Τέμπη | Η συνωμοσία του ξυλολίου: Πόσο ανυπεράσπιστοι είμαστε;

Τελικά η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε δεξαμενές ξυλολίου. Αλλά ούτε και αιθυλικής ή μεθυλικής αλκοόλης, προωθητικού για drones του ΝΑΤΟ, ή κάποιου άλλου, άγνωστου καυσίμου. Όπως είχε πιθανολογήσει ακόμα και το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. Και μάλιστα στα αγγλικά. Αφού τα βίντεο με την καταγραφή της διαδρομής της εμπορικής αμαξοστοιχίας που ενεπλάκη στο δυστύχημα των Τεμπών είναι έγκυρα, σύμφωνα με την εργαστηριακή πραγματογνωμοσύνη της ΕΛ.ΑΣ. Τα video που βρέθηκαν ξαφνικά, έπειτα από δύο χρόνια, στα ηλεκτρονικά σκουπίδια της εταιρείας security και αμέσως κατηγορήθηκαν ως πλαστά. Από τους ειδήμονες αερολόγους.

Δηλαδή, όλοι αυτοί οι αυτοαποκαλούμενοι πραγματογνώμονες τάιζαν επί μήνες κουτόχορτο την κοινωνία; Οι δήθεν διαρροές των έγκριτων ΜΜΕ από τα διεθνή ινστιτούτα και τα πολυτεχνεία, που είχαν μάλιστα κυβίσει και ζυγίσει το καύσιμο, ήταν τελικά αέρας κοπανιστός; Οι κατηγορίες για συγκάλυψη δολερές συκοφαντίες; Το κυνηγητό του έρμου του Τριαντόπουλου άνευ ουσίας και άνευ σημασίας; Οι περισπούδαστες δηλώσεις των συνταγματολόγων για την έρευνα της προανακριτικής επιτροπής, που θα έφερνε νέα στοιχεία στο φως, απλά μια φενάκη; Η Ελλάδα υπάρχει ως ευνομούμενη χώρα ή είναι και αυτό στη φαντασία μας;

Αν τα αναλογιστείς όλα αυτά που έζησες τους τελευταίους μήνες, ένα σύγκρυο σε πιάνει. Αν μπορεί ένας τύπος, έστω και αρχηγός προσωποπαγούς κόμματος, να πετάει μια παρόλα περί ξυλολίου και μια ολόκληρη κοινωνία να τσιμπάει και να ταλαιπωρείται, υπάρχει πρόβλημα στην κοινωνία. Αν κινητοποιούνται τσάμπα επί μήνες άνθρωποι με καλή πίστη ζητώντας να αποκαλυφθεί η συγκάλυψη του ξυλολίου, χωρίς αποδείξεις, υπάρχει πρόβλημα με την «ενημέρωση». Αν σύσσωμη η αντιπολίτευση «αγόρασε» το παραμύθι και το έκανε αιχμή της πολιτικής της, υπάρχει πρόβλημα με την αντιπολίτευση. Αν η συνωμοσία του ξυλολίου έφερε ένα ιδιωτικό κόμμα του 3% στη δεύτερη θέση με 15% μέσα σε δύο μήνες, υπάρχει πρόβλημα με πολιτικό μας σύστημα.

Αν κατάφεραν τόσο λίγοι και άσχετοι να κοροϊδέψουν τόσο πολλούς και έμπειρους, η Ελλάδα έχει πρόβλημα χοντρό και δεν το ξέρει

Αν το κυβερνών κόμμα είδε τα ποσοστά του να καταρρέουν λόγω μιας απάτης, υπάρχει πρόβλημα με την κυβέρνηση. Αν οι πολίτες περίμεναν να παραιτηθεί ο πρωθυπουργός και να αναλάβει άλλος, λόγω μιας φενάκης, ο πρωθυπουργός πρέπει να το κοιτάξει. Αν οι σύμβουλοί του τον προέτρεψαν να βγει στην τηλεόραση και να υπαινιχθεί ότι μπορεί και να «παίζει» ξυλόλιο και όλα θα τα αποκαλύψει κάποια στιγμή η δικαιοσύνη, υπάρχει πρόβλημα με τους συμβούλους αλλά και με τον ίδιο. Αν κατάφεραν τόσο λίγοι και άσχετοι να κοροϊδέψουν τόσο πολλούς και έμπειρους, η Ελλάδα έχει πρόβλημα χοντρό και δεν το ξέρει.

