Μάνος Βουλαρίνος

Αρκετοί συμπολίτες παίρνουν ένα σενάριο και το αντιμετωπίζουν ως πραγματική ζωή. Όχι ως μια πιθανή εκδοχή της πραγματικότητας, αλλά ως την πραγματικότητα την ίδια

«Η ελευθερία του λόγου ή είναι απόλυτη (προφανώς με τις εξαιρέσεις που προβλέπει ο νόμος) ή δεν υπάρχει»

Οι κυβερνητικοί βουλευτές πρέπει να κολακεύσουν και να γοητεύσουν τους πιθανούς τους ψηφοφόρους ακόμα κι αν η εκστρατεία γοητείας δημιουργεί πρόβλημα στην κυβέρνηση

Αν θέλει να έχει την παραμικρή ελπίδα να ικανοποιήσει τις μεγάλες φιλοδοξίες του, πρώτα πρέπει να έχει πετύχει ως δήμαρχος

Η Ελλάδα δεν είναι και πιθανότατα δεν θα γίνει ποδοσφαιρική υπερδύναμη και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να φορτώσουμε παίκτες και προπονητή με αυτή την προσδοκία

Ένστολοι που γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια και τις εντολές των ανωτέρων τους και την επίσημη πολιτική είναι επικίνδυνοι, καθώς στερούνται ενός βασικού γνωρίσματος που πρέπει να έχει κάθε στρατιώτης: πειθαρχία

Τι το ελληνικό έχει μια ομάδα ανθρώπων που σέβονται την ιεραρχία και προκειμένου να πετύχουν έναν σκοπό πειθαρχούν;

Το «έλα μωρέ τώρα, τι θα μου κάνουν;» δεν είναι προϊόν ιδιοσυγκρασίας. Είναι και προϊόν της επιείκειας με την οποία το «οργανωμένο» κράτος και ο «σοφός» νομοθέτης αντιμετωπίζουν τους μεθυσμένους οδηγούς

Γιατί να θέλουμε οι μετανάστες που έρχονται στη χώρα μας να είναι αντικοινωνικοί ωχαδερφιστές πανηγυρτζήδες που απαιτούν δικαιώματα απαλλαγμένα από κάθε υποχρέωση;

Στην πραγματικότητα καθόλου δεν θέλει την παραπομπή του Τριαντόπουλου. Αυτό που θέλει είναι ένα κομματικό σόου