Χάρης Βεραμόν

Λίγο καιρό τώρα έχει γίνει ένα «Αλαλούμ». Βιβλίο δηλαδή με υπότιτλο «Ιστορίες μόνο για τρελούς» (εκδ. το ανώνυμο βιβλίο, σκίτσα Νικόλα Στεφαδούρου/ STEF), με ηρωίδα μια τρανσέξουαλ που καταγράφει τις σουρεάλ ερωτικές της εμπειρίες. Ο συγγραφέας του αυτοαποκαλείται Χάρης Βεραμόν και στο διαδίκτυο Δόκτωρ Φάουστ, γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα, ασχολείται επαγγελματικά με την υποκριτική και βεβαία σκέφτεται αλλιώτικα. Με την περίπτωσή του ασχολήθηκε η A.V.

Χάρη, πώς υποδέχτηκαν το βιβλίο σου οι εκδότες και πώς οι αναγνώστες;

Οι πρώτοι με περισσή αδιαφορία ή με προκατάληψη, μιας και το θέμα του «Αλαλούμ» θεώρησαν πως απευθύνεται σε μεμονωμένο κοινό και προφανώς δεν έχει κριτήρια εμπορικότητας. Αυτό είναι το ένα σενάριο! Υπάρχουν κι άλλα, βέβαια... Αντιθέτως οι αναγνώστες με πολλή αγάπη, περιέργεια και θετικά σχόλια, χωρίς καμιά υπερβολή. Το προφίλ μου καθημερινά δέχεται φωτογραφίες με το βιβλίο, μηνύματα από άγνωστους που το διάβασαν κι ο καθένας έχει κάτι ωραίο να πει, ένα λεπτεπίλεπτο αναλυτικό ψυχογράφημα της γραφής μου, των ιστοριών και του χαρακτήρα, πράγμα που με εντυπωσιάζει σκεπτόμενος πως ούτε καν είχα αντιληφθεί τέτοιες προεκτάσεις...

Ποιοι θα ήθελες να διαβάσουν το βιβλίο σου και σε τι ηλικία;

Επώνυμοι, ανώνυμοι άπαντες. Θαρρώ πως δεν υπάρχει περιορισμός στην ηλικία, με δεδομένο ότι μιλάμε για άνω των 18 φυσικά. Αν σκεφτείς ότι το έκανε παραγγελία μέχρι και παπάς, μάλλον τα δεδομένα του target group αλλάζουν. Σίγουρα θα ήθελα να το διαβάσουν και πρόσωπα που έχουν μια πορεία στο χώρο, ένα όνομα, που εμπνέουν το σεβασμό. Με ενδιαφέρει η κριτική τέτοιων προσωπικοτήτων. Ένας από αυτούς είναι και ο Αύγουστος Κορτώ. Την ηλικία του δεν τη γνωρίζω, αλλά θα ήθελα να ξέρω μια μέρα ότι έφτασε στα χέρια του το «Αλαλούμ».

Μια τρανσέξουαλ πρωταγωνιστεί στο πρώτο σου βιβλίο. Πες μας γιατί.

Ήθελα να κάνω κάτι το διαφορετικό, δεν ήθελα ένα συνηθισμένο καθημερινό πρωταγωνιστή, που έχουμε συνηθίσει να τον διαβάζουμε. Ήθελα κάτι που δεν έχει πολυ-παιχτεί. Και νομίζω πως το πέτυχα. Τα θέματα των ιστοριών ήταν από καιρό στο μυαλό μου και ήθελα να τα αποδώσω μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που ζει έντονα σε μια underground πλατφόρμα, τη νύχτα. Δεν νομίζω να μπορούσα να βρω καλύτερο ήρωα για αυτό που δημιούργησα.

