Ο Πάνος Παντελούκας στο νέο του βιβλίο «Οι έξι καμπίνες του “Καλυψώ”» γράφει μια αστυνομική νουβέλα με προεκτάσεις στον χώρο της ιστορίας, του ορυκτού πλούτου και του διεθνούς εγκλήματος, όπου όλοι φαίνονται αθώοι. Ο Τάκης Νταλάκος στο «Μόνιτορ» γράφει για έναν γόνο εύπορης αλλά κάπως ατυχούς αθηναϊκής οικογένειας που εμπλέκεται σε μια τρομακτική συνωμοσία infotainment πέριξ του κατ’ εκείνον «ομφαλού της Γης», την Κυψέλη. Ζητήσαμε από τους δύο συγγραφείς να μας πουν περισσότερα για τα βιβλία τους, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;
Πάνος Παντελούκας: Είναι η ακατανίκητη έλξη που νιώθω να γεμίσω τις λευκές κόλλες χαρτιού ή τις λευκές σελίδες του υπολογιστή με όσα έχω στο μυαλό μου. Όταν μου γεννιέται η ιδέα, θέλω τον χρόνο για να γράψω.
Τάκης Νταλάκος: Η σκέψη ότι ορισμένες από τις ιστορίες που εμπνεύστηκα, θα κρατήσουν συντροφιά σε κάποιους αναγνώστες.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;
Πάνος Παντελούκας:Είναι εύκολο πια, με τα χρόνια αυτό το καλλιεργείς και βελτιώνεσαι. Γενικά ως δικηγόρος και παλιός τριτοδεσμίτης, πάντα έγραφα πολλά και ολίγον λογοτεχνικά, οπότε καταφέρνω να εκφράζομαι δια του γραπτού λόγου.
Τάκης Νταλάκος: Ευτυχώς, έχω αρκετή ευχέρεια στην δημιουργία πρωτότυπων μύθων, που να μην θυμίζουν κάτι προηγούμενο. Αυτό βοηθά σε μεγάλο βαθμό τη συγγραφή, αφού μου επιτρέπει, στην πορεία, να εμπλουτίζω, να διορθώνω και να επεξεργάζομαι πιο άνετα το αρχικό κείμενο.
Ποιες είναι οι επιρροές σας;
Πάνος Παντελούκας: Οι κλασικοί συγγραφείς, οι θρύλοι: Άγκαθα Κρίστι, Σιμενόν, Καμιλέρι, Κόναν Ντόυλ, και κάποιοι ξένοι νεώτεροι σίγουρα. Από Έλληνες, ο Γιάννης Μαρής.
Τάκης Νταλάκος: Επηρεάζομαι από βιβλία κάθε είδους, αλλά κυρίως από την παρατήρηση τής πραγματικής ζωής. Οι αγαπημένοι μου συγγραφείς, γράφουν μυθιστορήματα με θέματα εντελώς διαφορετικά από τα δικά μου.
Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;
Πάνος Παντελούκας: Η κοινωνία μας, τα πάθη των ανθρώπων, η αιτία για όλα τα καλά και τα κακά που συμβαίνουν είναι πάντα η κοινωνία στην οποία ζούμε και εξελισσόμαστε. Επίσης, η ιστορία μου αρέσει, η γεωγραφία και η γαστρονομία. Και αυτά είναι μέσα σε όλα τα βιβλία μου.
Τάκης Νταλάκος: Πρωτίστως οι παραβατικές συμπεριφορές, τα αίτια και οι επιπτώσεις τους. Και σε δεύτερο πλάνο, η διάθεση περιπαικτικής αντιμετώπισης του κράτους.
Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.
Πάνος Παντελούκας: Εκτυλίσσεται στην Ανάβυσσο, εδώ στην Αττική, και λίγο πιο έξω: Λαύριο, Βουλιαγμένη, Αίγινα. Εδώ υπάρχει πλούτος, σκάφη, ένα πεντάστερο resort, Έλληνες και ξένοι πελάτες μιας ελίτ, υπάρχουν εγκλήματα και υπάρχει μπόλικο μυστήριο και ανατροπές. Δεν θα πω άλλα. Αυτά είναι τα υλικά του βιβλίου.
Τάκης Νταλάκος: Πρόκειται για την περιπέτεια κάποιου νεαρού, ο οποίος με αφορμή τον ξαφνικό και ανεξήγητο θάνατο ενός ηλικιωμένου φίλου του, εμπλέκεται σε μια υπόθεση, που καθώς εξελίσσεται γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη για τον ίδιο.
Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Πάνος Παντελούκας: Καλή ερώτηση, νομίζω ότι γίνεσαι. Πώς να γεννηθείς, αν δεν διαβάσεις πολύ, πολλά, συνεχώς και για χρόνια. Πώς να γεννηθείς, αν δεν γράφεις πολύ, πολλά, συνεχώς και για χρόνια.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;
Πάνος Παντελούκας: Αν μπορούσα θα έλεγα στους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας να γράφουν ιστορίες και βιβλία μάξιμουμ 300 σελίδων και όχι μεγαλύτερα. Αυτά τα «τούβλα 800 και 900 σελίδων» νομίζω ότι πλέον κουράζουν τον αναγνώστη. Ειδικά στο αστυνομικό.
Τάκης Νταλάκος: Η λογοτεχνία εξαρτάται διαχρονικά από τις κοινωνικές συνθήκες, τη γλώσσα και τα ιστορικά γεγονότα. Παρεμβατικές αλλαγές, πιστεύω ότι χρειάζεται να γίνουν στον τρόπο περάσματος της στους αναγνώστες.
Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Πάνος Παντελούκας: Έχω, δεν σταματά το μυαλό να τριγυρνά. Νομίζω ότι η επόμενη ιστορία, το επόμενο βιβλίο μπαίνει σε ένα καλούπι στη σκέψη μου.
Τάκης Νταλάκος: Ναι, εργάζομαι ήδη σε μια νέα ιδέα που βρίσκεται ακόμη σε εμβρυϊκό στάδιο, οπότε είναι νωρίς να σας πω κάτι περισσότερο.
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
«Το γράμμα μιας άγνωστης», «Αμόκ ή ο τρελός της Μαλαισίας» και «Το φεγγαρόλουστο δρομάκι»: τρεις συναρπαστικές νουβέλες του Τσβάιχ σε μία έκδοση από τις εκδόσεις Γκοβόστη
17°
