Athens Voices 815: Λόγια που ακούστηκαν στην Αθήνα

Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Κυριακή πρωί. Κόσμος περπατάει, μπαμπάδες δείχνουν στα παιδιά τους την Ακρόπολη, τουρίστες ξεναγούνται, όλα πολύ ρομαντικά. Δύο νεαροί φίλοι χαζεύουν τη θέα και μιλούν:
-Να, εκεί στο βάθος είναι ο λόφος του Λυκαβηττού.
-Α, πολύ ωραία.
-Εκεί γ*****νται αβέρτα.

Κύριος καπνίζει πούρο. Τον πλησιάζει λαχειοπώλης:
«Θα αρκεστείς σε ένα πούρο ή θέλεις και ένα τσουβάλι ευρώ;» 
(Μπενάκη, Τετάρτη πρωί)

-Έχω χάσει τα ασύρματα ακουστικά μου, δεν τα βρίσκω πουθενά.
-Ρε συ, δεν μπορείς να τα πάρεις τηλέφωνο να ακούσεις πού είναι; 
(Ολίγον μεθυσμένη παρέα, στο Tiki Bar, Μακρυγιάννη, Παρασκευή βράδυ)

Φοιτήτρια στη Λέσχη Σίτισης πλησιάζει την κυρία στο σέρβις και της λέει:
«Λίγο πεκορίνο τριμμένο για το ορεκτικό μου, αν έχετε την καλοσύνη».
(Λυκαβηττός, Πανεπιστημιακή Σίτιση ΕΚΠΑ, Δευτέρα μεσημέρι)

Νεαρός στο κινητό του:
«Γεια σας. Ένα τραπέζι θα ήθελα να κλείσω για αύριο. Ναι. Τα ονόματα είναι Γιώργος-Ανέστης και Άννα-Μαρία. Όχι, για δύο είναι. Αλήθεια».
(Πλατεία Νέας Σμύρνης, Παρασκευή απόγευμα)

«Καλημέρα σας. Καλό μεσόμηνο! Δεν ξέρω αν υπάρχει αυτή η λέξη, τώρα τη σκέφτηκα».
(Μεσόκοπος κύριος καλημερίζει κυρία στην είσοδο πολυκατοικίας, Εξάρχεια, Δευτέρα πρωί)