Αλέξανδρος Γιωτόπουλος: Ούτε 1,5 χρόνος στη φυλακή για κάθε φόνο

Ο Γιωτόπουλος έχει καταδικαστεί σε 17 φορές ισόβια. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τι έκανε, καταλαβαίνεις ότι αυτά που έκανε ήταν πάρα πολύ άσχημα και σίγουρα θα περιλαμβάνουν και δολοφονίες. Όχι μία και δύο, αλλά πολλές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για ηθική αυτουργία σε 17 δολοφονίες μαζί με άλλα εγκλήματα που όμως δεν συγκρίνονται με φόνο. Και παρ’ όλα αυτά, 24 χρόνια μετά την καταδίκη του αφήνεται ελεύθερος και ο Άρειος Πάγος κάνει αίτηση αναίρεσης της αποφυλάκισής του γιατί κανείς καταδικασμένος σε 17 χρόνια ισόβια δεν μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος μετά από 24 χρόνια. Αν τα χρόνια όμως γίνουν 25, μπορούμε να το συζητήσουμε.

Αφήστε κατά μέρους τις ιδεολογικές προτιμήσεις και την αντίληψη που έχετε για τη δημοκρατία, τη βία και την ανθρώπινη ζωή. Ξεχάστε τον ίδιο τον Γιωτόπουλο, τη 17 Νοέμβρη, τον δολοφονικό ναρκισσισμό, το μίσος τους για τη δημοκρατία και οτιδήποτε σχετικό με την υπόθεση. Σας φαίνεται λογικό κάποιος να έχει κάνει εγκλήματα που η δικαιοσύνη τα αντιλαμβάνεται ως τόσο φοβερά ώστε να του επιβάλει ποινή ΔΕΚΑΕΦΤΑ ισοβίων και να συζητάμε το αν θα βγει στα 24 ή στα 25 χρόνια; Και μάλιστα χωρίς να έχει δείξει την παραμικρή μεταμέλεια; Σας φαίνεται λογική αυτή η τεράστια διαφορά ανάμεσα σε επιβαλλόμενη και εκτιτέα ποινή; Σας φαίνεται λογικό μια κοινωνία να αφήνει ελεύθερους τους πιο στυγνούς της εγκληματίες; 

Και ο Γιωτόπουλος δεν είναι κάποια εξαίρεση. Είναι ο κανόνας. Οι πιο σκληροί εγκληματίες, άνθρωποι από τους οποίους η κοινωνία κινδυνεύει. Άνθρωποι που λόγω ηλικίας μοιάζουν πολύ πιο επικίνδυνοι από τον Γιωτόπουλο αποφυλακίζονται. Και η ερώτησή μου είναι γιατί; Καταλαβαίνω ότι περισσότεροι εγκληματίες ελεύθεροι, περισσότερες δυνατότητες αίτησης αποφυλάκισης,  σημαίνουν περισσότερες δουλειές για δικηγόρους (οι οποίοι παγκοσμίως είναι το επάγγελμα με την μεγαλύτερη εκπροσώπηση στα κοινοβούλια) αλλά και πάλι. Δεν είναι ακραίο το νομικό μας σύστημα να τζογάρει ζωές δίνοντας ευκαιρίες σε αδίστακτους εγκληματίες;

Άκουσα ότι η δικαιολογία όσων υπερασπίζονται τη φιλοεγκληματική αντίληψη για τον νόμο είναι ότι ο ισόβιος εγκλεισμός θεωρείται βασανιστήριο. Φυσικά αυτή η λογική μπορεί να οδηγήσει στον χαρακτηρισμό και του απλού εγκλεισμού με τη λέξη «βασανιστήριο». Και δεν είναι σωστό να βασανίζουμε ανθρώπους.

Μια άλλη δικαιολογία που άκουσα είναι πως αν με τα ισόβια εννοούμε ισόβια, τότε οι βαρυποινίτες δεν έχουν κίνητρο να δείξουν καλή διαγωγή. Πράγμα περίεργο γιατί ακόμα και μέσα στη φυλακή είναι εύκολο να δημιουργήσεις πολυπόθητα προνόμια τα οποία θα εξαρτώνται από τη συμπεριφορά των κατάδικων.

Αν ο Γιωτόπουλος αποφυλακιστεί, είτε φέτος είτε του χρόνου, θα έχει εκτίσει ποινή ενάμιση έτους για κάθε φόνο στον οποίο υπήρξε ηθικός αυτουργός. Πράγμα που σημαίνει ότι ο «νομικός μας πολιτισμός» έχει βρει την, τάχα ανυπολόγιστη, αξία της ζωής. Και δεν φαίνεται να τη θεωρεί και τόσο μεγάλη. Και μπράβο του.