Στέφανος Κασσελάκης: Η συριζαϊκή εκδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη

Αυτή είναι η ομιλία που, όπως απέδειξε η ιστορία, έκανε τον Ομπάμα πρόεδρο των ΗΠΑ. Παραδέχτηκε ότι ήταν ένας παντελώς άγνωστος υποψήφιος. Μίλησε για τον πατέρα του και τη μητέρα του. Μίλησε για την καταγωγή και την προϋπηρεσία του. Ανέφερε επιγραμματικά όσα ονειρευόταν να αλλάξει στη χώρα του. Έβαλε στο ίδιο κάδρο Αμερικανούς πολίτες διαφορετικής φυλής, χρώματος και σεξουαλικού προσανατολισμού. Σας θυμίζει κάτι;

Η υποψηφιότητα του Στέφανου Κασσελάκη, αν και είναι πολύ νωρίς για να κριθεί, έδωσε αφορμή να επαναπροσδιορίσουμε έννοιες και κίνητρα. Ποιοι δικαιούνται να διεκδικούν την προεδρία ενός κόμματος; Τι προϋπηρεσία οφείλουν να έχουν; Ποιο είναι το ενδεδειγμένο ύφος; Πόσες γλώσσες οφείλουν να μιλούν; Πώς ιεραρχούν τις ελληνικές παθογένειες και τι σκοπεύουν να κάνουν γι’ αυτές; Το κόμμα με το οποίο ο κύριος Κασσελάκης αποφάσισε να συστρατευθεί και να θέσει υποψηφιότητα για την ηγεσία του ανήκει στην αριστερά. Τι σημαίνει όμως αριστερά σήμερα; Είναι πρόταση ενός  οικονομικού και παραγωγικού μοντέλου; Ή μήπως δηλώνει φιλοσοφικά μια προοδευτική προσέγγιση σε θέματα που διαχρονικά σπρώχνονται κάτω απ’ το χαλί στην Ελλάδα. Θέματα σε μια ατζέντα που τέμνει σχεδόν όλα τα κόμματα του προοδευτικού κεντρώου δημοκρατικού τόξου. Διαχωρισμός Κράτους Εκκλησίας. Μισθοδοσία και συνταξιοδότηση κληρικών με ευθύνη της εκκλησίας. Ίσα δικαιώματα σε πολίτες ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού. Εναλλακτική στρατιωτική θητεία. Απόδοση ελληνικής ιθαγένειας μετά τη δεκαετία σε όσους μένουν νόμιμα στη χώρα. Δικαιότερη ανακατανομή πλούτου. Επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης. Τέλος στους διορισμούς πολιτευτών στις διοικήσεις νοσοκομείων. Φοροελαφρύνσεις σε αδύναμους οικονομικά συμπολίτες μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν μην τι άλλο, μας απέδειξε ότι ξέρει να καβαλάει το κύμα. Μένει να αποδείξει ότι το μήνυμα των εκλογών δεν έμεινε αδιάβαστο.

Το ποσοστό που έλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές έστειλε ένα δυνατό μήνυμα σε όσους ονειρεύονται να κυβερνήσουν την Ελλάδα μετά τις μεγάλες περιπέτειες της ένταξής της στο Δ.Ν.Τ και την κυβέρνηση Τσίπρα. Ξεχάστε ατζέντα που δεν κινείται μέσα σε δημοκρατικό πνεύμα. Ξεχάστε την μη κανονικότητα ως ευκαιρία. Ξεχάστε τους νόμους που καταργούνται στα πεζοδρόμια. Ξεχάστε την ατιμωρησία στα πανεπιστήμια. Ξεχάστε τη δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας. Ξεχάστε αντιπολίτευση που βασίζεται σε χυδαιότητες πεζοδρομίου και σε ρουβικωνική βία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν μην τι άλλο, μας απέδειξε ότι ξέρει να καβαλάει το κύμα. Μένει να αποδείξει ότι το μήνυμα των εκλογών δεν έμεινε αδιάβαστο, και ανεβάζει στο βάθρο έναν γυμνασμένο, αριστούχο, πολύγλωσσο, τέλειο χειριστή των καπιταλιστικών εργαλείων υποψήφιο, αν αυτό ζητά η εποχή και η πλειοψηφία. Μια συριζαϊκή εκδοχή ενός Κυριάκου Μητσοτάκη. Μια υποψηφιότητα που έστρεψε την κοινή γνώμη στα εσωτερικά ενός καταδικασμένου στην αφάνεια κόμματος τη στιγμή που ακόμη καίγεται ένα από τα πολυτιμότερα μνημεία φυσικής κληρονομιάς στη χώρα. Αν αυτό λέει κάτι για τους Έλληνες ή για τον κ. Κασσελάκη, θα το δείξει η ιστορία. Ότι η κοινή γνώμη στράφηκε ακαριαία από την καταστροφή ενός μοναδικού στην Ευρώπη δάσους NATURA, στους κοιλιακούς, την κουπ, τα πτυχία και τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις του κυρίου Κασσελάκη, ήταν το πρώτο δώρο του «ασυνήθιστου» υποψηφίου στον Κυριάκο Μητσοτάκη.