Ξεκλειδώνουμε τα μυστικά της επιτυχίας του ελληνικού τουρισμού.
Χθες, μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Θεοχάρη, ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης ξαναπιπίλισε τη χιλιοπιπιλισμένη καραμέλα των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Ελλάδας στον τουρισμό, κάποια από τα οποία, όπως είπε, μένουν αναξιοποίητα. Το γιατί, εδώ και πολλές δεκαετίες, ο εξυπνότερος λαός του κόσμου δεν αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας του παραμένει ένα μυστήριο που κάποιοι εθνομηδενιστές προσπαθούν να λύσουν ισχυριζόμενοι ότι εκτός από τα πολλά πλεονεκτήματα η Ελλάδα έχει και ένα συγκριτικό μειονέκτημα το οποίο είναι πιο ισχυρό από όλα τα πλεονεκτήματα μαζί: τους Έλληνες.
Η άποψη αυτή είναι προφανώς αντεθνική, δεν αναγνωρίζει το μεγαλείο του μαρτυρικού λαού μας και δεν πρόκειται να ασχοληθώ μαζί της γιατί α) δεν έχω αντεπιχείρημα και β) προτιμώ να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και να γράψω για εκείνα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που αξιοποιούμε στο έπακρο στον τομέα του τουρισμού. Εκείνα τα πλεονεκτήματα που διασφαλίζουν πως οι τουρίστες όχι απλώς θα συνεχίσουν να επισκέπτονται τη χώρα μας, αλλά θα αυξάνονται ασταμάτητα.
Δίκτυο συγκοινωνιών
Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που να είναι και τουριστικός προορισμός με τέτοιο δίκτυο συγκοινωνιών. Εννοώ πως δεν πρέπει να υπάρχει άλλη με τόσο κακό δίκτυο συγκοινωνιών, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν είναι μειονέκτημα. Αντιθέτως, δίνει τη δυνατότητα στους τουρίστες να περπατήσουν χιλιόμετρα κάτω από τον καυτό αθηναϊκό ήλιο και έτσι να συνδυάσουν τις διακοπές με τη σκληραγώγηση σώματος και πνεύματος.
Υποδομές για αναπήρους
Είναι ανύπαρκτες κι αυτό καθιστά τη χώρα μας τη μοναδική ίσως χώρα στην Ευρώπη που αντιμετωπίζει τους αναπήρους ακριβώς όπως και τους αρτιμελείς. Με απόλυτη αδιαφορία. Τέρμα στις διακρίσεις, τέρμα στις ξεχωριστές εγκατάστασεις, τέρμα στο αίσθημα μειονεξίας. Στην Ελλάδα οι ανάπηροι επισκέπτες, όπως και οι ανάπηροι Έλληνες, μένουν κλεισμένοι μέσα και δεν αισθάνονται τίποτα από όλα αυτά.
Άλλη μια ελληνική μοναδικότητα. Για μας μπορεί να είναι καθημερινότητα, αλλά για τους περισσότερους τουρίστες η απόλυτη αδιαφορία για τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας κάνουν την μετακίνηση στην πόλη ένα αχανές escape room με τους παίκτες να προσπαθούν να αποδράσουν αρτιμελείς ή έστω ζωντανοί. Τα τελευταία χρόνια το επίπεδο δυσκολίας στην πρωτεύουσα έχει ανέβει με την προσθήκη ποδηλάτων και πατινιών ενώ στην επαρχία παραμένει εξαιρετικά υψηλό με την ενοικίαση συσκευών αυτοκτονίας που ανάλογα με τον αριθμό των τροχών τους ονομάζονται «γουρούνες» ή «σκουτεράκια».
Σεβασμός σε νόμους και κανόνες
Δεν υπάρχει ίχνος κι έτσι ο τουρίστας ζει μια πραγματικά μοναδική εμπειρία μπάχαλου και επιβολής του δίκιου του δυνατότερου. Ειδικά για τους δυτικούς επισκέπτες είναι μια σπάνια ευκαιρία να βιώσουν από πρώτο χέρι εμπειρίες που θα τους δώσουν πολλά να διηγούνται στους άκαπνους φίλους τους όταν επιστρέψουν στη φλωροχώρα τους.
Σκεφτείτε πόσο ανακουφιστικό και απελευθερωτικό είναι για τους επισκέπτες που έρχονται από χώρες με αυστηρούς κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος να βρίσκονται σε μια χώρα που τα πάντα γύρω τους έχουν την αξία και τη χρήση χωματερής. Σκουπίδια παντου, μπάρμπεκιου στο δάσος, αυθαίρετα στην παραλία συνθέτουν ένα τοπίο που επιτρέπει στους επισκέπτες της χώρας να βγουν από το αποστειρωμένο καβούκι που ονομάζουν «ζωή».
Ασφάλεια
Αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχα... η ασφαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.. αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαααααααα κοκ
Μοναδική σχέση ποιότητας/τιμής
Πουθενά στον πλανήτη δεν πληρώνεις τόσα πολλά για να πάρεις τόσα λίγα. Αυτό σε πρώτη, επιπόλαια, ανάγνωση μπορεί να φανεί ως μειονέκτημα αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα πράγματα που έχουν αξία, αυτά που θυμόμαστε κι αυτά που θέλουμε να ξαναζήσουμε είναι τα μοναδικά. Όπως η Ελλάδα μας. Και μπράβο της.
17°
