Αστυνομία σκέψης

Δύο φιγούρες συμπαθητικές –για τελείως διαφορετικούς λόγους- σε μένα βρέθηκαν τελευταία στο μάτι του κυκλώνα.

Ο πρώτος ήταν ο Σταμάτης Κραουνάκης. Ενδεχομένως ο πιο χαρισματικός Έλληνας συνθέτης των τελευταίων χρόνων αλλά και φοβερός τύπος, μια και τα τελευταία χρόνια είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά. Ο «Κραού» λοιπόν εμφανίστηκε πριν λίγες μέρες στην εκπομπή της Κατερίνας Καραβάτου. Με τον γνωστό χειμαρρώδη τρόπο του μίλησε για τους πάντες και τα πάντα, η τοποθέτησή του όμως «Πόσα χρόνια μιλάνε οι βορειοελλαδίτες ελληνικά; Εκατό; Μιλάγανε βουλγάρικα πριν την απελευθέρωση. Σου λένε δεν καταλάβαιναν την ελληνική πάνω από τη Λαμία» άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου.

Αναμφισβήτητη χοντράδα που θυμίζει περισσότερο οπαδικό σύνθημα σε αγώνα Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ. Όπως πάντα όμως η αντίδραση του ιντερνετικού (και όχι μόνο) όχλου υπήρξε εξωφρενικά δυσανάλογη. Ο Κραουνάκης αμέσως χαρακτηρίστηκε «ανθέλληνας», «Εφιάλτης» και «Πήλιος Γούσης» ενώ η Νέα Δημοκρατία έφτασε στο σημείο να εκδώσει μέχρι και ανακοίνωση (!) ζητώντας από τον ΣΥΡΙΖΑ να τον «αποπέμψει από το κλαμπ των φίλων του». Δεν γνωρίζω φυσικά αν η Νου Δου μιλάει για κάποιο φεϊσμπουκικό γκρουπ, το γεγονός όμως είναι πως ο Κραουνάκης δεν διαθέτει καμία οργανική θέση στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σαν να έβγαζε ανακοίνωση ο Παναθηναϊκός και να έχωνε στον Ολυμπιακό για τα μπινελίκια μου στο Facebook μιας και είμαι δηλωμένος οπαδός του Θρύλου. Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε το στυλ του Κραουνάκη και ούτως ή άλλως είναι ξεκάθαρο πως κανένας μουσικός δεν θα είχε συμφέρον να απαξιώσει τον μισό πληθυσμό της χώρας όπου πωλούνται τα cd του. Απλώς ο «Κραού» έκανε μια άγαρμπη αναφορά στην πολυπολιτισμικότητα της Βόρειας Ελλάδας πριν το 1913. Τι το ψάχνετε όμως; Ο κόσμος διψάει για αίμα.

Τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά για τον Μιχάλη Τσαουσόπουλο, τον θρυλικό 267 των παιδικών και εφηβικών μας χρόνων. Ο γερόλυκος (αν και δεν έχει αλλάξει καθόλου εμφανισιακά) ραδιοφωνικός παραγωγός στην εκπομπή του στο Radio Deejay αποκάλεσε τους Σύριους πρόσφυγες της Πλατείας Συντάγματος «κουρελαρία» στολίζοντάς τους και με πολλές άλλες ρατσιστικές εκφράσεις οι οποίες φλέρταραν με τις ατάκες της, αλήστου μνήμης, Χρυσής Αυγής. Ρατσιστικός οχετός απόλυτα καταδικαστέος. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι το φαινόμενο να αντιμετωπίζεται ο Τσαουσόπουλος ως ο Έλληνας Χάινριχ Χίμλερ υπάρχει μεγάλη απόσταση. Το τι άκουσε (ακόμα και από Μέσα που δεν τα λες αντιρατσιστικά) ο βετεράνος dj δε λέγεται ενώ η χαρακτηριστική έιτις φιγούρα του φιλοξενήθηκε πλάι σε, συνηθισμένα για την περίσταση, κλισέ όπως η θρυλική ατάκα του Χατζιδάκι περί «προσώπου του τέρατος» κλπ.

Η πραγματικότητα είναι πως σε μια «χαλαρή» ραδιοφωνική κουβέντα, ο Τσαουσόπουλος «ξέφυγε». Και ήταν λογικό και καθόλου καταδικαστέο να υπάρξουν αντιδράσεις. Ήμαρτον όμως. Σε μια χώρα όπου οι νεοναζί χτυπάνε διψήφια ποσοστά το πρόβλημα δεν είναι ο «267». Τέλος σε ό,τι αφορά τους πρόσφυγες στο Σύνταγμα ας αναλογιστούν πρώτα τις ευθύνες τους τόσο οι μεν όσο και οι δε (οι Σύριοι δεν ανήκουν ούτε στους πρώτους ούτε στους δεύτερους) και μετά να ασχοληθούν με το τι ακούγεται στις ραδιοφωνικές εκπομπές.

Πλέον γινόμαστε μάρτυρες ενός ιντερνετικού λιντσαρίσματος την ημέρα. Και πέρα από τα πολιτικά πρόσωπα (τα οποία συχνά δέχονται επιθέσεις βάσει οργανωμένου σχεδίου στο οποίο θα αναφερθούμε σε κάποιο από τα επόμενα κείμενά μας) θύματα αυτής της κατάστασης πέφτουν κάθε λογής επώνυμοι και ανώνυμοι που θα πουν μια κουβέντα παραπάνω ή θα βάλουν ένα κόμμα μετά από μια λάθος λέξη. Έτσι, για μια ανόητη φάρσα ο Μάρκος Σεφερλής χαρακτηρίστηκε «χρυσαυγίτης», για την επίθεσή του στην κοινοβουλευτική Αριστερά ο Τζίμης Πανούσης θεωρήθηκε «άνθρωπος των σαμαροβενιζέλων» ενώ για ένα γλυκερό φιλειρηνικό στάτους ο Κωστής Μαραβέγιας αντιμετωπίζεται εδώ και ελάχιστα 24ωρα ως εχθρός του λαού. Η λίστα είναι ατελείωτη. Ποιος θα είναι άραγε ο επόμενος;

Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια «Αστυνομία Σκέψης». Με έναν αδίστακτο Big Brother που περιμένει το παραμικρό μας «ολίσθημα» για να μας αφανίσει. Δηλαδή από δω και πέρα θα πρέπει να σκεφτόμαστε για ώρες τι θα πούμε δημοσίως μήπως και ενοχληθεί κάποιος υπερευαίσθητος ευαισθητούλης; Ας μην επιστρέψουμε να συμβεί αυτό.