Ο Μάνος Βουλαρίνος γράφει γιατί είναι απαραίτητος ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των μαθητών.
Διαβάζω πως στη Γερμανία ο εμβολιασμός των μαθητών για την Ιλαρά θα γίνει υποχρεωτικός από του χρόνου και μετά διαβάζω πως όταν ο Υπουργός της Υγείας Κικίλιας ρωτήθηκε αν θα γίνει κάτι αντίστοιχο για τους Έλληνες μαθητές καθόλου δεν το απέκλεισε. Και χαίρομαι.
Χαίρομαι που αρχίζει σιγά-σιγά να γίνεται συνείδηση πως ο εμβολιασμός (και ειδικά ο εμβολιασμός παιδιών) δεν μπορεί να είναι κάτι που το αφήνεις στην ευχέρεια γονιών ή σε ελληνοπρεπείς νομοθεσίες που αφήνουν ορθάνοιχτα όλα τα παράθυρα για τους ψεκασμένους αντικοινωνικούς που προτιμούν τις σπηλιές από την επιστήμη. Και θα χαρώ ακόμα περισσότερο όταν η συνείδηση γίνει πράξη και το εμβόλιο της, μέχρι προσφάτως εξαφανισμένης, ιλαράς, μαζί με όλα τα άλλα απαραίτητα για κάθε παιδί εμβόλια, γίνουν πραγματικά υποχρεωτικά, με τα παράθυρα κλειστά για όσους γονείς βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των παιδιών τους προκειμένου να ικανοποιήσουν τα δικά τους ψυχολογικά αδιέξοδα. Με μοναδική εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες διαπιστώνεται (με σχολαστικότητα και αυστηρότητα) ιατρική αντένδειξη, δεν πρέπει να υπάρχει ούτε ένα ανεμβολίαστο παιδί. Κι ας χτυπούν οι γονείς του τον πωπό τους κάτω όσο θέλουν.
Λίγα πράγματα μου φαίνονται τόσο παλαβά όσο το ότι ο εμβολιασμός των παιδιών αντιμετωπίζεται από τον νομοθέτη με χαλαρότητα τέτοια που επιτρέπει σε γονείς να επικαλεσθούν ακόμα και τα προσωπικά δεδομένα προκειμένου να αποφύγουν την επαφή των παιδιών τους με την επιστήμη. Είναι πραγματική τρέλα το ότι σε μια εποχή που, σωστά, η νομοθεσία για τη ζώνη ασφαλείας, το κράνος, το κάπνισμα, αυστηροποιείται, ο εμβολιασμός ουσιαστικά να αφήνεται έρμαιο στις ορέξεις ακόμα και των πιο ανεύθυνων γονιών. Προφανώς αυτοί οι γονείς είναι λίγοι, αλλά ακόμα και ένα παιδάκι να πληγεί εξαιτίας της νομοθετικής χαλαρότητας, είναι πολύ.
Καταλαβαίνω πως είναι μάταιο να προσπαθήσω να πείσω τους αντιεμβολιαστές για τα οφέλη και την αναγκαιότητα του εμβολιασμού, ακριβώς όπως θα ήταν μάταιο να πείσει κανείς τα μέλη μιας αποκομμένης από τον πολιτισμό φυλής πως η φωτογράφιση δεν τους κλέβει τη ψυχή. Στο κάτω-κάτω ανόητοι θα υπάρχουν πάντα και παντού και οι κοινωνίες δεν ξεχωρίζουν από την ύπαρξη ή όχι των ανοήτων, αλλά από την επιρροή που επιτρέπουν να έχουν οι ανόητοι στη λειτουργία τους. Συνεπώς, νομίζω πως είναι απολύτως απαραίτητο να μην επιτρέψουμε στους ανόητους να έχουν επιρροή στη δικιά μας κοινωνία ή (για να το πω με τρόπο που η πρόταση μου να γίνει εφικτή) να μην επιτρέψουμε στους ανεύθυνους και αντικοινωνικούς γονείς να μετατρέψουν τα παιδιά τους σε κινούμενα παραδείγματα της ζωής στον 19o αιώνα.
Είναι απολύτως απαραίτητο εμείς, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είμαστε συντριπτικά περισσότεροι, να μην αφήσουμε τους λίγους να βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή παιδιών ακόμα κι αν είναι δικά τους. Είναι απολύτως απαραίτητο να απαιτήσουμε τον υποχρεωτικό, με σχολαστικότητα και αυστηρότητα, εμβολιασμό των μαθητών. Στο κάτω κάτω στον 21o αιώνα αιώνα έχουμε καταλάβει πως τα παιδιά όχι μόνο δεν είναι ιδιοκτησία των γονιών τους, αλλά πολλές φορές πρέπει και να προστατευτούν από αυτούς. Και μπράβο μας.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
