Στέλλα Κολυβοπούλου: Το ημερολόγιο μιας εγκυμονούσας μια βιωματική αφήγηση
Η ψυχολόγος - ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια, εκπ. στη Βορειοελλαδική Ψυχαναλυτική Εταιρεία, γίνεται η φωνή των γυναικών που πενθούν για τα δικά τους ωάρια και μιλά για τη δική της διαδικασία εξωσωματικής
Στέλλα Κολυβοπούλου: Το βιβλίο της «Το ημερολόγιο μιας εγκυμονούσας - Μια βιωματική αφήγηση» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επέκεινα
Το βιβλίο μου «Το ημερολόγιο μιας εγκυμονούσας - Μια βιωματική αφήγηση» (Εκδ. Επέκεινα) ξεκίνησα να το γράφω με πολύ χαρά. Δεν είναι ένα απλό ημερολόγιο, έχει όλες τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα όνειρα, τις εσωτερικές μου συγκρούσεις. Αυτό το ημερολόγιο έχει όλη τη διαδικασία της εξωσωματικής, την απώλεια που βίωνα για τα δικά μου ωάρια, την απόφαση που πήραμε τελικά, μετά από αποτυχημένες απόπειρες, να χρησιμοποιήσουμε ωάρια από δότρια, αλλά και το πένθος που ήρθε πολύ αργότερα για ένα από τα δύο μου μωρά. Αυτό το βιωματικό ημερολόγιο έχει γραφτεί μέσα από την οπτική της μέλλουσας μαμάς αλλά και από την ψυχαναλυτική-ψυχοθεραπευτική μου ταυτότητα.
Θεωρώ ότι αν δεν ήμουν στον χώρο της ψυχανάλυσης, αν δεν είχα κάνει τόσα χρόνια προσωπική ανάλυση, ίσως να βίωνα πολύ πιο οδυνηρά αυτές τις εμπειρίες. Πιστεύω ότι αυτό το βιβλίο μπορεί να γίνει η φωνή γυναικών που πενθούν για τα δικά τους ωάρια, αλλά και ανδρών με υπογονιμότητα που ντρέπονται να μιλήσουν ανοιχτά, καθώς φοβούνται ότι θα τους στερήσουν το δικαίωμα να αισθάνονται ισότιμοι γονείς. Θα μπορούσαμε να πούμε συνεπώς, ότι αυτό το βιβλίο είναι ένα άνοιγμα προς την κοινωνία.
Είναι όμως και σημείο αναφοράς για εμένα, να γυρνάω εκεί, αλλά είναι και μία παρακαταθήκη για το παιδί μου, να έχει τη δική του ιστορία γραμμένη εκεί. Ήθελα να γνωρίζει ότι εγώ είμαι η μαμά του, ότι το δικό μου σώμα έγινε η γη που το κυοφόρησε, που του έδινε πνοή και τροφή για να μεγαλώσει και να βγει σε αυτόν τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή ο γιος μου είναι τριών χρονών και γνωρίζει ήδη την ιστορία του.
Δεν ήταν εύκολο πάντα να γράψω. Πολλές φορές δεν ήθελα να δω κατάματα τον ψυχικό μου κόσμο. Όμως παρέμεινα μπροστά στο χαρτί καταθέτοντας τα δάκρυα και τον πόνο μου. Άφησα τον εαυτό μου να αισθανθεί, να χαρεί και να πενθήσει ταυτόχρονα, έζησα την εμπειρία της μητρότητας και αποφάσισα να μοιραστώ με όλους την αλήθεια και την ιστορία μου. Θα κλείσω με τα λόγια του παιδιάτρου και ψυχαναλυτή D.W. Winnicott «Η ελευθερία δεν βρίσκεται στην απουσία δεσμών, αλλά στην ικανότητα να ζούμε μέσα σε αυτούς».
Ο ίδιος αναφέρεται ως «αθηναιογράφος», και κυρίως ως δημοσιογράφος-συγγραφέας. Το βιβλίο του «Και μη χειρότερα – το φάρμακό σας διά πάσαν νόσον…» είναι γεμάτο με μικρά, αληθινά «φάρμακα διά πάσαν νόσον»
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
16°
