Μια νεοαναγειρόμενη οικοδομή απέναντι από το εργαστήριο του, έγινε έμπνευση για τον ζωγράφο Μίλτο Γκολέμα να ετοιμάσει μια σειρά από πίνακες που σήμερα γίνονται έκθεση με τίτλο «Υπό κατασκευή» στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη στο Κολωνάκι. Είναι η τέταρτη κατά σειρά ατομική έκθεση αυτού του ταλαντούχου καλλιτέχνη. Ο Γκολέμας με αφορμή την οικοδομή και όλη την εξέλιξη της, γοητεύεται από τη γεωμετρική δομή της κατασκευής, τα δαιδαλώδη πλέγματα και την πολύπλοκη σύνθεση της και δημιουργεί μια σειρά έργων που καταγράφουν με αριστοτεχνικό τρόπο την εικόνα του εργοταξιακού τοπίου. Η ανθρώπινη παρουσία άλλοτε ελάχιστη, άλλοτε να υπονοείται, αποτελεί δομικό στοιχείο των συνθέσεων. Πιστός στην πλούσια χρωματική του παλέτα δεν διστάζει σε αυτήν την σειρά να δημιουργήσει και έργα με τις εντάσεις ανάμεσα στο λευκό και το μαύρο. Ο Μίλτος Γκολέμας στην ενότητα «Υπό κατασκευήν» εικονοποιεί την έννοια της δημιουργίας, την κατασκευή του «νέου».
Μίλτος Γκολέμας, Χτύπος, Λάδι και άμμος σε καμβά
Μίλτος Γκολέμας, Ισορροπώντας στα καυσόξυλα, Ακρυλικό σε χειροποίητο χαρτί
Πριν δείτε αυτή την έκθεση, που τη συστήνουμε ανεπιφύλακτα, αξίζει να διαβάσετε το κείμενο της γνωστής και αγαπημένης Ζυράννας Ζατέλλη, προφανώς θαυμάστριας ή φίλης του καλλιτέχνη, που σχολιάζει με τον πάντα αριστοτεχνικό τρόπο, τα νέα έργα του καλλιτέχνη:
«Από κτίσεως κόσμου... Αφορμή για μια αναδρομή στα βάθη του χρόνου και των θρύλων του γίνονται μέσα μου αυτοί οι πίνακες του Μίλτου Γκολέμα. Βλέπω εδώ εικόνες, παραστάσεις, σχέδια οικοδομήματος, προσχέδια και υπαινιγμούς σχεδίων που με ωθούν να αναλογιστώ πώς άραγε να στήθηκε εκείνη η Κιβωτός του Νώε, η ασύλληπτη, πώς και με πόσο μόχθο ψήλωνε μέρα με τη μέρα (ή «βυθιζόταν» ολοένα στην κακή του μοίρα) εκείνος ο Πύργος της Βαβέλ, ή και το πιο δικό μας, το Γεφύρι της Άρτας, που έβαζε μικρά πουλιά να τραγουδούν ότι «αν δεν στοιχειώσεις άνθρωπο, γεφύρι δεν στεριώνει» κι ανατρίχιαζε η γυναίκα του πρωτομάστορα πρώτη και καλύτερη...
Να ‘μαστε λοιπόν μπροστά στους πίνακες του Γκολέμα: έγκατα του οικοδομείν, αλλεπάλληλα πλέγματα έως και πλεκτάνες από μαδέρια, καδρόνια, «πετσώματα», «ξυλότυπα», σίδερα που τα λεν «αναμονές» και χίλια δυο παρεμφερή συνθέτουν μια γεωμετρία τέλεια και ζαλιστική, ριψοκίνδυνη – ένα εικαστικό στοίχημα, θα έλεγα, με τον προσωπικό «ίλιγγο» του καλλιτέχνη. Γερή, επίπονη και έντιμη δουλειά, ορμώμενη ποιος ξέρει από τι εμμονές και «αφανείς» εικόνες στο μυαλό του, φτάνει σε ένα αποτέλεσμα καθ’ όλα αξιοθαύμαστο και ασυνήθιστο· ξαφνιάζει και καθηλώνει όπως –τηρουμένων των αναλογιών- κι ένας ιστός αράχνης.
Και γύρω-γύρω άβυσσος... θα ήθελα να πω δυο λόγια και γι’ αυτό που μάλλον κρύβεται στους πίνακες του Γκολέμα. Αρχές Ιανουαρίου, όταν τους πρωτοκοίταζα στο εργαστήρι του, λίγο-πολύ τελειωμένους, ενώ θαύμαζα τα αχανή πλέγματα, τις λεπτομέρειες και τα πάσης φύσεως εμφανή στοιχεία, συχνά είχα την αίσθηση πως έβλεπα κρυφά από δίπλα, από πίσω, από δω ή από κει και μια... Αχερουσία λίμνη ή κάτι τέτοιο! Καναδυό φορές σκέφτηκα πως μόνο ο Βαρκάρης λείπει με τη βάρκα του, αν δηλαδή δεν ήταν κι αυτός εδώ χωρίς να εμφανίζεται (το συνηθίζει). Μια σκοτεινιά παράξενη λοιπόν, σιωπηρή, περιβάλλει τους στιβαρούς αυτούς πίνακες, μια υποψία αβύσσου που μοιάζει να συνηγορεί με έναν «μυστηριακό» στίχο του Μ. Ξεξάκη: αυτό που φαίνεται μας κρύβει το σκοτάδι.»
Μίλτος Γκολέμας, Ανάμεσα στα καυσόξυλα, Ακρυλικό σε χειροποίητο χαρτί
Λίγα λόγια για τον Μίλτο Γκολέμα
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Παναγιώτη Τέτση. Έργα του βρίσκονται στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης, στη συλλογή Εμφιετζόγλου και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές. Η έκθεση που παρουσιάζεται στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη είναι η τέταρτη ατομική του (2011-"Κάτω από τον ουρανό", Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα, 2008-''Tόποι σκουριάς και αρμύρας'', Αίθουσα Τέχνης Μεταμόρφωση, Θεσσαλονίκη, 2006-"Πλωτές Δεξαμενές", Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα). Από το 1991 έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις σε ιδρύματα, μουσεία και γκαλερί.
Μίλτος Γκολέμας, Ανεβάζοντας τα μαδέρια, μελάνι και ακρυλικό σε χαρτί
Μίλτος Γκολέμας, Φροντίδα, ακρυλικλό σε χειροποίητο χαρτί
Μίλτος Γκολέμας, Λιοπύρι, ακρυλικό σε χειροποίητο χαρτί
Από την Παναγία που θήλαζε τον Χριστό μέχρι τη σύγχρονη τέχνη, η ιστορία του αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για την κοινωνία παρά για το ίδιο το γυναικείο σώμα
Μαρίνα Καρέλλα, Αλεξάνδρα Αθανασιάδη, Νικομάχη Καρακοστάνογλου και Δέσποινα Φλέσσα δημιουργούν έναν διάλογο γύρω από τις έννοιες της συνέχειας, της μεταμόρφωσης και της εξέλιξης
Η επιμελήτρια της 9ης Μπιενάλε συζητά με τους Y2K architects και το Studio Precarity για την αρχιτεκτονική, την οπτική ταυτότητα, τις δυσκολίες και την κληρονομιά της διοργάνωσης
17°
