Να ξεκινήσω διευκρινίζοντας πως οι πασόκοι του ΣΥΡΙΖΑ στους οποίους αναφέρομαι δεν είναι ο Σπίρτζης, η Τζάκρη, ο Κουρουμπλής, η Ξενογιαννακοπούλου, ο Μπόλαρης, ο Κοτζιάς, ο Μάρδας, η Ζορμπά, ο Μιχελογιαννάκης ή ο Τόσκας. Η σημερινή μου απορία έχει να κάνει μόνο με τον Θάνο τον Μωραΐτη και τον Άγγελο τον Τόλκα και σε καμιά περίπτωση δεν έχει να κάνει με την επιθυμία τους να ανέβουν επαγγελματικά κι από εξωφυλαρούχες του ΠΑΣΟΚ να γίνουν υπουργοί του Αλέκση. Ο υπουργικός μισθός είναι πολύ καλός και αν υπολογίσουμε και τα προνόμια της εξουσίας (μπορεί, ας πούμε, να θέλεις ένα καταναλωτικό δάνειο ύψους 100.000 ευρώ) η απόφαση των δύο πασόκων είναι απολύτως λογική από επαγγελματικής απόψεως και είμαι ο τελευταίος που θα την κρίνει.
Η απορία μου έχει να κάνει με την απόφασή τους να μην ασχοληθούν καθόλου με τους λογαριασμούς τους στα μέσα της κοινωνικής της δικτύωσης, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει κάποιες μικρές παρεξηγήσεις.
Μπορεί, παραδείγματος χάριν, κάποιος, μπαίνοντας στο προφίλ του συντρόφου υφυπουργού Υποδομών και Μεταφορών, να πληροφορηθεί ότι η κυβέρνηση του Αλέκση είναι μια κυβέρνηση τυχοδιωκτών.
Ή ότι εκτός από κυβέρνηση τυχοδιωκτών, είναι και μια κυβέρνηση εξαιρετικά αποτυχημένη που διχάζει τους Έλληνες.
Ή ότι εκτός από τυχοδιωκτική, αποτυχημένη και διχαστική, η κυβέρνηση του Αλέκση είναι η μεγαλύτερη πολιτική απάτη της μεταπολίτευσης.
Ή τέλος, να διαβάσει ότι ο σύντροφος Θάνος Μωραΐτης δεν πρόκειται ποτέ να συνεργαστεί με αυτούς τους τυχοδιώκτες που εξαπάτησαν, δίχασαν και απέτυχαν.
Ο σύντροφος Τόλκας, ο νέος υφυπουργός Εξόντωσης των Μεταναστ... Μεταναστευτικής Πολιτικής ήθελα να πω, από την άλλη, μπορεί να μην είχε το αντισυριζαϊκό πάθος του συντρόφου Μωραΐτη, μπορεί να έχει να τουιτάρει από το 2012, αλλά στο προφίλ του στο face το book μαθαίνουμε ότι η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει με προχειρότητα την Παιδεία και απαξιώνει τη νέα γενιά και τις οικογένειες της νέας γενιάς.
Μαθαίνουμε πως ο ειλικρινής Τόλκας δεν αντέχει την υποκρισία των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ.
Μαθαίνουμε ότι δεν μπορεί να ξεχάσει τι έκαναν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πριν καβαλήσουν το καλάμ.. το άτι της εξουσίας.
Και μαθαίνουμε ότι όχι απλώς είναι ΠΑΣΟΚ, αλλά ότι είναι προϊόν ενός από τα πιο σάπια κομμάτια του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος: αυτό των φοιτητοπατέρων της ΠΑΣΠ.
Κάποιος καοήθης μπορεί να ισχυριστεί ότι οι πασόκοι με την ξεφτίλα είναι σαν τους βρεγμένους με τη βροχή, όμως πολλά είναι τα παραδείγματα που θα τους διαψεύσουν. Δεν έχω κάποιο πρόχειρο, αλλά αυτό περισσότερο τη δική μου ανεπάρκεια αποκαλύπτει παρά λέει κάτι για τους συντρόφους της Αλλαγής.
Όπως και να έχει το ήθος ανθρώπων που επιλέγουν να συμμετέχουν σε κυβέρνηση του Αλέκση είναι δεδομένο (πολύ υψηλό εννοώ φυσικά) και ως εκ τούτου αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω δεν είναι γιατί οι άνθρωποι που πόσταραν αυτά που διαβάσατε δέχτηκαν να μπουν σε μια κυβέρνηση για την οποία ο πιο ήπιος χαρακτηρισμός τους αφορούσε την προχειρότητα στην Παιδεία. Στο κάτω-κάτω υπάρχουν πολλοί συμπολίτες για τους οποίους ένας καλός μισθός και η εξουσία είναι πολύ καλά κίνητρα για τις πιο θεαματικές κωλοτούμπες.
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το γιατί δεν μπήκαν στον κόπο να σβήσουν τα ποστ που απολαύσαμε. Είναι το γιατί δεν κατέβασαν τους λογαριασμούς που γεννούν υποψίες για τους λόγους της υπουργοποίησης τους στους κάπως πιο κακόπιστους συμπολίτες. Και όσο το σκέφτομαι μόνο δύο απαντήσεις μου έρχονται στο μυαλό:
Ή το πάθος για εξουσία (και τα δώρα που αυτή κουβάλαει) τους έχει κάνει εντελώς αδιάφορους για τον εξευτελισμό τους ή κάποιο χτύπημα στο κεφάλι, τους έχει κάνει να ξεχάσουν τους κωδικούς και ο τεχνολογικός τους αναλφαβητισμός δεν τους επιτρέπει να μπουν στους λογαριασμούς τους κλικάροντας στο “I forgot my password”. Σε κάθε περίπτωση νομίζω πως τους αξίζει ένα εγκάρδιο «και μπράβο τους»
Υ.Γ. Δευτέρα πρωί και διαπιστώνω ότι ο σύντροφος Μωραΐτης μπήκε στον λογαριασμό του στο twitter. Όχι για να σβήσει τις κατηγορίες εναντίον των νυν συντρόφων του, αλλά για να σβήσει, με καθυστέρηση μερικών ετών, το «Υποψήφιος Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ». Ο άνθρωπος δηλαδή ούτε αναίσθητος ούτε τεχνολογικά ανλφάβητος είναι. Απλώς λειτουργεί με χρονοκαθυστέρηση.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
