Eλβετία: Πώς ένας 31χρονος έγινε «βασιλιάς» αποκτώντας γη χωρίς να πληρώσει

Μπορεί η Ελβετία να μην είχε ποτέ βασιλιά, όμως ο Jonas Lauwiner φρόντισε να δημιουργήσει τον δικό του — έστω και συμβολικό — θρόνο.

Ο 31χρονος έγινε γνωστός όταν το 2019 αυτοανακηρύχθηκε «Βασιλιάς της Ελβετίας» σε τελετή στη Βέρνη, προκαλώντας αρχικά θυμηδία. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η δράση του έχει αρχίσει να προκαλεί ανησυχία στις αρχές, όχι για τον τίτλο, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο αποκτά γη.

Ο Lauwiner αξιοποίησε ένα ιδιαίτερο νομικό «παράθυρο»: στην ελβετική νομοθεσία, αν μια έκταση θεωρείται «χωρίς ιδιοκτήτη», μπορεί κάποιος να τη διεκδικήσει απλώς δηλώνοντας ενδιαφέρον στις τοπικές αρχές. Εκμεταλλευόμενος αυτή τη διάταξη, κατάφερε να αποκτήσει 148 διαφορετικά οικόπεδα, συνολικής έκτασης άνω των 117.000 τετραγωνικών μέτρων — χωρίς να πληρώσει.

Η «αυτοκρατορία» του δεν είναι ενιαία, αλλά αποτελείται από διάσπαρτα κομμάτια γης σε όλη τη χώρα. Παρότι η συνολική τους αξία δεν θεωρείται ιδιαίτερα υψηλή, περιλαμβάνει 83 τμήματα δρόμων, κάτι που του δίνει πρακτική επιρροή σε τοπικές κοινότητες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο Lauwiner χρεώνει τέλη συντήρησης σε κατοίκους που χρησιμοποιούν τους δρόμους, ενώ πουλά και δικαιώματα διέλευσης ή δόμησης κοντά στις εκτάσεις του. Όπως λέει ο ίδιος, πρόκειται για μια «στρατηγική κατάκτησης», την οποία —όπως τονίζει— πραγματοποιεί «ψηφιακά και χωρίς αίμα».

Η εικόνα του «βασιλιά» ενισχύεται από τη δημόσια παρουσία του: εμφανίζεται με στολές, έχει δημιουργήσει «τάγμα τιμής», ακόμη και μια μορφή «αυτοκρατορικής τράπεζας», ενώ προβάλλει τη δραστηριότητά του μέσω ιστοσελίδας και social media.

Σχετικό Άρθρο

Κοσμος Οργή Μελόνι κατά Ελβετίας για τις υπέρογκες χρεώσεις σε τραυματίες του Κραν Μοντανά

Newsroom 21.04.2026, 17:52

Παρά τις αντιδράσεις, ο ίδιος επιμένει ότι λειτουργεί απολύτως εντός νόμου. «Ξέρω ότι είμαι συμβολικός βασιλιάς», δηλώνει, προσθέτοντας ότι δεν επιδιώκει να αμφισβητήσει το πολιτικό σύστημα της χώρας.

Ωστόσο, η υπόθεσή του έχει ήδη κινητοποιήσει τις αρχές. Σε ορισμένα καντόνια εξετάζονται αλλαγές στη νομοθεσία, ώστε οι δήμοι να έχουν προτεραιότητα στην απόκτηση εγκαταλελειμμένων εκτάσεων, περιορίζοντας αντίστοιχες κινήσεις στο μέλλον.

Για τους επικριτές του, πρόκειται για εκμετάλλευση ενός νομικού κενού. Για τον ίδιο, είναι απλώς μια ευφυής ιδέα που του εξασφάλισε οικονομική ανεξαρτησία — και, όπως λέει, «σχεδόν απόλυτη ελευθερία».

Πηγή: The Times