Επιβάλλεται η νομιμότητα με παρακάλια; Η κυβέρνηση εξακολουθεί να προσπαθεί

Είναι εξαιρετικά περίεργο που διανύουμε την τρίτη ή την τέταρτη ημέρα (μπορεί και την πέμπτη, ειλικρινά δεν ξέρω και δεν έχει και σημασία) κατά την οποία εκπρόσωποι της πιο ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας καίνε, καταστρέφουν, βιαιοπραγούν, απειλούν, κλείνουν το εθνικό οδικό δίκτυο προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τον θάνατο ενός ομόφυλού τους. Και είναι περίεργο γιατί δύο (ή τρεις) ημέρες πριν ο ίδιος ο υπουργός Προστασίας Κάποιου Πράγματος που Σίγουρα δεν Είναι ο Πολίτης έκανε έκκληση για αυτοσυγκράτηση και μάλιστα «σε όλες τις πλευρές».

Δεν ξέρω ποιες είναι «όλες οι πλευρές» σε επεισόδια στα  οποία συμμετέχει μόνο μια πλευρά αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως αυτή η πλευρά εξακολουθεί να δημιουργεί επεισόδια παρά την έκκληση του υπουργού. Δεν μπορώ να καταλάβω που βρίσκουν το θάρρος να αψηφούν την πιθανότητα ο υπουργός να θυμώσει που η έκκληση του μένει χωρίς ανταπόκριση και να τους μιλήσει άσχημα ή ακόμα και να τους αγριοκοιτάξει.

Ίσως επειδή ξέρουν ότι οι υπουργοί και αυτής της κυβέρνησης είναι απρόθυμοι ακόμα και να αγριοκοιτάξουν κάποιον που καταστρέφει, καίει, βιαοπραγεί, απειλεί και κλείνει το εθνικό οδικό δίκτυο και πως το περισσότερο που έχουν διάθεση να κάνουν είναι εκκλήσεις. Ίσως επειδή βλέπουν ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση αποπειράται να επιβάλει τον νόμο είναι τα παρακάλια. Επειδή καταλαβαίνουν ότι και αυτή η κυβέρνηση ακολουθεί την παράδοση της κυβέρνησης του Πάκη του Παυλόπουλου και του Κωνσταντίνου του Εργατικού/Ακάματου/Ικανού/ Άοκνου οι οποίοι το 2008 σαν σύγχρονοι Νέρωνες χάζευαν την Αθήνα να καίγεται τρώγοντας τα κοψίδια τους (δεν είχαν προλάβει να μάθουν να παίζουν λύρα). Σε κάθε περίπτωση νομίζω πως ο αρμόδιος υπουργός θα πρέπει να αναβαθμίσει το οπλοστάσιό του και εκτός από «εκκλήσεις» να ξεκινήσει τις ικεσίες πεσμένος στα γόνατα ακόμα και τα κυλίσματα στο πάτωμα με δάκρυα στα μάτια.

Θα πρότεινα και πιο πρακτικά μέτρα όπως αστυνομικές επιχειρήσεις και συλλήψεις αλλά αυτό θα ήταν μάταιο καθώς η κυβέρνηση συνεχίζει αχάμπαρη (και με αντιπολίτευση που στην πλειονότητα της προστατεύει την παραβατικότητα) το πείραμα της για νομιμότητα χωρίς επιβολή του νόμου. Το πείραμα βέβαια αποτυγχάνει αλλά τις συνέπειες τις υφίστανται οι πολίτες και όχι τα κυβερνητικά στελέχη οπότε θα συνεχίζεται επ αόριστο. 

ΥΓ – Σε σχέση με το περιστατικό θα ξέραμε περισσότερα αν η κυβέρνηση είχε υλοποιήσει τη δέσμευσή της για κάμερες στους αστυνομικούς. Αλλά ίσως να μην πρέπει να έχουμε πολλές απαιτήσεις από μια κυβέρνηση η οποία ακόμα και χωρίς αντιπολίτευση εξακολουθεί να φοβάται περισσότερο κι απο κλειστοφοβικό σε ασανσέρ δύο ατόμων.