Να παραιτηθεί ο Μητσοτάκης, να γίνει πρωθυπουργός ο...

Όσοι παρακολουθούμε ποδόσφαιρο ξέρουμε ότι μπορούμε να παθιαστούμε, να φωνάξουμε, να βρίσουμε, να κάνουμε τέλος πάντων ό,τι κάνουν οι άνθρωποι που παρακολουθούν ποδόσφαιρο γνωρίζοντας ότι το οποιοδήποτε αποτέλεσμα του αγώνα, ακόμα και η συντριβή της ομάδας μας, στην πραγματικότητα δεν επηρεάζει σε τίποτα τη ζωή μας. Μπορούμε λοιπόν να απαιτούμε αλλαγές ποδοσφαιριστών κατά τη διάρκεια του ματς ή προπονητή κατά τη διάρκεια της σεζόν γνωρίζοντας ότι ακόμα κι αν η αλλαγή δεν βγει, η ομάδα μπορεί να χάσει αλλά η ζωή μας δεν θα αλλάξει καθόλου. Κι αυτή είναι η μεγάλη διαφορά του ποδοσφαίρου με την πολιτική, για όσους τέλος πάντων δεν έχουμε μεγάλη περιουσία ή/και μερικά αποκούμπια στο εξωτερικό. Δυστυχώς για εμάς η πολιτική επηρεάζοντας την οικονομία, την ανάπτυξη, την εργασία, την παιδεία, την υγεία, τη δημόσια τάξη, τη δικαιοσύνη, τις υποδομές, τα δημόσια έργα, τις μεταφορές, το εμπόριο κλπ κλπ της χώρας στην οποία ζούμε επηρεάζει και τη ζωή μας. Και το κομμάτι της πολιτικής από το οποίο κυρίως εξαρτώνται όλα αυτά ειναι η διακυβέρνηση. Με λίγα λόγια, για τους περισσότερους από εμάς (δυστυχώς, αλλά τι να κάνουμε), το ποιος κυβερνάει την Ελλάδα μας ενδιαφέρει πρακτικά και καθόλου όπαδικά ή φιλολογικά .

Αυτή η δυσάρεστη, αλλά μάλλον εύκολα κατανοητή, πραγματικότητα φαίνεται να διαφεύγει από κάποιους συμπολίτες που με ύφος αυστηρού ιεροκήρυκα απαιτούν την παραίτηση του Μητσοτάκη ή όλης μαζί της κυβέρνησης αλλά (περιέργως για ανθρώπους που έχουν τόσο ισχυρές απόψεις) ξεχνούν να συμπληρώσουν κάτι βασικό: ποιος νομίζουν ότι πρέπει να διαδεχθεί τον Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του. Γιατί, επίσης δυστυχώς, η διακυβέρνηση δεν μοιάζει ούτε με τα γκομενικά. Ενώ μπορείς να χωρίσεις με τη Μαρία που σε απογοητεύει και να μείνεις μόνος σου για όσο καιρό θέλεις, τη θέση του Μητσοτάκη κάποιος θα πρέπει, την επόμενη μέρα κιόλας, να την αναλάβει. Και είναι κρίμα που άνθρωποι που φαίνεται να ξέρουν τόσα πολλά, άνθρωποι τόσο σοφοί, να μην προτείνουν αυτόν που εκείνοι θεωρούν καταλληλότερο για τη θέση. Δεν είναι δα και τόσοι πολλοί οι υποψήφιοι. Πιστεύουν ότι με τον Αλέξη Τσίπρα πρωθυπουργό τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για τη χώρα και τους κατοίκους της; Πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε τον Νίκο τον Ανδρουλάκη; Υπάρχει κάποιος άλλος στον οποίον δεν πάει ο νους μας; Ας μας δώσουν τα φώτα τους για τη διαδοχή με το ίδιο θάρρος της γνώμης που δείχνουν και για την παραίτηση. Εκτός αν το θάρρος της γνώμης τους φτάνει μέχρι εκεί που η γνώμη είναι εύκολη. Εκτός αν το θέμα τους δεν είναι καν η διακυβέρνηση της χώρας, αλλά απλώς να φύγει ο Μητσοτάκης κι επειδή ακόμα κι αυτοί καταλαβαίνουν ότι στους τυφλούς αναγκαστικά βασιλεύει ο μονόφθαλμος δεν θέλουν να εκτεθουν προτείνοντάς μας κάποιον τυφλό για αετομάτη (ή έστω για κάποιον χωρίς σοβαρό πρόβλημα οράσεως).

Ο Μητσοτάκης δεν εξελέγη ως η καλύτερη ανάμεσα σε άλλες καλές επιλογές. Εξελέγη επειδή φάνηκε ως ο μόνος στοιχειωδώς ικανός να κάνει τη δουλειά του πρωθυπουργού ανάμεσα σε ανθρώπους που αποδεδειγμένα δεν έχουν (ή δεν φαίνεται να έχουν) καμία τέτοια ικανότητα κι επειδή και τα στελέχη του θεωρήθηκαν ικανότερα από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Και καθόλου υποχρεωτικό δεν ειναι να ξαναεκλεγεί αλλα για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να βρεθεί κάποιος που να είναι ικανότερος και να έχει και ικανά (ή για κάποιες περιπτώσεις λιγότερο ανίκανα) στελέχη. Αν λοιπόν οι σοφοί συμπολίτες ξέρουν κάποιον τέτοιον ας μας τον προτείνουν. Διαφορετικά μπορεί να κάνουν κάποιους κακόπιστους (από τους οποίους εννοείται πως διαχωρίζω τη θέση μου) να πιστέψουν ότι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι το καλό (ή το λιγότερο κακό) της χώρας και των ανθρώπων που εξαρτώνται από το καλό (ή το λιγότερο κακό) της χώρας. Και μπράβο τους.  

ΥΓ –  Είναι φανερό ότι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας παραμένει αυτό που είχε φανεί από την αρχή της διακυβέρνησης Μητσοτάκη: η απουσία στοιχειωδώς σοβαρής αντιπολίτευσης, δηλαδή στοιχειωδώς σοβαρής εναλλακτικής. Μια τέτοια απουσία διευκολύνει την κυβέρνηση αλλά καλή για τους πολίτες δεν είναι. Το ότι κανένας σοφός δεν προτείνει αλλαγές που θα κάνουν την αντιπολίτευση να εμφανιστεί ως σοβαρή εναλλακτική με πείθουν ακόμα περισσότερο ότι το πρόβλημά τους είναι ο ίδιος ο Μητσοτάκης.

ΥΓ2 - Ειμαι σίγουρος ότι όλο και κάποιος θα γράψει με ύφος «δηλαδή το μη χειρον βέλτιστον μας λες, ρε Βουλαρίνε;» επειδή δεν καταλαβαίνει ότι η φραση που παπαγαλίζει δεν επικρίνει αλλά περιγράφει ένα αξιώμα της ζωής, οπότε θα απαντήσω από τώρα: εννοείται πως αυτό λέω και τώρα και κάθε φορά και σε κάθε τομέα της ζωής. Και λέω αυτό που λένε όλοι και πάντα. Δεν έχω ακούσει ποτέ κανέναν με τα σωστά του να ισχυρίζεται ότι καλό είναι καμιά φορά να διαλέγουμε τα χειρότερα.