Η Σοφία Γεωργοπούλου κατέκτησε τρία χάλκινα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα άρσης βαρών

Με μία δυνατή κραυγή, με τα καστανά μαλλιά της μαζεμένα, σηκώνει με πυγμή την μπάρα που βρίσκεται μπροστά της με τεντωμένα χέρια πάνω από το κεφάλι της με μία μόνο κίνηση και πετυχαίνει τον πολυπόθητο στόχο. Η 22χρονη αρσιβαρίστρια, Σοφία Γεωργοπούλου σήκωσε την Τρίτη 18 Οκτωβρίου, 91 κιλά στο αρασέ, 111 στο ζετέ και 202 στο σύνολο, φορώντας έτσι τρία χάλκινα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα άρσης βαρών Εφήβων – Νεανίδων και Κ23 στο Δυρράχιο της Αλβανίας. Ήρθε η στιγμή της, πάνω στο βάθρο χαμογελάει γεμάτη περηφάνια παρέα με την ελληνική σημαία κοιτάζοντας τους προπονητές της. Η αθλήτρια του Κρόνου Σερρών μιλάει στην ATHENS VOICE για την τριπλή επιτυχία της.

Η Σοφία ακούγεται ιδιαίτερα χαρούμενη στην τηλεφωνική επικοινωνία μας, γλυκιά αλλά κυρίως χαμηλών τόνων, δεν της αρέσουν τα πολλά λόγια, επικεντρώνεται μόνο σε αυτά που έχουν νόημα. Ξεκίνησε από μικρή τον αθλητισμό, δοκίμασε μπαλέτο, τένις, μπάσκετ, ορειβασία, πειραματίζονταν με ό,τι της κινούσε την περιέργεια αλλά τίποτα από αυτά δεν την κάλυπτε, θυμάται τον εαυτό της να θέλει να κατέβει σε αγώνες και να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό. Αγαπά να ανακαλύπτει νέα στέκια στην Αθήνα και να περιτριγυρίζεται από άτομα που αγαπά πραγματικά. Το 2017 αποφάσισε να γραφτεί στο γυμναστήριο, εκεί την παρότρυνε ένας γυμναστής να ασχοληθεί με την άρση βαρών και αυτό ήταν όπως στους έρωτες με την πρώτη ματιά. Σήμερα σπουδάζει στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Ε.Κ.Π.Α. και προπονείται 3 ώρες την ημέρα σε βασικές ασκήσεις ενδυνάμωσης, αρασέ, ζετέ, στο προπονητικό κέντρο του Αγίου Κοσμά, κάποιες μέρες οι προπονήσεις γίνονται διπλές και πιο σκληρές, εκείνη όμως το απολαμβάνει. «Μου αρέσει ο ανταγωνισμός, είχα κίνητρο για βελτίωση από την αρχή, κάθε φορά βάζω ένα στόχο και μου αρέσει να τον πετυχαίνω» μου λέει.

Τη φετινή χρονιά κατόρθωσε την τρίτη θέση στο αρασέ στο Ευρωπαϊκό Γυναικών τον Μάιο ενώ στους Μεσογειακούς τον Ιούλιο τη δεύτερη θέση. «Ο αγώνας για μένα ήταν πρόκληση, είχα δυο τραυματισμούς, έναν στον αγκώνα και ένα στο γόνατο. Στην αρχή δεν έδινα σημασία μετά όμως τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν, δεν ήξερα καν αν θα μπορούσα να αγωνιστώ. Ευτυχώς ο γιατρός μου έδωσε το οκέι και τα κατάφερα. Ευχαριστώ πολύ τον γιατρό μου Χιώτη Ιωάννη, τη φυσικοθεραπεύτρια Νίκη Μαρκοπούλου και τον γιατρό της ομοσπονδίας Γιώργο Τσικούρη που με βοήθησαν να μπορέσω να ξεπεράσω τον τραυματισμό μου ώστε να είμαι σε θέση να αγωνιστώ. Ήταν επίσης μια μεταβατική περίοδος για μένα συνολικά, μετακόμισα από το προπονητικό κέντρο του ΟΑΚΑ στου Αγίου Κοσμά. Ο Σερραίος ομοσπονδιακός προπονητής και προπονητής της υπηρεσίας φυσικής αγωγής της ΕΛ.ΑΣ Κώστας Γκαρίπης και οι προπονητές μου στον Άγιο Κοσμά με βοήθησαν πολύ. Θεωρώ ότι σε αυτή μου την προσπάθεια έδωσα το 100% του εαυτού μου, είμαι ευχαριστημένη, διότι αυτό για εμένα είναι μια πολύτιμη νίκη. Ξεπέρασα τα κιλά που έκανα στην προπόνησή μου και τα τρία μετάλλια ήρθαν με κόπο και αγάπη για αυτό που κάνω. Έχω λάβει αμέτρητα μηνύματα στα social, έβλεπα ότι ο κόσμος πόσταρε την προσπάθειά μου στο instagram και ένιωσα πραγματικά ευτυχισμένη. Η οικογένειά μου και οι φίλοι μου μου είπαν ότι είναι πολύ περήφανοι για μένα και πραγματικά αυτό είναι μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές. Το να ανεβαίνεις στο βάθρο με την ελληνική σημαία είναι υπέροχο συναίσθημα, ξέρεις ότι ξεπέρασες τις δυσκολίες και τα κατάφερες. Θέλω να βελτιωθώ, θέλω να καταφέρω κάτι καλύτερο για μένα και τη χώρα».

Για να καταλήξει: «Είμαστε 9 άτομα που διαγωνιζόνται για την ελληνική αποστολή. Εγώ θα επιστρέψω αύριο και θα προσπαθήσω ξανά να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό. Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε όλο και περισσότερες γυναίκες που ασχολούνται με το άθλημα, οι γυναίκες είναι δυνατές και μπορούν να γίνουν πολύ καλές στην άρση βαρών. Ο μακροχρόνιος στόχος μου είναι η Ολυμπιάδα του 2024. Ο επόμενος αγώνας για μένα θα είναι στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα τον Δεκέμβριο στη Κολομβία που είναι ο πρώτος επίσημος αγώνας για τη σημαντική πρόκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες».