο ηγέτης της Τζάκρη και ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να είναι πολύ δυσαρεστημένοι. Όχι μόνο επειδή του ενός το κόμμα πάει από το κακό στο χειρότερο και του άλλου δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί παρά μόνο ένα ελάχιστο κομμάτι της μεγάλης εξόδου των συριζαίων, αλλά περισσότερο επειδή η πτώση στη μια περίπτωση και η στασιμότητα στην άλλη φαίνεται πως είναι κυρίως αποτέλεσμα της ανεπάρκειας των δύο αρχηγών.
Μιλάμε για δύο κόμματα εκ των οποίων το ένα είναι η αξιωματική αντιπολίτευση και το άλλο φιλοδοξεί να πάρει τη θέση του. Δηλαδή για δύο κόμματα των οποίων οι δύο αρχηγοί αυτοπροτείνονται ως υποψήφιοι πρωθυπουργοί. Ως οι κυβερνήτες που θα αντικαταστήσουν τον Κυριάκο τον Μητσοτάκη.
Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα: ελάχιστοι τους θεωρούν ικανούς για τη δουλειά του πρωθυπουργού.
Στην τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε, αυτή της Opinion Poll, στην εκτίμηση ψήφου τα ποσοστά των τριών πρώτων κομμάτων είναι ΝΔ 39,1%, ΠΑΣΟΚ 14,4% και ΣΥΡΙΖΑ 13,2%. Και πάνω κάτω είναι τα ίδια σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Αυτά είναι ήδη αρκετά κακά μαντάτα για τους δύο αρχηγούς (ειδικά αν σκεφτούμε πως η κυβέρνηση δεν περνάει την καλύτερή της φάση), αλλά τα πολύ κακά έρχονται με τις απαντήσεις στην ερώτηση για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό. Εκεί ο Μητσοτάκης παίρνει το 42,2%, ο Κασσελάκης το 7,8% και ο Ανδρουλάκης το 7,1%. Δηλαδή οι δυο πολιτικοί που αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την πρωθυπουργία δεν μπορούν να πείσουν ότι είναι κατάλληλοι για τη δουλειά ούτε αυτούς που ψηφίζουν τα κόμματά τους. Στην πραγματικότητα σχεδόν οι μισοί από όσους θέλουν να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ (που ήδη είναι λίγοι) δεν θεωρούν τους ηγέτες των κομμάτων αυτών ικανούς για την πρωθυπουργία. Σχεδόν πάντα ο εν ενεργεία πρωθυπουργός έχει ένα προβάδισμα στις απαντήσεις για την καταλληλότητα αλλά ποτέ δεν θυμάμαι να εμφανίζεται ως ο μοναδικός ικανός για τη θέση.
Αυτή η διαπίστωση ανικανότητας θα ήταν ασήμαντη για τους αρχηγούς των υπόλοιπων κομμάτων. Ο Κουτσούμπας, ο Βελόπουλος, ο Νατσιός, ο Στίγκας και η Κωνσταντοπούλου δεν είναι, ούτε υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να γίνουν, ηγέτες της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άρα δεν εμφανίζονται ως υποψήφιοι πρωθυπουργοί. Αλλά για τους αρχηγούς κομμάτων που υποτίθεται ότι έχουν στόχο την κυβέρνηση είναι κόλαφος. Πώς να οδηγήσεις το κόμμα σου στη διεκδίκηση της κυβέρνησης διεκδικώντας εσύ ο ίδιος την πρωθυπουργία όταν οι μισοί από τους έτσι κι αλλιώς όχι πολλούς ψηφοφόρους σου σε θεωρούν ακατάλληλο;
Κι αν αυτά είναι κακά μαντάτα για τους δύο αρχηγούς, για τα κόμματά τους είναι τραγικά. Γιατί, όσο ανεπαρκείς κι αν εμφανίζονται οι δύο αρχηγοί, δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας καλύτερος για αντικαταστάτης. Οι δύο πολιτικοί που μοιάζουν σα να έχουν βγει από τις προσευχές του Μητσοτάκη μπορεί να είναι και ό,τι καλύτερο έχουν τα κόμματά τους. Πράγμα που σημαίνει ότι δυστυχώς θα περάσει καιρός μέχρι η χώρα να αποκτήσει αντιπολίτευση. Και μπράβο της.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
Η αίσθηση του κατεπείγοντος και ο ανταγωνισμός ΠΑΣΟΚ - ΕΛΑΣ για τη δεύτερη θέση έχουν οδηγήσει στην αναβίωση των χειρότερων χαρακτηριστικών της μεταπολίτευσης
17°
