«Χωρίς σύνορα δεν υπάρχει έθνος, δεν υπάρχει δημοκρατία, δεν υπάρχει πολιτισμός. Τα σύνορα είναι αυτά που ξεχωρίζουν το δικό σου έδαφος από τα εδάφη των άλλων». Τρεις μπούρδες μέσα σε τέσσερις προτάσεις, είναι πάρα πολλές.
Πάμε:
Χωρίς σύνορα υπάρχει και παραϋπάρχει έθνος. Ποτέ ένα έθνος δεν ταυτίζεται με ένα κράτος. Ούτε όλοι οι Πορτογάλοι είναι εντός Πορτογαλίας, ούτε όλοι οι κάτοικοι της Πορτογαλίας είναι Πορτογάλοι.
Χωρίς σύνορα υπάρχει και παραϋπάρχει δημοκρατία. Για την ακρίβεια, υπάρχουν πολλές δημοκρατίες σε πολλά κράτη διαφορετικών ηπείρων, άρα σε πολλά σύνορα, αλλά και πολλές μη δημοκρατίες σε άλλα κράτη, άρα σε άλλα σύνορα. Η πρόταση θα ίσχυε αν υπήρχε στον κόσμο μία μόνο δημοκρατία, ανεξαρτήτως μεγέθους.
Χωρίς σύνορα υπάρχει και παραϋπάρχει πολιτισμός- αυτός μάλιστα αν παραϋπάρχει. Γράφω στην Ελλάδα, αναφερόμενος σε δηλώσεις Γάλλου πολιτικού (με εν μέρει ουγγαρέζικη και εβραϊκή καταγωγή) που τις έκανε δημόσια χρησιμοποιώντας αρχές ακουστικής που ανακάλυψε ένας Ιταλός (ο Μαρκόνι). Εφώ τις διάβασα το πρωί σε εφημερίδα (χαρτί: κινέζικη εφεύρεση, τυπογραφικά στοιχεία: γερμανική), ενώ τις ξαναβρήκα το βράδυ στο ίντερνετ (αμερικάνικη εφεύρεση) και γράφω αυτή τη στιγμή σε υπολογιστή, φτιαγμένο στα εδάφη τεσσάρων τουλάχιστον ασιατικών χωρών, πίνοντας καφέ (αιθιοπικό - αραβικό προϊόν, καλλιέργημένο στη Βραζιλία) και φορώντας παντελόνι (μάλλον γαλατικής προέλευσης). Θέλω να πω, τα πολιτισμικά αγαθά ταξιδεύουν παντού και κοροϊδεύουν κάθε εθνομανή και συνοριομανή πολιτικό.
Η τελευταία πρόταση ισχύει, τα σύνορα πράγματι ξεχωρίζουν τα κράτη, είναι συστατικά στοιχεία τους. Αλλά αυτό δε φτάνει για να «σώσει»τη ρητορική υπερβολή του κ. Σαρκοζί, γαλλοκεντρική και αντιευρωπαϊκή, στη δημοκοπική προσπάθειά του να κερδίσει λεπενικές ψήφους. Συμβαίνουν και στο Παρίσι τέτοια.
Ακούω τον κ. Σαμαρά να ομνύει σε ευρωπαϊκή κατεύθυνση και να υπόσχεται όλους τους εκσυγχρονισμούς που δεν έχουν γίνει τόσα χρόνια, ούτε από το ΠΑΣΟΚ, ούτε από τη Νέα Δημοκρατία. Και μετά λέω, «για να δω ποιες κοινωνικές - επαγγελματικές κατηγορίες ευνοεί / συμβολοποιεί στην πράξη η Νέα Δημοκρατία». Λοιπόν:
Συμμετέχοντας στην κυβέρνηση Παπαδήμου, προφύλαξε τα κλειστά προνομιούχα επαγγέλματα, με κορυφαία την ανατροπή που επέφερε ο εκ μεταγγραφής κ. Βορίδης στις γενναίες προσπάθειες Ραγκούση
Επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας είναι ένας ανώτατος δικαστικός, από τους πρωτοστάτες μάλιστα των προσφυγών για αναδρομικές αμοιβές στον κλάδο του
Μιλώντας στην παρουσίαση του προγράμματός του, υποσχέθηκε αυξήσεις σε παπάδες, πιλότους και αστυνομικούς.
Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Έχουμε στα ώπα ώπα κλειστά επαγγέλματα, δικαστές, παπάδες, στρατιωτικούς και αστυνομικούς. Έχουμε δηλαδή κατηγορίες ανθρώπων που απασχολούνται ήδη στο δημόσιο ή έχουν συνάψει με το δημόσιο ειδικές συμφωνίες διατήρησης των προνομίων τους, τη στιγμή που η μεγάλη πλειονότητα των σκληρά εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα (αυτοαπασχολούμενοι, μικροί επιχειρηματίες, υπάλληλοι) αντιμετωπίζουν ανεργία και χρεοκοπία. Κατά τα άλλα μάς μιλάει για …ενίσχυση της επιχειρηματικότητας ο κ. Σαμαράς και περιμένει να τον πιστέψουμε.
Υ.Γ. Ειδικό εκλογικό τμήμα Μεσσηνίας, με κάλπη, παραβάν, δικαστικό αντιπρόσωπο και όλα τα κομφόρ πρόκειται να στηθεί στο μουσείο της Ακρόπολης. Η φήμη αυτή κυκλφορεί στα δημοσιογραφικά γραφεία και ελέγχεται ως ανακριβής, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
Αίτημα να προηγηθεί ψηφοφορία επί της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για την διεξαγωγή εθνικού διαλόγου με την συγκρότηση και σύσταση εθνικής επιτροπής Αγροτικής Παραγωγής
10°
