Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου, #not

Όπως μπήκα για τον σημερινό εμβολιασμό μου στον Προμηθέα 2, τραγούδαγα αυτό το κοροϊδευτικό τραγουδάκι του Χάρρυ Κλυνν. Σκεφτόμουν ότι η σημερινή μου εμπειρία ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με την Ελλάδα που σκόπιμα λοιδορούσε το εν λόγω άσμα.

Ταχύτητα, αποτελεσματικότητα, επαγγελματισμός. Μα πάνω από όλα ευγένεια από τους εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού και τους εργαζόμενους που ήταν εκεί. Ακόμα και αν οι περισσότεροι προς εμβολιασμό συμπολίτες μου, τσιγκουνευόντουσαν την καλημέρα στους ανθρώπους του security και της γραμματείας, αυτοί μας έλεγαν καλημέρα και τους έβλεπες ότι πραγματικά χαιρόντουσαν, όταν και εμείς τους απαντούσαμε μία χαμογελαστή καλημέρα.

Μέσα σε 20 λεπτά είχε τελειώσει η όλη διαδικασία. Ο έλεγχος στην πόρτα, το ανέβασμα στον όροφο, η συμπλήρωση του εντύπου με τις ερωτήσεις για τυχόν χρόνιες ασθένειες, ο έλεγχος από τη γραμματεία και από το γιατρό, και τέλος ο εμβολιασμός. Φεύγοντας αισθάνθηκα πραγματικά ότι είμαι σε μία τόσο οργανωμένη χώρα όσο η Ελβετία, όπου το τραμ δεν καθυστερεί ποτέ περισσότερο από ένα λεπτό.

Ακόμα και ο τρόπος οδήγησής μου είχε αλλάξει. Φεύγοντας από τον Προμηθέα και μέχρι να φτάσω στο γραφείο έδινα προτεραιότητα σε οποιοδήποτε αυτοκίνητο συναντούσα. Ελβετός κανονικός. Λες να κρατήσει;