Ο Σαμαράς διαφημίζει Μητσοτάκη

Ο Αντώνης ο Σαμαράς είναι ένας πολιτικός του παρελθόντος που απευθύνεται σε πολίτες που ζουν στο παρελθόν. Και ως πολιτικός του παρελθόντος που απευθύνεται σε πολίτες που ζουν στο παρελθόν, η πιο σκληρή κριτική που ασκεί στον Κυριάκο τον Μητσοτάκη είναι το ότι δεν νοιάζεται τόσο για τη δεξιά και ότι έχει κάνει τη Νέα τη Δημοκρατία ένα υβρίδιο Σημιτικού ΠΑΣΟΚ με μπλε χρώμα (φαντάζομαι ήθελε να πει Σημιτικού ΠΑΣΟΚ με ΝΔ, γιατί υβρίδιο κόμματος με χρώμα δεν βγάζει πολύ νόημα).

Αν δεν είσαι πωρωμένος δεξιός, αν δεν αντιλαμβάνεσαι την πολιτική με ποδοσφαιρικούς όρους, αν δεν είσαι οπαδός που υποστηρίζεις και ψηφίζεις πάντα ένα κόμμα, δεν νομίζω ότι μπορείς να βρεις κάτι κακό σε έναν πολιτικό που δεν είναι κολλημένος. Αν μάλιστα σκεφτείς ότι αυτό για το οποίο κατηγορεί ο Σαμαράς τον Μητσοτάκη είναι το ότι μπολιάζει τη Νέα τη Δημοκρατία με τη σοβαρότερη εκδοχή του ΠΑΣΟΚ, η κατηγορία μοιάζει ακόμα πιο ακατανόητη. Πολύ περισσότερο όταν αυτή ξεστομίζεται από κάποιον που κατάφερε τελικά να κάνει το όνειρο της ζωής του πραγματικότητα και να γίνει πρωθυπουργός με τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ*. 

Αυτό που στην πραγματικότητα κάνει ο Αντώνης ο Σαμαράς είναι να επιβεβαιώνει ότι ο Μητσοτάκης είναι κυρίαρχος του μεσαίου χώρου. Του χώρου δηλαδή στον οποίο αυτοτοποθετείται η πλειονότητα των αναποφάσιστων ψηφοφόρων. Του χώρου που τελικά βγάζει κυβερνήσεις. Το ότι το κάνει απαξιωτικά λέει πολύ περισσότερα για τον ίδιο παρά για τον Μητσοτάκη. Στην πραγματικότητα, τα λόγια του είναι έπαινος και θα μπορούσαν να είναι κομμάτι από διαφημιστικό σποτ της ΝΔ που σκοπό θα είχε την προσέλκυση κεντρώων ψηφοφόρων.

Προφανώς, κοινό για να ακούσει τον συγκυβερνήτη του Ευάγγελου του Βενιζέλου υπάρχει. Μόνο που υπάρχει ο κίνδυνος να μην είναι μεγάλο και να αποτελείται μόνο από ανθρώπους που έτσι κι αλλιώς δεν θα ψήφιζαν τη Νέα τη Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Πράγμα που σημαίνει ότι ο Αντώνης ο Σαμαράς δεν μπορεί να κάνει στην κυβέρνηση το κακό που θα ήθελε και θα πρέπει να βρει άλλον τρόπο να το κάνει.

Η συμβουλή μου είναι, αντί να εξαπολύει κατηγορίες που είναι περισσότερο έπαινοι, να αρχίσει να του αποδίδει χαρακτηριστικά που ο ίδιος θεωρεί θετικά. Αν στ’ αλήθεια θέλει να κάνει κακό στον Μητσοτάκη, αρκεί να πει «η κυβέρνησή του μου θυμίζει την κυβέρνησή μου, ειδικά αυτή του τελευταίου εξαμήνου» ή «ο Κυριάκος δικαιώνει τον αντιμνημονιακό μου αγώνα» ή οτιδήποτε άλλο ο ίδιος θεωρεί επαινετικό. Είναι βέβαιο ότι θα είναι χειρότερο. Και μπράβο του.

* Θυμίζω ότι καμία απολύτως εθνική ανάγκη δεν υπήρχε και θα μπορούσε να στηριχτεί περαιτέρω η κυβέρνηση Παπαδήμου. Η βασική ανάγκη ήταν προσωπική και ήταν για την πρωθυπουργία και την εξουσία της.