Μια κακοποίηση που δεν ενόχλησε τους «δικαιωματιστές»

Για αρχή να πω ότι το «δικαιωματιστές» το βάζω σε εισαγωγικά γιατί πιστεύω ότι υπάρχουν συμπολίτες που στ’ αλήθεια νοιάζονται για την κακοποίηση των γυναικών, για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, για τις συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές και γενικά για οτιδήποτε έχει να κάνει με αυτά τα δικαιωμάτα που τα λέμε ανθρώπινα. Κι αυτοί οι συμπολίτες μπορούν να αποκαλούνται δικαιωματιστές χωρίς εισαγωγικά. Σε αντίθεση με εκείνους που, ενώ παριστάνουν τους πολύ ευαίσθητους σε περιπτώσεις που η πατριαρχία δείχνει το χειρότερό της πρόσωπο και οδηγεί στην κακοποίηση ή τη γυναικοκτονία, στην πραγματικότητα δεν δίνουν δεκάρα ούτε για τις γυναίκες ούτε για την κακοποίησή τους, ούτε για την πατριαρχία.

Διαφορετικά δεν θα αδιαφορούσαν πλήρως για την είδηση σύμφωνα με την οποία 17χρονη αλλοδαπή κακοποιήθηκε από τον πατριό και τη μητέρα της επειδή δεν ήθελε να παντρευτεί τον 40χρονο που της είχαν ετοιμάσει για γαμπρό. Κι όταν μιλάω για πλήρη αδιαφορία, εννοώ ότι δεν ακούστηκε ούτε κουβέντα. Ούτε μια τόση δα αναρτησούλα στους λογαριασμούς στα σόσιαλ μίντια που είναι πάντα έτοιμοι να συντρίψουν την πατριαρχική βαρβαρότητα και να αγωνιστούν χωρίς σταματημό εναντίον των βασανιστηρίων που υφίστανται οι γυναίκες εξαιτίας της. Ούτε μια τόση δα ανακοίνωση από εκείνους που δεν σηκώνουν πατριαρχική και κακοποιητική μύγα στο σπαθί τους.

Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι οι συμπολίτες δεν ενημερώθηκαν, αλλά αυτό είναι μάλλον απίθανο για μια είδηση η οποία ανέβηκε σε όλα τα ειδησεογραφικά σάιτ και μάλιστα στα περισσότερα με τίτλους του τύπου «Η Σαρία εφαρμόζεται στην Αθήνα». Ή μήπως γι’ αυτό είναι που οι δήθεν ευαίσθητοι συμπολίτες έκαναν τον Πετρούνια;

Μήπως φταίει το ότι οι δράστες όχι μόνο δεν ήταν Έλληνες αλλά ούτε καν Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι ή άλλοι αντιπαθείς δυτικοί; Μήπως φταίει το ότι οι δράστες δεν ήταν ο κυρ Μήτσος ο συνταξιούχος ή ο Θανάσης ο μπάτσος (όπως θα έλεγε και ο σύντροφος Φίλης) ή κάποιος άλλος μισητός συμπολίτης; Μήπως η οργή των τάχα ευαίσθητων συμπολιτών για την κακοποίηση εξαρτάται από το ποιος είναι ο κακοποιητής; Μήπως υπάρχουν κακοποιητές που έχουν την έγκριση των τάχα ευαίσθητων συμπολιτών να κακοποιούν; Μήπως υπάρχει θεμιτή ή ωφέλιμη κακοποίηση;

Δυσκολεύομαι να τα πιστέψω όλα αυτά για ανθρώπους που εξοργίζονται στην υποψία όχι μόνο κακοποίησης αλλά και παρενόχλησης. Δυσκολεύομαι να τα πιστέψω για ανθρώπους που μιλούν για έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός και χρησιμοποιούν τη λέξη «αλληλεγγύη» πιο συχνά από τη λέξη «καλημέρα». Δεν μπορώ να πιστέψω πως αυτοί οι άνθρωποι που σε κάθε ευκαιρία διαφημίζουν τις ευαισθησίες τους έχουν κομματικές ατζέντες. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι στην πραγματικότητα είναι προπαγανδιστές πολιτικών που καμία σχέση δεν έχουν με αυτά που παριστάνουν ότι τους απασχολούν. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι πρόκειται για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν την κακοποίηση των γυναικών όπως οι οργανωμένοι οπαδοί τα πέναλτι.

Εντάξει, προφανώς ειρωνεύομαι. Φυσικά και μπορώ να το πιστέψω. Στο κάτω κάτω κι εγώ, όπως κι εσείς, ξέρω πόσο υποκριτές είναι. Και μπράβο τους.