Σαν influencer της ζωής: Αυτοί που μας κανακεύουν σε ένα παρόν μακριά από δράματα και στεναχώριες
Υπήρχαν χρόνοι και καιροί, όπου πρίγκιπες, λόρδοι, μαρκήσιοι και μαρκησίες, φανταχτεροί και ακαμάτηδες, με κληρονομικό δικαίωμα απολάμβαναν ένα σωρό τιμές και είχαν ακολούθους-followers, με σάρκα και οστά. Εκείνοι οι ακόλουθοι, ξεσκόνιζαν τις κάπες τους, σιδέρωναν τις εφημερίδες τους, απολύμαιναν τα κέρματα πριν τα ξαναβάλουν στις τσέπες τους, ταχτάριζαν παραξενιές, έφτιαχναν καινούργιες. Μωρές εποχές.
Κάποια στιγμή ήρθε η γκιλοτίνα εκεί που ήταν το κεφάλι ετούτων των λειψών, και η ανθρωπότητα κίνησε παιανίζοντας νέες αξίες, που ήθελαν ταλέντα και κατορθώματα, ημέρες εργασίας και κόπου, ευφυίες σπάνιες, χαρίσματα θεϊκά, για να ακολουθήσει.
Έφτιαξε λοιπόν, κινώντας με χάρη και χαρά, καινούργια είδωλα, ινδάλματα παγκόσμια, φτιαγμένα για καιρούς ειρήνης και μέρες ενθουσιασμού. Πήρε τους καλύτερους, τους έκανε εικόνισμα. Προσκύνησαν αι γενεαί πάσαι, άριες που έφτασαν στους ουρανούς, πινέλα που συνδέθηκαν με το χέρι του ίδιου του δημιουργού, μυαλά που έσκισαν το στερέωμα και πένες που χαρτογράφησαν τα αχαρτογράφητα.
Ήταν οι μέρες οι καλές, που μες την καλοσύνη τους, μας έμαθαν καλοσυνάτα πως οι άνθρωποι δίχως εικονίσματα, μέσα κι έξω τους δεν ζουν. Μπορεί να είναι ο Ροβεσπιέρος, να είναι ο Χριστός, ο Μάο, η Μέριλιν, η Πλαθ, ο Νιζίνσκι, πάντως κάποιος είναι, με την έννοια ενός προορισμού, ενός προτύπου. Ήξεραν συνάμα πως για να γίνεις εικόνισμα, διασημότητα, προορισμός, πρέπει να κάνεις κόπο. Η ανθρωπότητα κάθισε και τα υπολόγισε και κατέληξε πως αφού χρειάστηκαν εφτά θεϊκοί αχρονομέτρητοι χρόνοι για να μεταμορφωθεί ο πηλός,απροσμέτρητο κόπο χρειάζεται ο άνθρωπος για να φτιάξει κάτι άξιο λόγου. Και έτσι άρχιζαν να πασχίζουν οι άνθρωποι να δημιουργήσουν κάτι άξιο θαυμασμού, χωρίς να τσιγκουνεύονται ούτε κόπο, ούτε χρόνο.
Μα τότε ήταν άλλες εποχές. Τότε οι μαθηματικές συναρτήσεις και οι αστρονομικοί υπολογισμοί χρειάζονταν δεκαετίες για να συσχετιστούν, χαρτιά και μυαλά έπαιρναν φωτιά. Δεν είχε έρθει ακόμα ο καιρός της ταχύτητας, η εποχή που καταργήθηκε η διαδρομή. Μα σαν λείψει η διαδρομή μεταμορφώνεται ο χρόνος. Σαν λείψει η διαδρομή μεταμορφώνεται ο ψυχισμός. Σαν λείψει η διαδρομή, λείπουν οι διαστάσεις, το πριν γίνεται τώρα, και το μετά, πάλι τώρα γίνεται. Ζωή σε παρόντα χρόνο. Μία που επιθυμείς και μία που το ’χεις. Ακαριαίος χρόνος. Ακαριαία ζωή. Ο κόπος κατοικεί κάπου στο ενδιάμεσο. Τώρα χωρίς ενδιάμεσο ζούμε. Ο ενδιάμεσος χρόνος αποτελεί ενοχλητική καθυστέρηση. Τώρα δεν έχουμε καιρό για τέτοια. Το σύνθημα του 21ου αιώνα είναι η ταχύτητα. Και ισχύει παντού. Και ισχύει για όλους. Δώσε κάτι στα γρήγορα, σε παρακινεί. Δώσε κάτι ακόμα και δίχως μαστοριά, προπάντων δίχως δισταγμό, ανυπερθέτως δίχως καθυστέρηση, πρόλαβε, δώσε το προϊόν.
Κι έτσι καταλήξαμε να λάβουμε το μόνο προϊόν που τελικά μας αξίζει. Και το προϊόν ακούει στο όνομα influencer. Είναι αυτό ακριβώς που μας ταιριάζει. Ένα προϊόν που προέκυψε δίχως να προηγηθεί διαδρομή. Εδώ λάβαμε απευθείας το αποτέλεσμα. Διασημότητα απευθείας. Διασημότητα γυαλιστερή, διασημότητα χαρωπή, διασημότητα χωρίς ένσημα προϋπηρεσίας, διασημότητα νηπιακής αφέλειας. Και γιατί όχι; Άμα το καλοδείς, τί να τον κάνεις τον Νιζίνσκι με τη σακατεμένη ύπαρξη μέσα στις ένδοξες πουέντ του, τη Μέριλιν με το μεγάλο γέλιο της που φώναζε ορφάνια, την Πλάθ που έψαχνε φούρνο με γκάζι να χωθεί, το Ροβεσπιέρο που αποχαιρετούσε το κεφάλι του σε κάποια γκιλοτίνα.
