Joker, Steam club, ΟΠΑ, εξύβριση των θείων

Πολύς λόγος γίνεται για τη βία, πρακτική και θεσμκή, που ασκεί ή προαναγγέλλει ότι θα ασκήσει αυτές τις μέρες η κυβέρνηση. Οι αντίπαλοί της μιλάνε για ακροδεξιά συμπεριφορά, ενώ οι οπαδοί της υποστηρίζουν άκριτα την επιβολή «του νόμου και της τάξης». Μια ψύχραιμη ανάλυση δείχνει, ωστόσο, ότι δεν είναι όλα το ίδιο και πρέπει να διαχωριστούν. Ας εξετάσουμε από κοντά τέσσερις περιπτώσεις.    

Α. Joker. Υπερβάλλων ζήλος κατώτερων οργάνων του Δημοσίου οδήγησε σε αποβολή νεαρών θεατών που παρακολουθούσαν παράτυπα την ταινία. Η κυβέρνηση διαχώρισε εμφατικά τη θέση της (Μενδώνη, Χρυσοχοΐδης). Φάνηκε πόσο αναχρονιστικός είναι ο νόμος.

Β. Steam club. Αστυνομική επιχείρηση στο κλαμπ αυτό, για εύρεση ναρκωτικών, οδήγησε σε προσωρινή αιχμαλώτιση εκατοντάδων νεαρών θεατών με εξευτελιστικό τρόπο (γονατιστά, χέρια στο κεφάλι), ενώ επί της ουσίας ήταν φιάσκο. Ακόμα κι αν είχαν βρεθεί ναρκωτικές ουσίες, μια προσομοίωση «Μπατακλάν» στο Γκάζι ήταν απλά αναίτια σύλληψη και εκτέλεση. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να εξακριβωθεί αν η πληροφορία της ΕΛΑΣ ήταν σωστή ή λάθος, και να αποδοθούν οι ανάλογες ευθύνες, παρά η άσκηση ψυχολογικής βίας ενάντια σε τόσους νέους, που τώρα τους έφερε απέναντι στην κυβέρνηση ίσως για πάντα; Και καμιά ανάληψη ευθύνης, καμιά παραίτηση, καμιά διοικητική κύρωση; Απερίφραστη καταδίκη.

Γ. Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας (ΟΠΑ). Εδώ η ΕΛΑΣ έκανε απλά τη δουλειά της. Το άσυλο το παραβίαζαν όσοι φύλαγαν μολότοφ, καδρόνια κ.λπ. στο κτίριο κι όσοι τους ανέχονταν ή τους υποστήριζαν. Η χρήση βίας από την αστυνομία ήταν επακόλουθο της παραπάνω υποστήριξης. Πριν καταδικάσει κανείς τα ΜΑΤ στη συγκεκριμένη περίπτωση, ας σκεφτεί ποιο έννομο αγαθό υποστήριζαν, και από την άλλη, τι ακριβώς ήθελαν οι διαδηλωτές (και όχι συλλήβδην «οι φοιτητές»). Κανείς δεν διώκονταν, ούτε διώκεται για τις ιδέες του στη διδασκαλία και τα μαθήματα, ούτε στο ΟΠΑ, ούτε πουθενά αλλού. Αν κάποιοι φοβούνται στα πανεπιστήμια, είναι όσοι καθηγητές και φοιτητές προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά για την οποία βρίσκονται εκεί –δηλαδή η μεγάλη πλειονότητα– και αντιμετωπίζουν απειλές, μολότοφ, καταλήψεις και αλυσίδες.     

Δ. Φυλάκιση μέχρι δυο χρόνια για βλασφημίες κατά θρησκευμάτων. Λεπτομερέστερα, επιχειρήθηκε το εξής: «Eπανέρχεται η κακόβουλη βλασφημία και η καθύβριση των θρησκευμάτων (άρθρο 198 του Ποινικού Κώδικα). Προβλέπεται φυλάκιση έως 2 έτη για όποιον κακόβουλα καθυβρίζει τον Θεό και όποιον δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία ή άλλη  θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα». Πρόκειται για  διάταξη ανενεργή από δεκαετίες και πρόσφατα καταργημένη, επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ 5 μέρες πριν τις εκλογές του Ιουλίου – ορθότατα. Η επαναφορά της θα ήταν αναχρονισμός και βίαιο θεσμικό πλήγμα στην ελεύθερη έκφραση (ποιος θα κρίνει το «κακόβουλο» και πώς;) ενώ πράγματι θα έκλεινε το μάτι στο ακροδεξιό, θρησκόληπτο τμήμα της κοινωνίας και θα αποξένωνε την κυβέρνηση από τους κεντρώους φιλελεύθερους ψηφοφόρους που της έδωσαν, πρόσφατα, την πλειοψηφία. Ευτυχώς, οι αντιδράσεις υποχρέωσαν τους αρμόδιους σε αναδίπλωση.