Αρχειο

Αγάπη έδωσες, ράβδο θα λάβεις

Ιστορίες καθημερινού φασισμού στην ομοφοβική Ελλάδα

32014-72458.jpg
A.V. Guest
3’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
51737-105724.jpg

Του Γιώργου Σταυρακόπουλου

Tι ωραία, τι καλά, μπαγλαρώσανε τ’ αυγά! Και τώρα που κάμποσοι χρυσαυγίτες μπήκανε φυλακή, η Ελλάδα αναγεννήθηκε! Διότι όσοι δεν είναι νεοναζί, έχουνε, ρε παιδί μου, την απαραίτητη παιδεία για να δεχτούνε το «διαφορετικό» στη ζωή τους και δεν αντιδρούν με κοινωνική αναπηρία όταν έρθουν αντιμέτωποι με κάτι «αδύναμο», βλέπε ζωάκι, γυναίκα, ανάπηρο, πούστη και τα λοιπά.

Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την ελληνική επαρχία aka «καλώς ήρθατε στο 8000 π.Χ.». Νο1 σε συνδυασμό λιχουδιών, μαγικών τοπίων, φανταστικών παραλιών ή βουνοπλαγιών - πιο γαμάτο προσπέκτους διακοπών πεθαίνεις. Και μετά γνωρίζεις τον κόσμο της. Το μίσος της. Την επικίνδυνη έλλειψη παιδείας που περνάει με επιτυχία από γενιά σε γενιά και διαιωνίζει έναν πρωτόγονο φαύλο κύκλο ηλιθιότητας και τραγικών ιδεών. Σκοτώνουνε σκυλιά για πλάκα και το περηφανεύονται με την εκατοντάδα πτωμάτων. Γνωστοί μεταξύ αγνώστων, δρουν ανεμπόδιστοι και μεταλαμπαδεύουν το πόσο φυσιολογικό είναι να θανατώνεις αδέσποτα -ή έστω το σκυλάκι του γείτονα που σε ενοχλεί- στα παιδιά τους. Αυτά για τα μη τουριστικά μέρη.

Το shitstorm που σκάει στα τουριστικά και πιο «πολιτισμένα» -μη χέσω- είναι ακόμα πιο μοιραίο, δεδομένου ότι έχει να κάνει με ανθρώπους. Εκεί τα παιδιά γαλουχούνται με τη λατρεία του χρήματος, ενώ τα μεν αγοράκια πρέπει να αποδεικνύουν πόσο άντρακλες είναι, τα δε κοριτσάκια έχουνε το mission impossible της εύρεσης του αντίστοιχου άντρακλα.

Αν το παιδί σου είναι gay, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Πρώτον, ΔΕΝ το ρωτάς. Δεν συζητάς για κανένα λόγο τι και πώς. Αν, ο μη γένοιτο, υποψιαστείς κάτι, πηγαίνεις στον πλησιέστερο ντετέκτιβ. Τον μπάζεις σπίτι σου και καλωδιώνεις με μικρόφωνα και κάμερες το δωμάτιο του παιδιού και περιμένεις να σκάσει ύποπτος φίλος που θα διανυκτερεύσει. Όταν με το καλό ο ντετέκτιβ σού δώσει το φλασάκι με το επίμαχο βίντεο και πάρεις λίγο μάτι πορνογραφικό υλικό με πρωταγωνιστή το παιδί σου, προβαίνεις στην κλωτσηδόν απομάκρυνση του αμαρτωλού συμπρωταγωνιστή από το τίμιο σπίτι σου και περιλαβαίνεις το παιδί σου.

Ο σωστός Έλληνας πατέρας οφείλει να απειλήσει τη ζωή του παιδιού σε συνέχειες –μαχαίρες, πιστόλες, κρεμάλα, όλα τα αξεσουάρ. Η φυσιολογική αντίδραση του παιδιού «μα άσε με να σου εξηγήσω» δεν προλαβαίνει να εκδηλωθεί, εφόσον τα τσαούλια του είναι ήδη ματωμένα από τις μπουνιές και δεν μπορεί να ανοίξει τα βουλωμένα από το βρομόξυλο μάτια του. Εν συνεχεία πετάς το παιδί έξω, βρίζοντας χριστούς και παναγίες και του λες να μην ξαναπατήσει το πόδι του στο σπίτι. Χωρίς λεφτά εννοείται, ειδοποιείς καλού κακού και την πλησιέστερη γιαγιά να μην απαντήσει στο τηλέφωνο και να μη χαρτζιλικώσει το εγγόνι της, αν τύχει και δώσει σημεία ζωής και ζητιανέψει κάνα φαγητό. Γενικά εύχεσαι το παιδί να σε βγάλει από τη δύσκολη θέση και να πάρει απόφαση να αυτοκτονήσει, για να γλιτώσεις και το φονικό και να έχεις να λες και ένα παραμυθάκι ψυχικής ασθένειας σε όσους έρθουν να παρηγορήσουν.

