Μην ανησυχείτε, ο νέος ΚΟΚ δεν θα αλλάξει τίποτα στους δρόμους

Ξέρω ότι ο τίτλος θα μπορούσε να ξεκινάει με τη φράση «μην ελπίζετε», αλλά προτίμησα να απευθυνθώ στους συμπολίτες που δεν έχουν την πνευματική και ψυχική συγκρότηση να ακολουθήσουν κανόνες, καθώς οι υπόλοιποι μάλλον έχουμε δεχθεί τη μοίρα μας και έχουμε συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι ζούμε σε μια χώρα η οποία ήταν, είναι και θα παραμείνει παιδική χαρά των παραβατικών, οι οποίοι είναι έτοιμοι να ξεσηκωθούν στην παραμικρή υποψία επιβολής του νόμου.

Σ’ αυτούς λοιπόν τους συμπολίτες θέλω να πω να μη δίνουν σημασία στις καμαρωτές εξαγγελίες του πρωθυπουργού, του κυβερνητικού εκπροσώπου και του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών, να μη δίνουν σημασία στα μεγάλα πρόστιμα και τις ποινές αφαίρεσης άδειας και διπλώματος και γενικώς, να μη δίνουν σημασία σε τίποτα που να έχει να κάνει με τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Βλέπετε, και αυτός έχει το ίδιο μεγάλο πρόβλημα που είχε και ο προηγούμενος: δεν μπορεί να επιβληθεί μόνος του. Πράγμα που σημαίνει ότι, με δεδομένη τη φοβία/ανικανότητα/απροθυμία της κυβέρνησης και της ηγεσίας της ΕΛΑΣ στην επιβολή οποιουδήποτε νόμου, το μόνο που θα επηρεάσει ο νέος ΚΟΚ θα είναι το φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στο οποίο θα δημοσιευτεί.

Ο νέος ΚΟΚ ήταν περισσότερο μια ανάγκη του πρωθυπουργού και των αρμόδιων υπουργών να προσποιηθούν ότι νοιάζονται για τα όσα συμβαίνουν στους δρόμους

Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν ακόμα και η ψήφισή του είναι μια κοροϊδία. Ο προηγούμενος ΚΟΚ ουδέποτε επεβλήθη προκειμένου να φανεί τι λειτουργεί και τι όχι, τι πρέπει να αλλάξει και τι όχι, και ο νέος δημιουργήθηκε κυρίως για να αναπληρώσει την κυβερνητική άρνηση επιβολής. Ήταν περισσότερο μια ανάγκη του πρωθυπουργού και των αρμόδιων υπουργών να προσποιηθούν ότι νοιάζονται για τα όσα συμβαίνουν στους δρόμους παρά μιας ειλικρινής απόπειρα βελτίωσης της εφιαλτικής κατάστασης που επικρατεί οπουδήποτε συνδυάζονται Έλληνες και οχήματα.

Αν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση ήθελαν στ’ αλήθεια να αλλάξει κάτι, το πρώτο που θα έκαναν θα ήταν να πιέσουν την ΕΛΑΣ να επιβάλει τον παλιό ΚΟΚ και να μην αφήνει σε χλωρό κλαρί τους επικίνδυνους παραβατικούς. Να κάνει διαρκείς ελέγχους και όχι να πουλάει το παραμύθι που καταρρίπτεται εύκολα με μερικές διαιρέσεις στα επίσημα στοιχεία της. Και φυσικά θα είχε ήδη γεμίσει τους δρόμους με κάμερες που θα βεβαίωναν τις παραβάσεις.

Αλλά όλα τα παραπάνω απαιτούν δουλειά. Όχι μόνο για την επιβολή, αλλά και για την προσπάθεια να κατανοήσουν οι πολίτες ότι η αυστηρή επιβολή των κανόνων είναι προς όφελος των συντριπτικά περισσότερων. Και η κυβέρνηση, αφού δεν απειλείται από την κωμικοτραγική αντιπολίτευση, δεν μοιάζει πρόθυμη ή ικανή να κάνει καμία από τις δύο δουλειές της. Περιορίζεται απλώς σε κατάθεση νομοσχεδίων που θα ψηφιστούν και θα γίνουν νόμοι που δεν θα επιβληθούν ποτέ. Και μπράβο τους.