Τα πρώτα συμπεράσματα των εκλογών και η επόμενη μέρα
Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να πάνε χειρότερα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Όχι μόνο η διαφορά με τη ΝΔ είναι μεγαλύτερη απ’ όση έδειχναν οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών, αλλά πλέον θα έχει στα αριστερά του το κόμμα του Γ. Βαρουφάκη που έκανε την έκπληξη. Αυτό σημαίνει ότι θα γίνει εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε προσπάθεια ανοίγματός του στο κέντρο και θα συρθεί, πιθανότατα, σε αντισυστημική στροφή για να αναχαιτίσει φυγόκεντρες τάσεις που οπωσδήποτε θα εκδηλωθούν, ειδικά ενόψει της διαφαινόμενης δραματικής συρρίκνωσης της επόμενης κοινοβουλευτικής ομάδας.
Η προκήρυξη εκλογών ήταν μονόδρομος για τον Αλ. Τσίπρα προκειμένου να συγκρατήσει, όσο γίνεται, τη συνοχή του κόμματός του και την ηγετική του δύναμη. Το βέβαιο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα περάσει σε μια φάση εσωστρέφειας και μεγάλης νευρικότητας καθώς για πολλούς θα παίζεται η συνέχιση της παρουσίας τους στην πολιτική ζωή. Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα δεδομένου ότι στο Μέγαρο Μαξίμου είχαν πέσει εντελώς έξω στις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις τους και ως προς αυτό αναζητούνται ήδη ευθύνες.
Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να πάνε καλύτερα για την ΝΔ. Το ποσοστό που πέτυχε είναι εξαιρετικά ισχυρό για δεδομένα ευρωεκλογών και αυτό σημαίνει ότι στις εθνικές εκλογές μπορεί να εξασφαλίσει αυτοδυναμία ακόμη και αν η επόμενη Βουλή είναι επτακομματική (με την εκπροσώπηση του κόμματος του Βελόπουλου και του ΜΕΡΑ 25).
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πλέον πανίσχυρος και θα μπορεί εύκολα να προωθήσει τις επιλογές του σε πρόσωπα όταν θα σχηματίσει κυβέρνηση. Αυτό δεν ικανοποιεί οπωσδήποτε όλους τους «κορυφαίους» στην ΝΔ αλλά δεν θα έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τη δυσθυμία τους. Ο Κυρ. Μητσοτάκης θα έχει μπροστά του ως πρωθυπουργός μια καθαρή τετραετία, αφού δεν υπάρχει περίπτωση ο Αλ. Τσίπρας να επιδιώξει εκλογές με αφορμή την προεδρική εκλογή τον Μάρτιο του 2020, γνωρίζοντας ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα υποστεί πραγματική συντριβή.
Αν έτσι έρθουν τα πράγματα, το ΚΙΝΑΛ θα απαλλαγεί από το δίλημμα της συμμετοχής σε μια κυβέρνηση Μητσοτάκη και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα συμπεριφερθούν στελέχη του που θεωρούν απαραίτητη αυτή τη συμμετοχή για λόγους αρχής και όχι απλώς για λόγους πολιτικής σταθερότητας. Η κατάκτηση της τρίτης θέσης από το ΚΙΝΑΛ, με τον εκτοπισμό της Χρυσής Αυγής, έχει έντονη συμβολική σημασία, ενώ η μείωση της δύναμης του νεοναζιστικού κόμματος είναι μια ανακουφιστική εξέλιξη με θετικό αντίκτυπο για την ελληνική δημοκρατία.
Όλα τα μικρά κοινοβουλευτικά κόμματα εξαφανίστηκαν. Οι ΑΝΕΛ καταδικάστηκαν σε πολιτικό θάνατο για την πλάτη που έβαλαν στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Β. Λεβέντης έφαγε τα ψωμιά του και το Ποτάμι τιμωρήθηκε πάρα πολύ σκληρά για τα λάθη του.
Το σημαντικότερο ίσως είναι ότι διαγράφεται η διαμόρφωση μιας δεξιάς πολιτικής πλειοψηφίας, με ποικιλία αποχρώσεων, που εκφράζει μια σοβαρή μετακίνηση της ελληνικής κοινωνίας.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
