Μάνος Βουλαρίνος

Ίσως οι πολιτικοί μας, παίρνοντας υπόψη το μικρό μέγεθος της χώρας, σφυρίζουν αδιάφορα, μένουν στην απ’ έξω και περιμένουν να δουν πού θα κάτσει η μπίλια

Οι συγκεντρώσεις για τα Τέμπη, το μήνυμα του Πρωθυπουργού, ο δημόσιος τραμπουκισμός του Τραμπ στον Ζελένσκι και οι «ευαίσθητοι», «προοδευτικοί» «αντιιμπεριαλιστές» που είναι πάντα «με τον Άνθρωπο»

Θα μείνουν έξω από σχεδόν κάθε κουβέντα τα πιο χρήσιμα κομμάτια του πορίσματος: αυτά που περιγράφουν όλα όσα πρέπει να γίνουν για να λειτουργεί ο σιδηρόδρομος με ασφάλεια.

Είναι μικρή η αποβάθρα ή μήπως είναι άλλοι οι λόγοι;

Το μόνο που μένει στους πολίτες είναι η διαμαρτυρία. Όχι για να πέσει η κυβέρνηση αλλά για να διορθωθεί και να σοβαρευτεί. Να δικαιώσει την εμπιστοσύνη που της έδειξαν οι πολίτες 2 χρόνια πριν.

Η επιμονή στην «εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη» είναι επιμονή σε κάτι που δεν μπορεί να υπάρξει, ειδικά από τη στιγμή που η εμπιστοσύνη είναι κάτι που κερδίζεται καθημερινά και σε καμία περίπτωση δεν χαρίζεται εφάπαξ

Η σύμβαση 717, οι προσλήψεις, τα ρουσφέτια, οι έλεγχοι και οι αξιολογήσεις του προσωπικού του δημοσίου

Αν τον δείτε έτσι τότε κάθε τι που κάνει βγάζει νόημα

«Ένας βούρκος στον οποίο ο καθένας μπορεί να κατηγορήσει και να κατηγορηθεί για το οτιδήποτε»

Το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να ξεπεράσει αυτή τη δυσκολία και να προχωρήσει όσο γίνεται στην περίφημη ολοκλήρωση