Athens Voices: Χρόνια πολλά, φιλενάδα. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το γιορτάσουμε!

«Δεν τη βλέπω καλά τη χοληστερίνη σας, κύριε. Ελάτε εδώ να σας τη φτιάξουμε, παρακαλώ».
(Πλανόδιος πωλητής, που ψήνει λουκάνικα, σε περαστικό. Έξω από τη Βαρβάκειο, Κυριακή μεσημέρι)

Τρεις ηλικιωμένοι πίνουν τον καφέ τους συζητώντας. Κάποια στιγμή, ελέγχοντας το κινητό του, ο ένας από αυτούς λέει:
-Ω ρε, ένα φαγητό που έχουμε σήμερα! Έναν χρόνο έχουμε να το φάμε αυτό το φαγητό.
(Κανένας από τους άλλους δεν ρωτάει τι φαγητό είναι αυτό. Νεάπολη, Σάββατο μεσημέρι)

Πελάτισσα: Νεαρέ, μπορείτε να με εξυπηρετήσετε;
Πωλήτρια: Σας φαίνομαι για νεαρός, κυρία μου;
(Σε κατάστημα της Ερμού, που επικρατεί συνωστισμός, Πέμπτη απόγευμα)

«Καλά, όλοι από χωριό είμαστε. Αλλά αυτή είναι “Η” χωριάτισσα. Η κακιά, με αυτό το βλέμμα που σε κοιτάει και πέφτεις κάτω».
(Συζήτηση γυναικών συναδέλφων σε εταιρική εκδήλωση, κόψιμο πίτας. Κολωνάκι, Παρασκευή μεσημέρι)

«Χρόνια πολλά, φιλενάδα. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το γιορτάσουμε!»
(Πενηντάρα κοκέτα, πολύ βαμμένη, στο κινητό. Φωκίωνος Νέγρη, Σάββατο μεσημέρι)

-Πώς τη λένε αυτήν που μαγειρεύει στην τηλεόραση; Ψυχάκη;
-Ψυχούλη.
(Αντροπαρέα, T.G.I.F., Αμπελόκηποι, Τρίτη βράδυ)