Αντιμέτωπη με την οργή του Ντόναλντ Τραμπ μετά την πανωλεθρία των Ρεπουμπλικάνων στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, μπορεί να βρεθεί η Ευρώπη
Η εκλογική ανατροπή στις ΗΠΑ και η ανάκτηση του ελέγχου στο αμερικανικό Κογκρέσο (Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία) από τους Δημοκρατικούς δημιουργούν νέα δεδομένα όχι μόνο για τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και για την Ευρώπη.
Η πολιτική ισχύς του Αμερικανού προέδρου περιορίζεται, ενώ η Ουάσιγκτον εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης αντιπαράθεσης, με πιθανές έρευνες για τις αποφάσεις της κυβέρνησης, τον πόλεμο στο Ιράν, τη λειτουργία του FBI και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας Τραμπ, γράφει σε ανάλυσή του το Politico.
Οι Δημοκρατικοί αναμένεται να αξιοποιήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου για να ενισχύσουν τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, να ξεκινήσουν έρευνες και να ασκήσουν πιέσεις στον Λευκό Οίκο μέσω νομοθετικών πρωτοβουλιών και διαδικασιών χρηματοδότησης.
Ωστόσο, ο Τραμπ διατηρεί σημαντικές εξουσίες στην εξωτερική πολιτική, την εθνική ασφάλεια, το εμπόριο και τη στρατιωτική δράση, γεγονός που σημαίνει ότι η πολιτική σύγκρουση δεν θα περιοριστεί στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Τραμπ, Ουκρανία και Ιράν: Οι 5 μεγάλες προκλήσεις για την Ευρώπη
Για την Ευρώπη, η νέα πολιτική πραγματικότητα στην Ουάσιγκτον ενδέχεται να φέρει μεγαλύτερη ένταση στις διατλαντικές σχέσεις. Ο Τραμπ μπορεί να επιχειρήσει να αποδείξει ότι εξακολουθεί να έχει τον απόλυτο έλεγχο, αυξάνοντας τις πιέσεις προς τους Ευρωπαίους συμμάχους για την άμυνα, το εμπόριο και τις «διεθνείς υποχρεώσεις» τους απέναντι στο ΝΑΤΟ και άλλα γεωστρατηγικά και οικονομικά θέματα.
Στο μέτωπο της Ουκρανίας, οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται περισσότερο πρόθυμοι να στηρίξουν την κυβέρνηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι με οικονομική και στρατιωτική βοήθεια. Η αλλαγή των κοινοβουλευτικών ισορροπιών μετά τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ μπορεί να δημιουργήσει ευνοϊκότερες συνθήκες για το Κίεβο, χωρίς όμως να εξασφαλίζει άμεση ενίσχυση. Οι ανάγκες της ουκρανικής άμυνας, ιδιαίτερα σε συστήματα Patriot, παραμένουν επείγουσες, όπως έχει επανειλημμένα αναφέρει και ο ίδιος ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Την ίδια στιγμή, ανησυχία προκαλεί το ενδεχόμενο μιας νέας (μεγαλύτερης αυτήν τη φορά) συμφωνίας του Τραμπ με τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, η οποία θα μπορούσε να περιλαμβάνει περαιτέρω χαλάρωση των κυρώσεων και επανέναρξη ενεργειακών και επιχειρηματικών σχέσεων.
Αντίθετα, δεν θεωρείται δεδομένη μια ουσιαστική αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, καθώς μια τέτοια επιλογή συναντά αντιδράσεις και από τα δύο μεγάλα αμερικανικά κόμματα.
Μεγάλο «αγκάθι» παραμένει και ο πόλεμος στο Ιράν. Χωρίς συμφωνία για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, η ενεργειακή κρίση μπορεί να παραταθεί, διατηρώντας υψηλές τις τιμές πετρελαίου και ηλεκτρικής ενέργειας και επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την ευρωπαϊκή οικονομία. Επίσης, μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση θα μπορούσε να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Τέλος, η πολιτική σύγκρουση στην Ουάσιγκτον ενδέχεται να απορροφήσει τόσο πολύ την κυβέρνηση Τραμπ όσο και τους Δημοκρατικούς, αφήνοντας λιγότερο χώρο για διεθνείς πρωτοβουλίες. Είναι ένα ενδεχόμενο που δεν μπορεί να αποκλειστεί, σύμφωνα με την ανάλυση του Politico.
20°
