Τρεις γυναίκες από τη δημοσιογραφία κλήθηκαν να μιλήσουν στο 6ο Πανελλήνιο Φόρουμ με τίτλο «Γυναίκες στην Ογκολογία: Διευρύνοντας τα Σύνορα».
Τρεις γυναίκες από τη δημοσιογραφία κλήθηκαν να μιλήσουν στο 6ο Πανελλήνιο Φόρουμ με τίτλο «Γυναίκες στην Ογκολογία: Διευρύνοντας τα Σύνορα». Η Μαρία Χούκλη, η Μάγια Τσόκλη και η Ρέα Βιτάλη, μίλησαν για τις προσωπικές τους εμπειρίες ενάντια στον καρκίνο.
Τη συζήτηση, που έγινε παρουσία του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνου Ζέρβα, βουλευτών, αυτοδιοικητικών και πλήθος κόσμου, συντόνισε η δημοσιογράφος, Σία Κοσιώνη, ενώ συμμετείχε και ο παθολόγος – ογκολόγος, Παρασκευάς Κοσμίδης, ο οποίος ανέφερε πως ο καρκίνος πρέπει να μετατραπεί «σε χρόνια νόσο και να τον δούμε κατάματα».
«Το σοκ είναι πολύ μεγάλο όταν ακούς ότι έχεις καρκίνο. Όλα αλλάζουν. Δεν μπορείς να το πιστέψεις, θυμώνεις, φεύγει το έδαφος κάτω από τα πόδια σου, αλλά πρέπει κάτι να κάνεις. Είναι ένα πλήγμα. Σε φοβίζει το άγνωστο» είπε η κ. Χούκλη αναφερόμενη στον καρκίνο του μαστού που αντιμετώπισε.
«Θυμάμαι έκλαιγα για ώρες. Φρόντισα όμως να μην κλειστώ στο σπίτι μου. Να μη νιώσω άρρωστη ακόμη και όταν ήμουν πολύ άρρωστη. Συνέχισα κανονικά την επαγγελματική μου δραστηριότητα και την κοινωνική μου ζωή. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Δεκαεπτά χρόνια πέρασαν και ακόμη είμαι αγχωμένη όταν έρχεται η ώρα για το τσεκ απ. Στο μυαλό μας να μην έχουμε την εντύπωση ότι καρκίνος ίσον θάνατος. Δεν είναι έτσι», πρόσθεσε η δημοσιογράφος παρακινώντας τις γυναίκες να κάνουν τακτικά εξετάσεις.
Μάγια Τσόκλη: Είναι μονόδρομος να συνεχίσεις
Από την πλευρά της, η Μάγια Τσόκλη μεταφέροντας τα δικά της συναισθήματα προς το κοινό, που γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα «Μέγας Αλέξανδρος» στη Λέσχη Αξιωματικών, είπε πως δεν θύμωσε όταν έμαθε για την ασθένεια. «Δεν είπα γιατί σε μένα. Είπα συνέβη και σε μένα. Μάλλον με ηρεμία το αντιμετώπισα. Θεωρώ πως είναι μονόδρομος να συνεχίσεις».
Η Ρέα Βιτάλη, δημοσιογράφος και συγγραφέας, στάθηκε στη δική της περιπέτεια λέγοντας αρχικά πως πριν από χρόνια έχασε τον πατέρα της, σε νεαρή ηλικία, επίσης από καρκίνο. «Δεν είχα καμία αγωνία. Κοίταξα τα τρία μου παιδιά στα μάτια και τους είπα 'πουλάκια μου ήρθε η ώρα να μάθετε. Θα ζήσουμε τη ζωή τώρα'. Έτσι, είπα ξεκινάμε... εκεί που δυσκολεύτηκα ήταν πως θα το πω στη μάνα μου. Ήταν δύσκολα τα πράγματα».
17°
