Μανουέλ Πουίχ, Κάρμα Ριέρα, Σέσαρ Άιρα ετοιμάζουν οι εκδόσεις Carnivora για το φθινόπωρο 2020
Ένας νέος εκδοτικός που ήρθε αποφασισμένος να προσφέρει νέους, ιδιαίτερους τίτλους με εξαιρετικής αισθητικής εξώφυλλα στους αναγνώστες, οι εκδόσεις Carnivora, έχει μεγάλα σχέδια για το φετινό φθινόπωρο. Πρώτος τίτλος η «Σχεδόν νεκρή φύση» της Κάρμα Ριέρα, η οποία θεωρείται σήμερα μία από τις σημαντικότερες φωνές της καταλανικής γλώσσας. Η «Σχεδόν νεκρή φύση» του 2011 αποτελεί την πρώτη της ενασχόληση με την αστυνομική λογοτεχνία. Η εξαφάνιση ενός Ρουμάνου φοιτητή από το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης πυροδοτεί μια αλυσίδα απρόβλεπτων αντιδράσεων η οποία οδηγεί σε τέσσερις τελετουργικούς φόνους. Ανάμεσα στους υπόπτους θα παρελάσουν τόσο διδάσκοντες όσο και φοιτητές, δίνοντας την ευκαιρία στη Ριέρα να αποτυπώσει με διεισδυτικό τρόπο τις μεταξύ τους, ενίοτε σκανδαλώδεις και ενίοτε εχθρικές, σχέσεις. Ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον με προεξάρχοντα χαρακτηριστικά τη μωροφιλοδοξία και τον ναρκισσισμό αποτελεί το σκηνικό στο οποίο προβάλλονται τα βήματα του δολοφόνου και οι μάλλον αδέξιες προσπάθειες της Αυτόνομης Αστυνομίας.
Το «Φιλί της γυναίκας αράχνης», το κλασικό και πάντα επίκαιρο αριστούργημα του Μανουέλ Πουίχ, επανεκδίδεται σε νέα μετάφραση για να συναρπάσει εκ νέου. Δυο άντρες μοιράζονται το ίδιο κελί στην Αργεντινή του 1974. Ένας ποινικός και ένας πολιτικός κρατούμενος. Ο πρώτος, ο Μολίνα, έχει συλληφθεί για ομοφυλοφιλία και ο δεύτερος, ο Βαλεντίν, για ένοπλη επαναστατική δράση. Ο Μολίνα διηγείται ταινίες στον Βαλεντίν τα βράδια πριν κοιμηθούν. Μοιράζεται μαζί του το φαγητό του και τις αναμνήσεις του. Αλλά συγχρόνως υφαίνει έναν αδέξιο ιστό, χωρίς καν να ξέρει αν θέλει να κλείσει μέσα του τον Βαλεντίν ή τον ίδιο του τον εαυτό. Ένα παλίμψηστο από κείμενα ποικίλων εκφραστικών μέσων, μεταξύ των οποίων πρέπει να συμπεριληφθούν οι ιδιότυπες «Σημειώσεις του Συγγραφέα», συνθέτει ένα έργο δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί στα υπάρχοντα λογοτεχνικά ήδη, ένα καθηλωτικό, ψυχολογικό δράμα δωματίου, μια ιδιότυπη νουάρ ιστορία στο σκοτάδι ενός κελιού.
Ένα βιβλίο αίνιγμα από την αρχή ως το τέλος ακολουθεί. Το «Πώς έγινα καλόγρια» του Σέσαρ Άιρα. Ένα μικρό αγόρι, οι γονείς του, ένα παγωτό και μια καλόγρια. Στην πραγματικότητα το αγόρι, το οποίο αφηγείται την ιστορία και έχει το ίδιο όνομα με τον συγγραφέα, αυτοπροσφωνείται σε γένος θηλυκό, το παγωτό οδηγεί σε έγκλημα, ο πατέρας καταλήγει στη φυλακή και κανείς δε γίνεται καλόγρια. Ένα κείμενο, απολαυστικά παραληρηματικό σε κάποια σημεία, το οποίο όχι μόνο αντιμετωπίζει την έννοια της ταυτότητας ως ένα είδος καμουφλάζ, αλλά και ο τρόπος που είναι δομημένο διαψεύδει διαρκώς τις προσδοκίες του αναγνώστη και ακυρώνει την αντίθεση είναι/φαίνεσθαι. Μεταφρασμένο συλλογικά την περίοδο της καραντίνας από το Μεταφραστικό Εργαστήρι του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.
«Στον δρόμο μάς φωνάζουν αλλιώς»: Μια ιστορία για το πώς είναι να ζεις ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι, μέσα και έξω από το σπίτι, και για όσα κληροδοτεί αυτή η αυτολογοκρισία στα παιδιά
17°
