Δύο εργοστάσια που λειτουργούν μόνο νύχτα

Το Νοέμβριο του 2013 η οικονομική αναφορά της χαλυβουργίας ΣΙΔΕΝΟΡ αναφέρει: «ο ενοποιημένος κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε στο εννέαμηνο του 2013 σε 610,9 εκ. ευρώ έναντι 847,7 εκ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι σημειώνοντας πτώση κατά 27,9%».

Πώς προσπαθεί μια βιομηχανία να παραμείνει ανοιχτή σε ένα μη ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπου σχεδόν δεν υπάρχει χρηματοδότηση; Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα της ΣΙΔΕΝΟΡ. Δύο από τις μονάδες παραγωγής χάλυβα της εταιρείας σε Θεσσαλονίκη και Βόλο, λειτουργούν μόνο νύχτα ενώ στο Βόλο και Σαββατοκύριακα.

Αιτία το φθηνότερο ρεύμα κατά τη διάρκεια της νύχτας αφού προέρχεται αποκλειστικά από λιγνίτη, που είναι πιο φθηνός από ΑΠΕ και αέριο. Η εταιρεία πληρώνει 33,56 ευρώ τη μεγαβατώρα λειτουργώντας μόνο 8 ώρες το βράδυ ενώ σε μια αντίστοιχη ιταλική εταιρεία έχει περίπου το ίδιο κόστος αλλά λειτουργώντας περισσότερες ώρες και μέρα.

Η ΔΕΗ με βάση μελέτη της Ernst & Young υπολογίζει το μεταβλητό κόστος λειτουργίας των λιγνιτικών της μονάδων με 59 ευρώ τη μεγαβατώρα. Πρόκειται για υπολογισμό που αμφισβητεί τόσο η ΣΙΔΕΝΟΡ όσο και το σύνολο της βιομηχανίας, μιας και ο λιγνίτης παραμένει το πιο φθηνό καύσιμο. Είναι ενδεικτικό ότι το 50% του κόστους παραγωγής στη ΣΙΔΕΝΟΡ είναι η ενέργεια και το εργατικό κόστος 20-30%.

Ο γενικός διευθυντής της ΣΙΔΕΝΟΡ αναφέρει ότι η νυχτερινή λειτουργία συμφέρει και τη ΔΕΗ καθώς η βιομηχανία αγοράζει ρεύμα που κατά τη διάρκεια της νύχτας θα έμενε «απούλητο». Οι μονάδες παραγωγής ρεύματος με λιγνίτη λειτουργούν διαρκώς, δεν ανάβουν και σβήνουν.