Ήθελες λοιπόν να κάνεις κάτι το διαφορετικό και έγραψες «Ιστορίες μόνο για τρελούς». Είσαι όντως εκκεντρικός ή μήπως κυνηγάς και εσύ τα 15 λεπτά δημοσιότητας;

Ζούμε την απόλυτη τρέλα. Η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη τρελές καταστάσεις, εξού και ο τίτλος. Εκκεντρικός δεν ξέρω αν είμαι, αλλά το Αλαλούμ κινείται σε αυτό το πεδίο. Όσο για τη διασημότητα, αλίμονο κι αν δεν τη θέλω. Κάθε καλλιτέχνης που βγάζει το έργο του στην αγορά θέλει να αποκτήσει φήμη, αλλιώς δεν θα το έβγαζε. Είναι υποκρισία να κοινοποιώ κάτι κι ύστερα να υποστηρίζω πως θέλω μονάχα εγώ να το γνωρίζω και μερικοί φίλοι μου.

Είσαι ηθοποιός, γράφεις στίχους για τραγούδια και ραπάρεις, γράφεις βιβλίο. Ποιο είναι το μεγάλο σου απωθημένο;

Να κάνω parkour στη κορυφή του Έβερεστ. Για το μετά βλέπουμε! Χαχα! Να δώσω τη φωνή μου σε ένα χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων για ταινία. Σε σειρές το έχω κάνει αμέτρητες φορές.

Πού μένεις;

Μένω Ζωγράφου χρόνια. Τώρα σκέφτομαι να αγοράσω ένα σπίτι στον Άρη.

Ποια είναι τα «σκοτεινά» μέρη της Αθήνας που αγαπάς;

Jackson στο Κολωνάκι, το βράχο της Ακρόπολης και τα όμορφα στενά του Θησείου ή της Πλάκας τις καλοκαιρινές νύχτες. Γενικότερα δεν έχω κάτι συγκεκριμένο, μ’ αρέσει να κυκλοφορώ με το ποδήλατο πολύ στα στενά που προανέφερα...

Αυτό είναι το πρώτο σου βιβλίο και διαβάζω στο βιογραφικό σου: Ασχολείται επαγγελματικά και με τη συγγραφή για να βγάζει γκόμενες ή το άχτι του...». Τελικά έβγαλες το άχτι σου ή… τα μάτια σου με το βιβλίο;

Λατρεύω τον αυτοσαρκασμό γι’ αυτό και υπάρχει αυτό το σχόλιο. Όμως δεν σου κρύβω πως κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα ενός άνδρα αποσκοπεί βαθύτερα στη γυναικεία ανταπόκριση. Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτό, ποια είναι η πηγή του φαινομένου, αλλά έχω να προσθέσω το εξής... Αν έλεγα πως ήμουν σουβλατζής θα είχα την ίδια αίγλη στα μάτια μιας γυναίκας; Δεν νομίζω. Άλλωστε υπάρχει άτυπα αυτή η συνθήκη... Εντέλει τα έβγαλα τα μάτια μου αρκετές φορές! Χαχα!

Κάνεις μια συγκέντρωση στο σπίτι σου. Ποιους 3 συγγραφείς θα καλούσες;

Και οι 3 απουσιάζουν από αυτή τη ζωή, πάραυτα θα τους καλέσω. Edgar Allan Poe, Bertrand Russell και Μπακούνιν.

Θα συνεχίσεις να μας καις τον εγκέφαλο; Δηλαδή… γράφεις κάτι άλλο αυτό τον καιρό;

Ναι, φυσικά και θα συνεχίσω. Η ανοχή τρέφει την πένα! Χαχα! Γράφω ένα θεατρικό, ένα μανιφέστο, ένα μυθιστόρημα σχετικά με έναν εμφύλιο πόλεμο και γενικότερα το σκέφτομαι πολύ σοβαρά να βγάλω, κάποια στιγμή, τη συνέχεια του Αλαλούμ. Την επιστροφή των τρελών. Σ’ ευχαριστώ, καλό χειμώνα να έχουμε. :)