Μικροί ιχνηλάτες της Ιστορίας στους δρόμους της Αθήνας

H Αθηνά και ο Οδυσσέας είναι δυο δωδεκάχρονα παιδιά που προσκαλούν τους συνομήλικους φίλους τους από την Κίνα, τη Λι και τον Τσεν, σε μια ξενάγηση στην Αθήνα. Μαζί με την εκπληκτική ξεναγό τους ανακαλύπτουν την μακραίωνη ιστορία της πόλης μέσα από δέκα ορόσημα: την Ακρόπολη, το Θέατρο του Διονύσου, τον Λόφο της Πνύκας, το Χοροθέατρο της Δώρας Στράτου, το Αστεροσκοπείο, την Πλατεία Συντάγματος, τον Εθνικό Κήπο, τον Κεραμεικό, την Αρχαία Αγορά και την Ακαδημία. Στην περιήγησή τους, οι τέσσερις μικροί εξερευνητές έρχονται σε επαφή με τη μοναδική πολιτιστική κληρονομιά και την ομορφιά της πόλης των Αθηνών. Σύντομα, όμως, αντιμετωπίζουν μια μεγάλη πρόκληση: έναν γρίφο που πρέπει να λύσουν… Αν τα καταφέρουν, θα ανακαλύψουν μια από τις σημαντικότερες αλήθειες της ζωής.

Έτσι περίπου παρουσιάζουν το βιβλίο «Ιχνηλάτες της Ιστορίας» (βιβλίο 1) δύο γυναίκες δημιουργοί, η γνωστή μουσικός και παιδαγωγός Ευγενία Μανωλίδου και μια νέα, εξαιρετικά ταλαντούχα, εικονογράφος, η Μαρία Μανουρά. Η Μαρία Μανουρά σπούδασε Αρχιτεκτονική και αργότερα Ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών. «Οι ιχνηλάτες», που κυκλοφόρησαν από την Ελληνοεκδοτική -η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο των εκπαιδευτικών βιβλίων και των βιβλίων για παιδιά όλων των ηλικιών-  διαβάζεται από μικρούς και μεγάλους με την πρόθεση να αλλάξει το βλέμμα με το οποίο παρατηρούμε την Αθήνα: αν και από την ιστορία της Ευγενίας Μανωλίδου δεν λείπει η πλοκή, το στοίχημα του βιβλίου είναι να αναδείξει την απόλαυση του flâneur, το πώς μπορούμε να μάθουμε να βλέπουμε και να εκτιμάμε τα ωραία πράγματα· όσα έχουν αξία και συμπυκνώνουν το παρελθόν. Και προπάντων, πώς να φέρουμε στο φως τα μυστικά της πόλης που κρύβονται συχνά μέσα στον θόρυβο του πλήθους και της κυκλοφορίας. Η Ευγενία Μανωλίδου, ως μητέρα τεσσάρων παιδιών και ως διευθύντρια της Σχολής Αρχαίων Ελληνικών «Ελληνική Αγωγή», ξέρει πώς να μιλάει στα παιδιά χωρίς να υποτιμά τη νοημοσύνη τους. Όσο για τη Μαρία Μανουρά, που εικονογραφεί παιδικά βιβλία από το 2014, χτίζει, όπως λέει η ίδια, άπειρους κόσμους «χωρίς πολεοδομική άδεια»· με χρώματα και με συναισθήματα.