Φρέδυ Γεσσέδ: «Η τρέλα είναι μια Κόλαση από την οποία μπορεί κανείς να βγει μόνο με τη βοήθεια της ομορφιάς»
Η κολομβιανή λογοτεχνία είχε μεγάλη διάδοση στην Ευρώπη σε όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Ιδιαίτερα το κίνημα του μοντερνισμού, στη συνέχεια εκείνο το ποιητικό ρεύμα που ονομάστηκε «Πέτρα και Ουρανός» και ο λεγόμενος «ναδαϊσμός» έβαλαν στην κολομβιανή λογοτεχνία στον παγκόσμιο χάρτη. Τα βίαια γεγονότα στην Κολομβία κατά τις δεκαετίες του 1940 και του 1950, όπως η La Violencia και η στρατιωτική κυβέρνηση του Gustavo Rojas Pinilla, καθώς και η μεγάλη αστική επέκταση ευνόησαν πολλά πρωτοποριακά κινήματα και ανέδειξαν συγγραφείς παγκόσμιας φήμης όπως τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, τον Eduardo Caballero Calderón, τον Manuel Mejía Vallejo, τον Álvaro Mutis, τον Álvaro Cepeda Samudio, τον Germán Castro Caycedo. Η λίστα είναι μακρά. Μετά από τις γενιές της δεκαετίας του ’50 και του ’60, ακολούθησαν οι «Απογοητευμένοι» (Generación Desencantada)— ποιητές όπως ο Giovanni Quessep, ο Harold Alvarado Tenorio, ο Juan Gustavo Cobo Borda, ο Elkin Restrepo, ο José Manuel Arango, ο Darío Jaramillo Agudelo, ο Augusto Pinilla, ο María Mercedes Carranza και ο Juan Manuel Roca — καθώς και λογοτεχνικές ομάδες συγγενικές με την Gonzo Journalism.
Οι εκδόσεις Πατάκη εξέδωσαν το μυθιστόρημα «Το αλάτι της τρέλας» ενός νεότερου Κολομβιανού, του Φρέδυ Γεσσέδ (Fredy Yezzed, Μπογκοτά 1979). Ο Φρέδυ Γεσσέδ έχει σπουδάσει Σύγχρονη Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο La Salle και Λογοτεχνία στο Pontificia Universidad Javeriana στην Μπογκοτά. Αφού έζησε στη Νέα Υόρκη και στο Μπουένος Άιρες εγκαταστάθηκε στο Καράκας της Βενεζουέλας. Εκτός από το «Αλάτι της τρέλας» («La sal de la locura», Κρατικό Βραβείο Ποίησης Macedonio Fernandez· Μπουένος Άιρες, 2010), έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: «El diario inedito del filosofo vienes Ludwig Wittgenstein» (Το ανέκδοτο ημερολόγιο του Βιεννέζου φιλοσόφου Λούντβιχ Βιττγκενστάιν, Μπουένος Άιρες, 2012), «Carta de las mujeres de este pais» (Γράμμα των γυναικών αυτής της χώρας, Εύφημος Μνεία του Λογοτεχνικού Βραβείου Casa de las Americas· Αβάνα, 2017, δίγλωσση έκδοση ισπανικά-αγγλικά, Νέα Υόρκη, 2019) και την ποιητική συλλογή «La orilla de los heteronimos» (Η όχθη των ετερωνύμων, Μπογκοτά, 2020).
Ο Γεσσέδ έχει επιμεληθεί ποιητικές ανθολογίες και συνδιευθύνει τον εκδοτικό οίκο Abisinia Editorial καθώς και το λογοτεχνικό περιοδικό Abisinia Review (www.abisiniareview.com). O Xavier Adouris, Αργεντινός ποιητής, μέλος της επιτροπής που απένειμε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης Macedonio Fernández στον Γεσσέδ, περιγράφει το βιβλίο του «Το αλάτι της τρέλας» ως εξής: «Η τρέλα είναι μια Κόλαση από την οποία μπορεί κανείς να βγει μόνο με τη βοήθεια της ομορφιάς. Το «Αλάτι της τρέλας» είναι μια μικρή Θεία Κωμωδία, όπου ο Αριέλ Μύλλερ, ετερώνυμο του συγγραφέα, περνάει το κατώφλι του Νευροψυχιατρικού Νοσοκομείου Χ. Τ. Μπόρδα στο Μπουένος Άιρες. Κάτω από αυτές τις μαύρες πεταλούδες, εμφανίζεται η Βεατρίκη του, η ψυχίατρος Νταλσόττο, η οποία θα τον βοηθήσει διαμέσου του λόγου να βάλει σε τάξη τις μέρες και τα πράγματα. Διά χειρός γυναικός, λέει ο μύθος, χάθηκε ο άντρας· στην περίπτωση αυτή, η γυναίκα είναι η σωτηρία.»
Ο ίδιος αναφέρεται ως «αθηναιογράφος», και κυρίως ως δημοσιογράφος-συγγραφέας. Το βιβλίο του «Και μη χειρότερα – το φάρμακό σας διά πάσαν νόσον…» είναι γεμάτο με μικρά, αληθινά «φάρμακα διά πάσαν νόσον»
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
15°
