Στην Αθήνα πάλι, ομάδες ανθρώπων, διεκδικούν, η κάθε μια για λογαριασμό της και για τους δικούς της λόγους, ένα κομμάτι από αυτή τη πόλη.
Γράφει η Φωτεινή Λεομπίλλα*
Πριν λίγες μέρες, βλέποντας, για άλλη μια φορά, την Αθήνα να καίγεται, έπιασα τον εαυτό μου να μονολογεί πως οι Αθηναϊκοί δρόμοι δεν είναι απλώς κάποιοι δρόμοι αλλά η ελληνική εκδοχή της ταινίας «Οι Δρόμοι της φωτιάς». Δεν ξέρω αν την έχετε δει, πολύ ωραία ταινία, ακόμα ωραιότερη μουσική από τον δικό μας Βαγγέλη Παπαθανασίου, όμως αλήθεια, τι σχέση έχει το σενάριο μιας ταινίας που μιλά για τον αγώνα δύο αθλητών να διακριθούν σε μια Ολυμπιάδα, με αυτό που αντικρίζω καθημερινά στην Αθήνα όταν κάνω streetwork με τον ΟΚΑΝΑ ή όταν επισκέπτομαι περιοχές της, λόγω της υποψηφιότητάς μου ως Δημοτική Σύμβουλος για τον Δήμο Αθηναίων; Κι όμως, όσο περίεργο κι αν φαίνεται, τελικά φαίνεται να υπάρχει σχέση και μόνο τυχαία δεν μου ήρθε ο τίτλος αυτός. Στην ταινία και οι δύο αθλητές-δρομείς διεκδικούν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο.
Στην Αθήνα πάλι, ομάδες ανθρώπων, διεκδικούν, η κάθε μια για λογαριασμό της και για τους δικούς της λόγους, ένα κομμάτι από αυτή τη πόλη. Διεκδικούνε και τις περισσότερες φορές ερίζουν για το ίδιο πεζοδρόμιο, τον ίδιο δρόμο, την ίδια πλατεία, την ίδια γειτονιά… Στη Χαλκοκονδύλη, Καματερού, Αντωνιάδου, Κεραμεικού, Ιάσονος, Γερανίου, Μασσαλίας, οι εξαρτημένοι κάνουν αισθητή τη παρουσία τους (δεν έχουν άλλωστε πού αλλού να πάνε), οι κάτοικοι διαμαρτύρονται, φοβούνται, οι καταστηματάρχες βάζουν λουκέτα στα μαγαζιά τους, οι εργαζόμενοι της περιοχής προσπαθούν να βρουν εναλλακτικές διαδρομές για να μη περάσουν από εκεί, οι φοιτητές το ίδιο, οι τουρίστες «αλλάζουν πεζοδρόμιο», (αναμενόμενες και εύλογες αντιδράσεις). Στη Στουρνάρη, στη πλατεία Εξαρχείων και στα γύρω στενά, οι «αναρχικοί» (;) σχεδόν καθημερινά κάνουν επίδειξη δύναμης και «ασκήσεις ετοιμότητας», την ίδια στιγμή που οι κάτοικοι νιώθουν αβοήθητοι, παρατημένοι, εγκλωβισμένοι… Στη Σοφοκλέους, μετανάστες, άστεγοι, ρομά συνθέτουν ένα πολυπολιτισμικό patchwork, δηλώνοντας έτσι με τον τρόπο τους παρόντες, με τους περισσότερους κατοίκους να έχουν προ πολλού εγκαταλείψει τη περιοχή και τους εναπομείναντες να διαμαρτύρονται για τη κατάσταση, μιλώντας για παραβατικότητα, ανασφάλεια, υποβάθμιση. Τα ίδια πάνω κάτω και στη πλατεία Βάθης, στη Πλατεία Βικτωρίας, στον Άγιο Παύλο, στη Κυψέλη, στον Βοτανικό, στο Ρουφ, στα Σεπόλια. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι δρόμοι (και τα πεζοδρόμια) της Αθήνας έχουν μεταβληθεί σε παγίδες για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα και για τους ηλικιωμένους, υπάρχουν εκατοντάδες σημεία βρώμικα, σκοτεινά, εγκαταλελειμμένα, που δυσκολεύεσαι ακόμα και να σταθείς για λίγα λεπτά, πόσω μάλλον να πρέπει να ζήσεις εκεί.
Και τώρα τι; Μαζεύεται αυτή κατάσταση; Μπορούν όλες αυτές οι ομάδες να συνυπάρξουν σε αυτούς τους δρόμους; Μπορούν να είναι κερδισμένοι όλοι; Είναι εφικτό αυτή η πόλη να μας χωρέσει όλους; «Οι δρόμοι της φωτιάς-greek version» θα έχουν το επιθυμητό, από όλους και για όλους, «happy end»;
Εμείς, στον συνδυασμό «Αθήνα Ψηλά» - Κώστας Μπακογιάννης λέμε ότι είναι ένα στοίχημα που θέλουμε και μπορούμε να κερδίσουμε. Με την εφαρμογή λύσεων για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα. Από τη καθαριότητα, τον φωτισμό και το πράσινο μέχρι την υλοποίηση κοινωνικών προγραμμάτων για τους πιο αδύναμους αυτής της πόλης. Από τους δρόμους, τα πεζοδρόμια και τις παιδικές χαρές, μέχρι την υλοποίηση έργων πολιτισμού.
Όμως για να κερδηθεί αυτό το στοίχημα, είναι σημαντικό να καταλάβουμε όλοι πως η Αθήνα, εκτός από σύγχρονη πόλη, πρέπει να είναι ένας χώρος κοινών αξιών όπου όλοι έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν εξίσου στα κοινά. Οφείλει να είναι μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς και «σύνορα», με ενισχυμένο κοινωνικό πρόσωπο και κυρίως όραμα για το μέλλον. Δημιουργώντας στην Αθήνα ένα ισχυρό Δίκτυο Αλληλεγγύης, Υγείας και Κοινωνικής Προστασίας, σχεδιάζουμε τη νέα στρατηγική του Δήμου για την κοινωνική αλληλεγγύη, τη φροντίδα, την ενδυνάμωση και την ένταξη και κάνουμε την Αθήνα μια πόλη που μας νοιάζεται και μας χωρά όλους! Κάνουμε την Αθήνα μια ευτυχισμένη πόλη!
*Η Φωτεινή Λεομπίλλα είναι Κοινωνιολόγος-Σύμβουλος Απεξάρτησης στον ΟΚΑΝΑ και υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος για τον Δήμο Αθηναίων με τον συνδυασμό «Αθήνα Ψηλά» - Κώστας Μπακογιάννης.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
11°