Κάπου εδώ να αναφερθεί και ο ζωτικός ρόλος της μάνας, η οποία σαφώς μένει αμέτοχη στη σωματική βία πατέρα προς παιδί και, όσο πέφτει το ξυλίκι, ετοιμάζει ένα σακίδιο για να έχει μια αλλαξιά το έρμο το σπλάχνο της όσο θα κυκλοφορεί νυχτιάτικα στους δρόμους. Αποχαιρετά τον κανακάρη της με βαρύγδουπες ατάκες όπως «τα κατέστρεψες όλα» ή «δεν το περίμενα αυτό από σένα» και όξω πούστη απ’ την παράγκα.

Mέσω του ντετέκτιβ, οι γονείς βρίσκουνε το τηλέφωνο του ανωμαλιάρη που παρέσυρε το παιδί τους στο δρόμο της ακολασίας και παίρνουνε για τα σχαρίκια. Απειλές για τη ζωή του εξακοντίζονται προς πάσα κατεύθυνση, αναφέρονται υπάρχοντα κονέ στο αστυνομικό σώμα, για να προλάβουνε τυχόν καταγγελίες του ατόμου που απειλούν, και εν ολίγοις ο νόμος είναι αυτοί, οπότε τρέχα κρύψου.

Μετά από κάμποσες μέρες, ξαναφωνάζουνε το παιδί στο σπίτι, ο πατέρας -αν θέλει να λέγεται άντρας και να τιμάει τα παντελόνια που φοράει- το ξανασαπίζει στις μπουνιές, καθότι επανάληψη μήτηρ μάθησης, η μάνα έχει να πλύνει πιάτα, να απλώσει μπουγάδα ή, αν περνάει από το event, να χειροκροτήσει. Ακολουθεί το δίλημμα «να σε πάμε στον παπά της ενορίας ή σε ψυχίατρο για να σε διορθώσει;». Όταν επιλέγεται ο τρελογιατρός, επειδή μπορεί να τύχει να μην τα πηγαίνουμε καλά με την εκκλησία, διαπιστώνεται με σοκ ότι ο γιατρός μάλλον είναι κομπογιαννίτης, διότι αθωώνει παιδί και κατηγορεί γονείς. Πατέρα, τι κάνουμε τώρα;

Ο κατ’ οίκον περιορισμός και η στενή παρακολούθηση -με ντετέκτιβ ή χωρίς- ξεκινά και το έρμο ζωντανό απλώς ελπίζει κάποτε να τελειώσει τη θητεία του στη φυλακή και να πετάξει μακριά από το πατρικό είτε με πρόφαση σπουδών είτε για οποιαδήποτε δουλειά, ανάλογα την ηλικία - η συγκεκριμένη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ιστορία αναφέρεται σε ενήλικο γιο. Μέχρι τότε, οι γονείς ελπίζουν ο χρόνος φυλάκισης και στενού μαρκαρίσματος να φτάνει για να μισήσει το παιδί επαρκώς τη φύση του και να ξορκιστεί το κακό που χτύπησε το σπιτικό τους.

Σε ανύποπτο χρόνο πρέπει να επιτίθεσαι στο παιδί και να του ασκείς την ύψιστη ψυχολογική βία με βρισιές που χαρακτηρίζουν το ποιόν του και με απειλές. Ταυτόχρονα, του δίνεις λεφτά για ρούχα και λούσα για να ξεχνιέται και το πείθεις πως μόνο το γεμάτο πορτοφόλι έχει σημασία. Και μάλλον τα καταφέρνεις, εφόσον το «θύμα» αντί να ρίξει μαύρη πέτρα κάθεται και υφίσταται κανονικό βιασμό. Τι είπες; Αυτοσεβασμός; Αξιοπρέπεια; Λ ο λ. Και το iphone 179 πώς θα το πάρει;

Οπότε ή έκπτωτος, απένταρος, ανώμαλος με αξιοπρέπεια ή αιχμάλωτος βασανιστών, καλοντυμένος, με ακριβά αυτοκίνητα στη διάθεσή του για να πουλάει και λίγη μούρη. Ελλάδα 2013 αούυυυυυ.

Ευτυχώς όμως, οι χρυσαυγίτες μπήκανε στη στενή! Δεν το ξεχνάμε. Η υπόλοιπη ελληνική κοινωνία χαίρει άκρας ψυχικής υγείας και αυτό βγαίνει στον κόσμο. Αγαπάμε αλλήλους. Τα λέμε στο επόμενο κεφάλαιο, όπου θα αναλύσουμε τη σημασία παγανιστικών καταλοίπων σε χωριά της Ελλαδίτσας, όπου σε πανηγύρια και εορτές βασανίζονται ζώα «για πλάκα» προς τέρψιν θεατών και βασανιστών. Για τους εγκεφαλικά υγιείς, η παρατήρηση ότι «υπάρχουν φωτεινότατες εξαιρέσεις» και ότι η ελληνική επαρχία μπορεί να κατοικείται και από μορφάρες με ανθρώπινες αντιλήψεις, είναι περιττή. Το παρόν κείμενο δεν είναι στατιστική ανάλυση καλών Ελλήνων VS «πιάνεις χώρο στον πλανήτη» Ελλήνων. Ας εστιάσουμε στην έλλειψη παιδείας και το πόσο καταστροφική είναι η απουσία της για τον κόσμο.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