Οι ναζί καταδικάστηκαν. Οι αντιλήψεις τους;

Η χτεσινή απόφαση του δικαστηρίου ήταν η καλύτερη δυνατή έκβαση της δίκης των φιδιών που όχι μόνο βγήκαν από το αυγό, αλλά έβγαλαν χεράκια και ποδαράκια, φόρεσαν κοστουμάκια και εξ αιτίας μερικών ενατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών, μπήκαν και στη Βουλή. Ήταν η καλύτερη δυνατή έκβαση και για τη χώρα και για τη Δημοκρατία, αυτή τη γεμάτη ατέλειες Δημοκρατία που ακόμα κι έτσι, είναι εκατό φορές καλύτερη από οποιοδήποτε άλλο σύστημα μπορεί να ονειρεύεται οποιοδήποτε φιδάκι.

Φυσικά έδωσε την ευκαιρία στους συνήθεις ψαράδες ψήφων και χειροκροτημάτων να παραστήσουν τους αντιφασίστες αγωνιστές (ακόμα και αυτούς που δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν μια αίθουσα για να μην καθυστερεί η δίκη, ακόμα κι αυτούς που έψαχναν τρόπο να συμμετάσχουν στις ψηφοφορίες της Βουλής οι προφυλακισμένοι χρυσαυγίτες, ακόμα κι αυτούς που δήλωναν χωρίς ντροπή πως οι ψήφοι των χρυσαυγιτών είναι ευπρόσδεκτες), αλλά αυτό είναι ένα ελάχιστο και συνηθισμένο κακό μπροστά σε ένα τεράστιο και ασυνήθιστο καλό.

Ένα τεράστιο και ασυνήθιστο καλό που θα αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερη αξία αν δεν εκληφθεί ως το τέλος, αλλά ως ένας σημαντικός σταθμός σε μια πορεία που αργεί να τελειώσει (αν τελειώνει ποτέ).

Γιατί οι ναζί (κάποιοι ναζί είναι το σωστότερο) μπορεί να καταδικάστηκαν, αλλά τα όσα εκπροσωπούν εξακολουθούν να δηλητηριάζουν την κοινωνία. Γιατί οι συμπολίτες που ψήφισαν τους ναζί γνωρίζοντας ακριβώς τι είναι από την πρώτη στιγμή (εκτός αν δεν είχαν ξαναδεί ποτέ τους σβάστικα και δεν ήξεραν τι είναι αυτός ο περίεργος σταυρός) απλώς περιμένουν τον επόμενο Μιχαλολιάκο για να «παρασυρθούν».

Και κυρίως γιατί οι γεμάτες μίσος και θάνατο ιδέες ξεπερνούν τα όρια των ναζί και των ψηφοφόρων τους.

Γιατί υπάρχουν συμπολίτες που θέλουν να κρεμάσουν/τσακίσουν/εξαφανίσουν/λιώσουν κάθε φωνή αντίθετη με τη δική τους.

Γιατί υπάρχουν συμπολίτες έτοιμοι να χειροκροτήσουν δολοφόνους.

Γιατί υπάρχουν συμπολίτες που μισούν οτιδήποτε είναι διαφορετικό.

Γιατί υπάρχουν συμπολίτες που πιστεύουν σε φυλετικές και εθνικές ανωτερότητες.

Γιατί υπάρχουν συμπολίτες που ακούν «Εβραίος» και στραβομουτσουνιάζουν.

Γιατί υπάρχουν συμπολίτες που ακόμα ζητούν «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή».

Γιατί υπάρχουν συμπολίτες που θα ήθελαν να δουν τη Δημοκρατία να καταρρέει.

Γιατί ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και όλα τα υπόλοιπα αδερφάκια του ναζισμού κυκλοφορούν ανενόχλητα και συχνά πυκνά κάποιοι συμπολίτες τα παίρνουν και αγκαλίτσα και τα νταντεύουν.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, κάποιοι ναζί θα μπουν στη φυλακή και θα βγουν σε χρόνο δυσανάλογα μικρό σε σχέση με τα εγκλήματα τους (ας όψονται όσοι διαρκώς αλλάζουν τη νομοθεσία προς όφελος των εγκληματιών και σε βάρος των πολιτών που προσπαθούν να ζουν όπως αρμόζει σε πολίτες κοινωνίας: ακολουθώντας τους κανόνες). Αλλά θα πάνε φυλακή ακόμα κι αν η ποινή τους μας φαίνεται μικρή.

Οι ιδέες τους όμως, όλα όσα εκπροσωπούν, οι αντιλήψεις τους, δεν θα πάνε πουθενά. Θα μείνουν εδω, ανάμεσά μας. Και ουτε καν θα κρύβονται. Θα εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο, ίσως να τυλίγονται με διαφορετικές σημαίες, αλλά θα είναι εδώ. Σαν το Κακό σε μυθιστόρημα του Stephen King. Ενα Κακό που μόνο με ένα όπλο μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά.

Είναι το ίδιο όπλο που έστειλε την ηγεσία της Χρυσής Αυγής στο εδώλιο του κατηγορουμένου και μετά στη φυλακή. Είναι το μόνο όπλο που φοβούνται τα κάθε λογής φίδια. Είναι το όπλο που ονομάζεται επιβολή των νόμων. Σε όλους, όποιοι κι αν είναι. Χωρίς ναι μεν αλλά και χωρίς έλα μωρέ τώρα. Γιατί η δύναμη του νόμου, η δύναμη των κανόνων, είναι η μόνη που μπορεί να κόψει κάθε χέρι που σηκώνεται για να σκοτώσει, είναι η μόνη που μπορεί να κρατήσει κάθε τέρας εκεί που πραγματικά ανήκει.

 Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο πιο σημαντική θα είναι η χτεσινή απόφαση.

Και μπράβο μας.