Και εύλογα αναρωτιέσαι. Κι αν η απάτη δεν αφορούσε ένα τραγικό δυστύχημα που συνέβη πριν από 2 χρόνια αλλά κάτι εθνικά ευαίσθητο; Αν είχε στηθεί από ξένες σκοτεινές δυνάμεις που ήθελαν το κακό της χώρας μας; Αν ήταν φτιαγμένο έτσι ώστε να προκαλέσει πανικό στους πολίτες; Ποιος θα μπορούσε να τους καθησυχάσει; Μήπως ο έγκριτος γραπτός και ηλεκτρονικός Τύπος, που διακινούσε όλους αυτούς τους μήνες ανοησίες και υπερθεμάτιζε πάνω σε «ψεκασμένες» θεωρίες; Μήπως η ΕΥΠ, που έλαμψε διά της απουσίας της; Μήπως ο ΟΣΕ, που δεν φρόντισε από την πρώτη στιγμή να δημοσιεύσει τα video και να προστατεύσει εκτός των άλλων και τους υπαλλήλους του; Μήπως ο αρμόδιος υπουργός, που δεν έβγαλε άχνα; Ή μήπως η κυβέρνηση και το επιτελικό της κράτος, που δεν είχαν ιδέα ότι υπήρχε εταιρεία που μαγνητοσκοπούσε τη διαδρομή των τρένων; Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο.

Σχετικό Άρθρο

Πολιτικη & Οικονομια Τέμπη | Πώς να αντικαταστήσουμε το παραμύθι του ξυλόλιου

Μάνος Βουλαρίνος 04.04.2025, 11:09

Τελικά είναι τόσο ανυπεράσπιστηη η πατρίδα; Μπορεί ένα σκοτεινό κέντρο να την ποδηγετεί; Να κατεβάζει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στον δρόμο με μια γελοία θεωρία συνωμοσίας; Να ανατρέπει τις πολιτικές ισορροπίες και να δοκιμάζει την αποσταθεροποίηση μιας ισχυρής δημοκρατίας; Ή μήπως η Ελληνική Δημοκρατία δεν είναι ισχυρή; Κι αν όλα αυτά είναι πιθανά, ποιος μπορεί να μας προστατεύσει; Μια δίκη που θα γίνει σε δύο ή τρία χρόνια με αμφίβολο αποτέλεσμα; Κι ως τότε; Θα περιστρέφεται μια ολόκληρη κοινωνία και το πολιτικό της σύστημα γύρω από ένα παραμύθι; Θα ζητούνται λαϊκά δικαστήρια και θα στήνονται κρεμάλες; Θα αμφισβητούνται οι δικαστικές Αρχές; Θα σέρνεται στα δικαστήρια υπουργός με την κατηγορία του μπαζώματος; Και θα υβρίζεται ξεδιάντροπα ο πρωθυπουργός;

Κι έπειτα απ’ όλα αυτά τα αναπάντητα ερωτήματα, ποιος πολίτης θα έχει εμπιστοσύνη στις εντεταλμένες Αρχές της χώρας; Ποιος μπορεί να κοιμάται ήσυχος και να είναι σίγουρος ότι δεν θα πέσει ο ουρανός στο κεφάλι του; Ποια θα είναι η εικόνα της Ελλάδας στην ΕΕ και στο κόσμο ολόκληρο; Πώς μπορεί η κυβέρνηση να συνεχίσει το έργο της, όταν αφήνει τη χώρα να αποσυντίθεται με διαλυτικό μια γελοία υπόθεση; Και ποιος μπορεί να μας προστατεύσει από δόλιους πολιτικάντηδες που στηρίζουν την πολιτική τους σε ένα σκόπιμο ψέμα; Αν νομίζετε ότι η ιστορία αυτή δεν θα αφήσει ουλές στην κοινωνία, είστε γελασμένοι. Πάνω που η χώρα έφτυσε αίμα για να βγει από το τούνελ των μνημονίων που την έφεραν μέχρι το χείλος του γκρεμού, μια αστήρικτη υπόθεση περί ξυλολίου την έφερε στα πρόθυρα της διάλυσης. Σε ένα παράτολμο σάλτο μορτάλε χωρίς κανένα λόγο. Κάτι δεν κάνουμε σωστά, κυρίες και κύριοι. Και να λέμε δόξα τω Θεώ που δεν καταστραφήκαμε. Ο «θεός της Ελλάδας» ήταν τελικά και πάλι παρών. Αλλά γίνεται έτσι;