Δημοσιογράφος και συγγραφέας. Με την πρώτη ιδιότητα παρουσίασε την τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ «Οι τέχνες είναι 7» και συνεργάζεται με περιοδικά όπως το «ΒΗmagazino». Με τη δεύτερη εξέδωσε το 1998 τα ποιητικά πεζογραφήματα «Πανσέληνος παρά κάτι» (Αστάρτη) και τώρα επιστρέφει δυνατά με το «Τρεις νύχτες του Αυγούστου (και μία ημέρα)» (Ελληνικά Γράμματα) μια νουβέλα με πολύ σασπένς.
Ποια η σχέση σας με την ηρωίδα του βιβλίου; Ασφαλώς, καμία. Δεν έχω σχέση με τη βία. Και μάλλον επειδή τη φοβάμαι, την εξορκίζω βάζοντας την ηρωίδα μου να έρθει αντιμέτωπη με τα βαθύτερα σκοτεινά της ένστικτα και με το θάνατο.
Ποια είναι η σχέση λογοτεχνίας και δημοσιογραφικής γραφής; Καμία και πάλι. Η δημοσιογραφική γραφή είναι αυστηρή, δεν μπορεί να παίζει με τη φαντασία, με τις ελλειπτικές εικόνες, με το λυρισμό ή να εφαρμόζει αυτόματη γραφή, για να αναφέρω κάποια λογοτεχνικά στοιχεία. Δεν μπορεί να παραπλανεί ή να στοχεύει στο συναίσθημα του αναγνώστη. Πρέπει να του αφήνει τη λογική του ελεύθερη, για να κρίνει. Πιθανή εξαίρεση, κάποιο κοινωνικό ρεπορτάζ, που κι εμάς τους δημοσιογράφους μπορεί να μας φορτίζει συγκινησιακά.
Τι σας εμπνέει στην απεραντοσύνη της θάλασσας που είναι παρούσα στο βιβλίο; Το ανεξάντλητο, το αέναο, το απρόβλεπτο, τα μυστικά του βυθού, τα χρώματά της. Και όπως για όλα τα στοιχεία της φύσης, τρέφω και για τη θάλασσα σεβασμό.
Τι σας γοητεύει στο μαγικό ρεαλισμό του Μάρκες; Σε κάποια βιβλία του, η απλή υπόθεση με παραληρηματική γλώσσα, σε άλλα ο πολιτικός και κοινωνικός συμβολισμός μέσα από εικόνες πλούσιες, τολμηρές, τεράστιας δύναμης, καταλυτικές. Ο μαγικός ρεαλισμός ανοίγει τις πόρτες στους ανέμους.
Ποια είναι τα σημεία της Aθήνας που προτιμάτε; Διαδρομές σε αρχαιότητες ή σε παλιές γειτονιές. Βόλτες σε πράσινες περιοχές λίγο πιο έξω κι όσο γίνεται πιο ψηλά για να θαυμάζω την πόλη με τα βουνά γύρω και τη θάλασσα στο βάθος χωρίς να βλέπω την κακογουστιά και το τσιμέντο της. Μου αρέσουν τα μικρά καφέ –έχετε πάει στην αυλή του Νομισματικού Μουσείου;–, οι παμπ οι χωμένες σε στοές και σε παραμελημένες συνοικίες.
Πώς είδατε πολιτιστικά το φετινό αθηναϊκό καλοκαίρι; Ο Γιώργος Λούκος κάνει προσεγμένες επιλογές. Είδα λίγες παραστάσεις γιατί έλειπα. Από αυτές ξεχώρισα τον Καστελούτσι και τους «Αρουραίους» του Τάλχαϊμερ. Μου άρεσε η μουσική προσωπογραφία του Καβάφη από τον Νίκο Ξυδάκη.
Πώς βλέπετε το μέλλον του αθηναϊκού Τύπου και του βιβλίου λόγω της οικονομικής κρίσης; Στο σκοτάδι. Η ηλεκτρονική μορφή του Τύπου και των εκδόσεων παίρνει σιγά σιγά μπάλα την έντυπη δημοσιογραφία και τη μυρωδιά των βιβλίων. Ήρθε και η οικονομική κρίση για να δέσει το κακό.
Ποια συνέντευξή σας έχετε απολαύσει περισσότερο; Ευτυχώς, πολλές. Τη Ρομιγί, τον Ζιν, τον Κακογιάννη, τον αρχαιολόγο Β. Σαρηγιαννίδη, τον Βέλτσο, τον Ξανθούλη, για να αναφέρω μερικές.
Ποιος είναι ο Αύγουστος του μέλλοντος; Ο Αύγουστος των ερωτηματικών.
Τι βιβλία θα πάρετε μαζί σας το καλοκαίρι; Την «Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών» του Χάουαρντ Ζιν και το «Νεκροταφείο πιάνων» του Ζοζέ Λούις Πεϊσότο.
Ο δικός σας φετινός Αυγούστος; Στη Σέριφο που αγαπάω, όπου θα παρουσιάσω και το βιβλίο μου στις 10/8, στον Πολυχώρο «Μεταλλείο».
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
