... και μπράβο τους: Τα καλά της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου για τις αμβλώσεις

Για αρχή να πούμε πως η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ σύμφωνα με την οποία η άμβλωση δεν είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο (και άρα προστατευμένο) δικαίωμα, μπορεί τυπικά να μην απαγορεύει τις αμβλώσεις, ξαναδίνει όμως, μετά από 50 χρόνια, κάθε δυνατότητα σε κάθε πολιτεία να τις απαγορεύσει ή να επιβάλει όποιους περιορισμούς θέλει στο δικαίωμα που μέχρι πριν λίγες ημέρες απολάμβαναν όλες οι γυναίκες και οι άντρες των Ηνωμένων Πολιτειών (το «και οι άντρες» το βάζω κάπως προβοκατόρικα για να πω πως α)τα δικαιώματα που κάνουν καλύτερη τη ζωή των μισών πολιτών έχουν θετικό αντίκτυπο σε ολόκληρη την κοινωνία και άρα και στο άλλο μισό και β) μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη προφανώς κάνει το μεγαλύτερο κακό στη μητέρα, αλλά δεν κάνει κακό μόνο σε αυτή).

Για τις θλιβερές συνέπειες της απόφασης έχουν γραφτεί πολλά και όσο θα αποκαλύπτονται ακόμα περισσότερες θλιβερές συνέπειες θα γραφτούν περισσότερα (στο απολύτως απαραίτητο ανάγνωσμα Freakonomics μπορείτε, μεταξύ πολλών άλλων, να διαβάσετε και μια πολύ ενδιαφέρουσα συσχέτιση ανάμεσα στη νομιμοποίηση των αμβλώσεων και την πτώση της εγκληματικότητας). Εμένα επιτρέψτε μου να γράψω για τα καλά που θα προκύψουν από τη δικαστική απόφαση για επιστροφή στον 20^ο αιώνα. Για τα μαθήματα που θα πάρουν όχι μόνο οι Αμερικάνοι αλλά και όλος ο πλανήτης, με τον μόνο (δυστυχώς ακόμα) τρόπο που μαθαίνουν (ή θυμούνται) οι κοινωνίες: τον άσχημο.

Το πρώτο μεγάλο μάθημα είναι αυτό για το οποίο προφητικά (μτφ εντελώς στην τύχη) σας έγραφα πριν λίγες ημέρες. Δηλαδή, ότι παρά το ανόητο και αντιστόρητο τσιτάτο σύμφωνα με το οποίο αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα θα ήταν παράνομες, οι εκλογές μπορούν να αλλάξουν και αλλάζουν τα πράγματα. Τα αλλάζουν ριζικά και οι αλλαγές που φέρνουν μπορεί να θεωρούνται αδιανόητες ακόμα και λίγο καιρό πριν έρθουν. Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι αποτελέσμα της σύνθεσης του και η σύνθεση του είναι αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης ανάμεσα στον Ντόναλντ τον Τραμπ και τη Χίλαρι την Κλίντον σε εκείνες τις εκλογές στις οποίες, αν θυμάστε, διάφοροι «προοδευτικοί» Αμερικανοί επιχειρηματολογούσαν για το πόσο ασήμαντο είναι το ποιος από τους δύο θα κερδίσει τις εκλογές και κάποιοι άλλοι, ακόμα πιο «προοδευτικοί», εξηγούσαν γιατί ανάμεσα στους δύο προτιμούσαν τον Τραμπ. Τελικά, παροτι στην επικράτεια είχε λιγότερες ψήφους, ο ημιπαράφρονας πορτοκαλής κέρδισε την προεδρία και (πέρα από όλα τα άλλα τα καταστροφικά που κατέληξαν σε απόπειρα πραξικοπήματος) όρισε στο Ανώτατο Δικαστήριο δικαστές της προτίμησης ή της επιρροής του. Η απόφαση για τις αμβλώσεις είναι αποτέλεσμα αυτών των διορισμών οι οποίοι είναι αποτέλεσμα της πολιτικής κυριαρχίας της παλαβής-τραμπικής δεξιάς η οποία θα μπορούσε να αποφευχθεί αν η αντίπαλος του Τραμπ είχε την υποστήριξη του συνόλου αυτών που τώρα διαμαρτύρονται για μια απόφαση που βοήθησαν να ληφθεί. 

Το δεύτερο μεγάλο μάθημα είναι πως τα δικαιώματα δεν είναι φυσικοί νόμοι. Δεν είναι δεδομένα. Θα υπάρχουν ακόμα κι αν τα αγνοείς ή τα υπερασπίζεσαι με τρόπους που στην ουσία τα αποδυναμώνουν. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι επιλογές κοινωνιών, δηλαδή ανθρώπων. Και όπως όλες οι επιλογές, μπορούν ανα πάσα στιγμή να αλλάξουν. Οι μοσχαναθρεμένοι δυτικοί, έχοντας μεγαλώσει με δημοκρατία και ελευθερίες που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον πλανήτη, θεωρούν και τη δημοκρατία και τις ελευθερίες δεδομένες και ξεχνούν ότι μια σειρά επιλογών μπορεί να τις βάλει σε κίνδυνο. Το ίδιο δεδομένη θεωρούν και την ευημερία η οποία ακόμα και σε περιόδους τόσο δύσκολες όσο αυτή των τελευταίων ετών είναι ασύλληπτη για όλο τον υπόλοιπο πλανήτη (εκτός αν νομίζετε ότι οι μετανάστες βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή τους για να ερθουν στη Δύση επειδή τους αρέσει το τοπίο). Μάλιστα ξεχνούν (ή δεν έχουν καταλάβει) οτι η ευημερία αυτή είναι αποτέλεσμα της δημοκρατίας και των ελευθεριών της και ελπίζω να μη χρειαστεί να διδαχθούν και αυτό το κομμάτι της ύλης.      

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου θα έχει τραγικές συνέπειες για αμέτρητους ανθρωπους στις ΗΠΑ αλλά, όπως κάθε τι που έχει τραγικές συνέπειες, θα γίνει αυτό το μάθημα στο οποίο οι κοινωνίες, επειδή δεν το έχουν εμπεδώσει, δυστυχώς χρειάζονται συχνά επανάληψη: οι εκλογές αλλάζουν τα πράγματα και τα δικαιώματα (όπως και η δημοκρατία) δεν είναι φυσικοί νόμοι που δεν αλλάζουν, αλλά επιλογές οι οποίες πρέπει να επιβεβαιώνονται διαρκώς. Και μπράβο τους.