Άντζελα Δημητρακάκη

Στη συγγραφέα του βιβλίου «Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα» (Εστία 2009) και πρόσφατα του «Τέχνη και παγκοσμιοποίηση» (Εστία 2013) αρέσει να σοκάρεται.

---

Το καλύτερο ελληνικό βιβλίο που διάβασες φέτος;

Δεν νομίζω πως διάβασα φέτος κανένα.

Ποιο είναι το βιβλίο που θέλεις να διαβάσεις;

«Ο άνθρωπος που τον έλεγαν Πέμπτη» του Τσέστερτον.

Ποια είναι η μεγαλύτερη συγγραφική σου αγωνία;

Ότι δεν θα καταφέρω να γράψω κάτι που να με σοκάρει.

Τι βρίσκεις στην Αθήνα που δεν έχει στο Εδιμβούργο;

Τους φίλους μου και τον ήλιο.

Και τι βρίσκεις στο Εδιμβούργο που δεν έχει στην Αθήνα;

Πεζοδρόμια.

Αν το 2013 ήταν βιβλίο ποιος θα ήταν ο τίτλος του;

Περίμενε λίγο γιατί αυτό είναι δύσκολο… Το 2013 ήταν η χρονιά που πέθανε η καλύτερή μου φίλη. Ο τίτλος του μάλλον θα ήταν «Του ύψους και του βάθους».

Τι δεν πρόκειται να συμβεί στην Αθήνα του 2014;

Να αρθούν οι κοινωνικές διαφορές.

Ποιο στερεότυπο για την Ελλάδα μισείς;

Ότι είμαστε μαυριδεροί και βρώμικοι. Και ότι δεν είμαστε καλοί σε τίποτα.

Ποια ερώτηση σχετικά με την Αθήνα έχεις βαρεθεί να απαντάς στο Εδιμβούργο;

Αν μπορεί να ζήσει κάποιος εκεί.

Αν δεν δίδασκες και δεν έγραφες, τι δουλειά θα ήθελες να κάνεις;

Δικηγόρος για πολιτικούς κρατούμενους.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις όταν έρχεσαι στην Αθήνα;

Χαμογελάω.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Αθήνας σήμερα;

Εκτός από τους Αθηναίους που οδηγούν ανάποδα σε μονόδρομους; Η έλλειψη ανατρεπτικού οράματος.

Ποια είναι η χειρότερη επίπτωση της κρίσης στην Αθήνα;

Οι φασίστες.

Είσαι και ιστορικός τέχνης. Περίγραψε την εικαστική σκηνή της Ελλάδας με πέντε λέξεις.

Άγνωστη ήπειρος, λιτή και φυγόκεντρος.

---

Διαβάστε παλαιότερη συνέντευξή της εδώ