Βανδαλισμοί και λεηλασίες στο Πόρτλαντ: Τελικά τι συμβαίνει;

Οι βανδαλισμοί στο Πόρτλαντ του Όρεγκον που εξελίχθηκαν την περασμένη εβδομάδα σε βίαιες διαδηλώσεις και καταστροφές, έχουν γεννήσει ένα καινούργιο σύνθημα: σε πολλούς τοίχους αυτής της μέχρι πρότινος προοδευτικής πόλης της δυτικής ακτής, κάτοικοι και καταστηματάρχες γράφουν στους τοίχους "don’t-hurt-me wall" για να αποτρέψουν περαιτέρω βανδαλισμούς.

Το Πόρτλαντ πήρε φωτιά από πέρυσι, τόσο με την αφορμή του θανάτου του George Floyd στη Μινεάπολη, όσο και με τις προεδρικές εκλογές: σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς γίνονταν διαδηλώσεις που εκφυλίζονταν σε συγκρούσεις με την αστυνομία και εκτεταμένες ζημιές δημόσιων και ιδιωτικών περιουσιών. Μιας και η πόλη είναι πλειοψηφικά υπέρ της αριστεράς και των κινημάτων όπως το Black Lives Matter, αναρχικά, Antifa και ακροδεξιά στοιχεία εκμεταλλεύτηκαν τη συναίνεση του πληθυσμού για να λεηλατούν και να σπάνε: ανάμεσα στα καταστήματα που λεηλατήθηκαν τον Απρίλιο ήταν εκείνο της Apple και του Louis Vuitton, αλλά οι διαδηλωτές επιτέθηκαν επίσης σε φούρνους και ψιλικατζίδικα. Το αποτέλεσμα, όπως γράφει ο δημοσιογράφος Andy Ngo, είναι οι κάτοικοι να προσπαθούν να διαπραγματευτούν με τους βανδάλους για να σώσουν τις βιτρίνες των καταστημάτων και τα σπίτια τους: αναγγέλλοντας «άμεση δράση», κάθε νύχτα διάφορες ομάδες προκαλούν εμπρησμούς ενώ η αστυνομία παραμένει αδρανής.

Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί από τον περασμένο Σεπτέμβριο όταν ταραχοποιοί επιτέθηκαν στο σπίτι του δημάρχου Ted Wheeler, στελέχους του Δημοκρατικού κόμματος και μάλιστα της πτέρυγας Bernie Sanders, βάζοντας φωτιά στο χολ του κτιρίου. Ο Wheeler απάντησε ως ο Ιησούς, γυρίζοντας και την άλλη παρειά, και δήλωσε ότι θα μετακομίσει αλλού για να μην οξύνει τα πνεύματα και να μη θέσει σε κίνδυνο τους συγκατοίκους του στην πολυκατοικία. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, άτομα, που υποτίθεται ότι μάχονται τους ναζί και τους συμμορίτες της «λευκής υπεροχής» έχουν αποκτήσει τον έλεγχο στην πόλη: δεν πρόκειται για την παραδοσιακή σύγκρουση μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών αλλά για την αναβίωση του μαχητικού αναρχισμού που έχει ιστορικές ρίζες στις βορειοδυτικές περιοχές. Τα συνθήματά τους "All Cops Are Bastards" και "Abolish the Police" έχουν επεκταθεί στους δημοσιογράφους οι οποίοι απειλούνται με θάνατο, καθώς και στα γενικά βιβλιοπωλεία, όπως το Powell’s στην οδό W Burnside, που διαθέτουν βιβλία συντηρητικών συγγραφέων, τα οποία απειλούνται με βομβιστικές επιθέσεις.

Αυτές οι ομάδες ανθρώπων βαδίζουν στις συνοικίες στη διάρκεια της νύχτας φωνάζοντας  "wake up, motherfucker, wake up" και φωτίζοντας με προβολείς τα παράθυρα. Οι κάτοικοι παραπονιούνται ότι η αστυνομία δεν κάνει τίποτα κι ότι αφήνει τους εγκληματίες να υιοθετούν προοδευτικό μανδύα πιθανότατα για να απαξιωθεί οτιδήποτε «προοδευτικό». Το πρόβλημα για την οικονομία του Πόρτλαντ είναι, μεταξύ άλλων, ότι μέχρι πέρυσι θεωρούνταν ιδανική πόλη σύμφωνα με τους περισσότερους δείκτες ποιότητας ζωής κι ότι πολλοί που έχουν κουραστεί από τη Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Λος Άντζελες το έβλεπαν ως εναλλακτική. «Αντί να αξιοποιήσουμε τις γεωγραφικές και οικονομικές μας αρετές εδώ στο Όρεγκον, κάνουμε τα ίδια λάθη που έκαναν οι μεγαλουπόλεις: παραδίδουμε την πόλη μας στους βανδάλους,» γράφει η εφημερίδα Portland Tribune. «Από το Πόρτλαντ λείπει η επαγρύπνηση και η φύλαξη των συνοικιών: στις ταραχές του Λος Άντζελες το 1992, οι Αμερικανο-κορεάτες προστάτεψαν οι ίδιοι την περιοχή τους από τους εμπρηστές. Εμείς δεν έχουμε καταφέρει τίποτα τέτοιο.»