Ένα κείμενο με αφορμή την τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα «βεβαίως δέχομαι το ρίσκο» να κολλήσουν κορωνοϊό οι διαδηλωτές, σε τηλεοπτική του συνέντευξη.
Από την πορεία της πανδημίας στη χώρα φαίνεται ότι η περιφέρεια Αττικής μπαίνει για τα καλά στο τρίτο κύμα. Τα στοιχεία που αποκαλύπτουν τα λύματα και τα κρούσματα που ανακοινώνει ο ΕΟΔΥ, δείχνουν μεγάληδιασπορά του ιού και βαρύ ιικό φορτίο ειδικά στην περιφέρεια Αττικής. Αποτέλεσμα το χθεσινό διάγγελμα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό για νέο αυστηρό lock down. Κλείνουν τα πάντα, το λιανεμπόριο ακόμη και τα σχολεία που άνοιξαν πρόσφατα.
Η διαχείριση της πανδημίας στον πυκνοκατοικημένο και εκτεταμένο αστικό ιστό της Αθήνας των 5 εκ. κατοίκων, με τις μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμού και τους συνωστισμούς σε λεωφορεία, μετρό και τραμ είναι αντικειμενικά μια πολύ δύσκολη υπόθεση.
Με τις εισαγωγές στα νοσοκομεία να έχουν διπλασιαστεί και τον αριθμό των διασωληνωμένωννα αυξάνει σταδιακά, η επάρκεια του συστήματος υγείας θα περάσει από μεγάλο τεστ. Τα ζήσαμετο περασμένο φθινόπωρο στη Βόρεια Ελλάδα με τα νοσοκομεία στα όρια τους και τους σχεδόν 100 νεκρούς τη μέρα. Σήμερα οι νεκροί απο τον ιό από την αρχη της πανδημίας έχουν ξεπεράσει τους 6000. Ενα σαρωτικό τρίτο κύμα στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας κατανοούμε προφανώς όλοι τι σημαίνει. Όλοι;
Φαίνεται πως όχι. Πώς αλλιώς να ερμηνευτεί η αφοπλιστική απάντηση του Αλέξη Τσίπρα σε ερώτηση δημοσιογράφου αν ο ιδιος θα έπαιρνε το ρίσκο να κολλήσουν τον ιό διαδηλωτές σε συγκέντρωσης διαμαρτυρίας αυτή τη φορά για το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια. «Δέχομαι το ρίσκο», είπε. Εντάξει, καλή η διαμαρτυρία, δημοκρατικότατο το δικαίωμα του συνέρχεστε, αλλά και «αντε βουρ και όποιον πάρει ο χάρος»; Μέ τόσα κρούσματα;
Βέβαια δεν δόθηκε περαιτέρω διευκρίνιση σε τι αφορά το ρίσκο. Στη διάδοση του ιού, στις εισαγωγές στις ΜΕΘ, στις διασωληνώσεις, στις... απώλειες, για να το θέσω κομψά. Ούτε και αποσαφηνίστηκε αν μαζί με το ρίσκο, παίρνει και την ευθύνη αν η διασπορά χτυπήσει κόκκινο και σε δυο βδομάδες γίνουμε Μπέργκαμο; Θα μου πείτε, για τους άλλους μιλούσε αφού η ασφάλεια του εμβολιασμένου σου δίνει μία αίσθηση ατρωσίας, πως να το κάνουμε. Άλλη σκέψη, άλλες προτεραιότητες...
Διάβασα και ξαναδιάβασα τη φράση αδυνατώντας να πιστέψω ότι εκφράστηκε μετά από ώριμη σκέψη. Μπορεί η επαγγελματική μου ενασχόληση αυθορμήτως να βάζει πρώτα θέματα υγείας. Ίσως. Δεν ξέρω. Πάντως το «Δέχομαι το ρίσκο να κολλήσουν κορωνοϊό διαδηλωτές» εκπεφρασμένο απο τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης μιας χώρας στη μέση ενός θανατερού τρίτου κύματος δεν το λες και φρόνιμη σκέψη...
17°
