Όταν η Ευρώπη εκδίδεται – Ένα σκίτσο του Charlie Hebdo επί του στόχου

Η Charlie Hebdo ξανακτύπησε. Το σκληρό χιούμορ κάνει το πολιτικό σχόλιο ακόμη περισσότερο hard porn όταν αφορά τον ξεπεσμό της ευρωπαϊκή ιδέας η οποία κατηφόρισε στην πλήρη ανυποληψία. Το Ευρωκοινοβούλιο, ένα όργανο συμβουλευτικό, άβουλο και  άοσμο και άγευστο είναι χρήσιμο μόνον για τον πλουτισμό της γραφειοκρατικής νομενκλατούρας. Κανείς δεν τόλμησε να αναβαθμίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ένα όργανο με σοβαρές εξουσίες που θα χάρασσε πολιτικές και θα έδινε λόγο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες που ψήφισαν τους αιρετούς εκπροσώπους τους.

Στην αφετηρία αυτού του σκληρού πρωτοσέλιδου είναι η απογοήτευση του ευρωπαίου πολίτη ο οποίος με το story Καϊλή, την ωραία και τον ωραίο των Βρυξελλών, τον πατέρα ως «σοφέρ» και τις Luis Vitton «πετροευρώ» σε δεσμίδες των 50 και μερικές των 100 αλλά και σε ταπεινά εικοσάρικα παρακολουθεί καταδικασμένος σε ρόλο θεατή. Πρόκειται για ένα θέαμα αισθητικά, πολιτικά, κοινωνικά, απαράδεκτο θέαμα lifestyle όπου η «ξανθιά του Θερμαϊκού» καταλήγει φιλοξενούμενη στο νησί του δισεκατομμυριούχου Μπράνσον περνώντας από τα παλάτια των εμιράτων δίπλα από τα σκονισμένα γιαπιά της Ντόχα όπου δεν περπάτησε για να μην «λερωθούν» οι βουλευτικές πατούσες της.

Ο Εμίρης του σκίτσου παίζει με τις πόρνες του και τις βουλευτίνες του καθισμένος στον θρόνο του, σίγουρος για τη γοητεία που ασκούν τα χαρτονομίσματα που τόσο σπάταλα μοιράζει προκειμένου το κρατίδιο της Ερήμου να περπατήσει με όρους συνεταίρου στα ευρωπαϊκά σοκάκια.