«Πολιτικοί» ειδικοί και «ειδικοί» πολιτικοί

Οι ειδικοί επιστήμονες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της άνισης μάχης με τον κορωνοϊό είναι οι άνθρωποι που σηκώνουν στους ώμους τους το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας. Έχουν, ταυτόχρονα, όπως και όλοι οι πολίτες της χώρας, το δικαίωμα στις θρησκευτικές, πολιτικές και προσωπικές τους επιλογές και προτιμήσεις. Ωστόσο, η αναγνώρισή τους τους ως «ειδικών» οφείλεται αποκλειστικά και αυστηρά στην επιστημονική τους γνώση και εμπειρία.

Στη συνέντευξη που έδωσε ο Πρωθυπουργός μαζί με τον καθηγητή κ. Τσιόδρα, για να ανακοινώσει την έναρξη της δεύτερης καραντίνας, επέμενε να τον αποκαλεί με το μικρό του όνομα. Είναι κατανοητή η οικειότητα και η δημιουργία προσωπικών δεσμών ανάμεσα σε ανθρώπους που συνεργάζονται στενά, ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιόδους. Όμως, την ώρα της συνέντευξης, δίπλα στον κ. Μητσοτάκη καθόταν ο επικεφαλής της εθνικής επιτροπής λοιμωξιολόγων που στήριζε με το κύρος και τα αδιάσειστα στοιχεία που παρουσίασε τις αποφάσεις για τα νέα μέτρα και όχι ο Σωτήρης.

Και αν ο Πρωθυπουργός υπέπεσε σε «παράπτωμα», ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης προχώρησε, κατά την ομιλία του στη Βουλή, σε κίνηση ακραίας πολιτικής σκοπιμότητας. Πρότεινε την κ. Λινού για τη θέση της υπουργού υγείας κοινής αποδοχής, υπονομεύοντας ουσιαστικά την εμπιστοσύνη προς τους ειδικούς και το έργο τους. Στην ουσία δηλαδή, ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι οι άλλοι καταξιωμένοι ειδικοί δεν είναι πρόσωπα κοινής εμπιστοσύνης και, ακόμα χειρότερα, ότι η εμπιστοσύνη του παίρνει πολιτικά χαρακτηριστικά. Προηγουμένως είχε φροντίσει να εκφράσει την εμπιστοσύνη του και στον πρώην υπουργό του που παραβιάζει επιδεικτικά τους βασικούς υγειονομικούς κανόνες ήδη από την εποχή της θητείας του.

Ταυτόχρονα, η στάση των δύο καθηγητών είναι αποκαλυπτική των χαρακτήρων και των προθέσεών τους. Ο κ. Τσιόδρας φρόντισε να αποκαταστήσει τη θεσμική τάξη λέγοντας, μόλις του δόθηκε ο λόγος «ευχαριστώ κ. Πρόεδρε», προσφώνηση από την οποία δεν απέστη και στη συνέχεια. Η κ. Λινού, η οποία είχε δώσει νωρίτερα τη συγκατάθεσή της στη δημόσια πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, μαζί με το αυτονόητο «τώρα καιγόμαστε με τον κορωνοϊό» δήλωσε ότι η πρόταση «είναι θέμα Πρωθυπουργού και πάντως για το μέλλον». Άφησε έτσι ανοιχτό το θέμα μιας μελλοντικής υπουργοποίησής της, ξεχωρίζοντας αυτάρεσκα από όλους τους συναδέλφους της. Η κ. Λινού έχει βέβαια, όπως όλοι, δικαίωμα να διεκδικήσει μια πολιτική σταδιοδρομία αλλά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει στη βάση της αξιοποίησης της επιστημονικής της συμβολής στην αντιμετώπιση της πανδημίας, ούτε και στη βάση της προβολής θρησκευτικών της πεποιθήσεων.

Η πανδημία δείχνει τα δόντια της για δεύτερη φορά μέσα σ’ αυτή τη χρονιά. Ανατρέπει προτεραιότητες, αμφισβητεί κεκτημένα, απειλεί αρχές και αξίες. Προξενεί ένα τεράστιο κόστος, ανθρώπινο, κοινωνικό και οικονομικό. Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να υποδεχτούμε τη νέα μετακορωνοϊό εποχή χωρίς την αλαζονεία και τις παθογένειες του παρελθόντος.