Καλύπτοντας τις δεκαετίες του ΄60 και –μερικά– του ΄70, η σειρά των εκδόσεων «Γαλαξία», που είχε δημιουργήσει η Ελένη Βλάχου (εφημερίδες «Η Καθημερινή», «Μεσημβρινή», περιοδικό «Εικόνες», εκδόσεις «Κεραμεικός») αποτελεί ζωντανό θρύλο μεταξύ των βιβλιόφιλων, ακόμα και σήμερα.
Συνδυάζοντας κομψότητα, ποιότητα (άριστο περιεχόμενο, καλές μεταφράσεις, σοβαρή επιμέλεια κλπ), χαμηλή τιμή και μεγάλο τιράζ, οι περίπου 360 τίτλοι της σειράς μόρφωσαν (και μορφώνουν ακόμα, λόγω της σταθερής τους αξίας στα παλαιοβιβλιοπωλεία) γενιές βιβλιόφιλων.
Οι επιμέρους σειρές του «Γαλαξία»
Γαλάζια. Ελληνική πεζογραφία και παλιά ποίηση (από τον «Ερωτόκριτο», την «Αρετούσα» και τη «Φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου», στο Ροϊδη, τον Κονδυλάκη, Βιζυηνό και τον Παπαδιαμάντη, κι από κει στους νεότερους, όπως η Νάκου, ο Λευκός, ο Πλασκοβίτης ή ο Καστανάκης.
Κίτρινα. Αστυνομική λογοτεχνία: Μαρς, Εσμπραγιά, μακ Γκίβερν, Λέβιν, Κρίστι. Γουάλας, Ντόιλ κλπ. Εδώ και ο ημιαστυνομικός Πόε.
Γκρι - καφέ. Ιστορία: Ροβεσπιέρος, Απολογία Οδυσσέως Αντρούτσου, Ο Βύρων εν Ελλάδι, Ελληνική μυθολογία, Παπαρρηγόπουλος, Λουδοβίκος ΙΔ΄. Κι ακόμα Θουκυδίδης, Ηρόδοτος, Ξενοφών, Πλούταρχος (τα τρία πρώτα πλήρη, όλα σε υπέροχες νεοελληνικές μεταφράσεις) κλπ.
Ένα παράδειγμα. Το «Κεφάλια» στη σειρά» του Αλκιβιάδη Γιαννόπουλου, γαλάζιο, που στα παλαιοβιβλιοπωλεία ή και τα παλιατζίδικα το βρίσκει κανείς πανεύκολα, με τιμή από 1-5 ευρώ. Πρόκειται για 11 μοντέρνα διηγήματα (αν και βγήκαν το 1934, εδώ η επανέκδοση του 1971), από ένα πεζογράφο με πολύ μακρά ζωή (1896 - 1981) και πάνω από 60 χρόνια δημιουργικής πορείας. Σήμερα ο Γιαννόπουλος είναι μισοξεχασμένος, άδικα κατά τη γνώμη μου. Διαβάστε Γιαννόπουλο, αν δεν τον ξέρετε, και δε θα χάσετε... Στην ίδια σειρά του «Γαλαξία» κυκλοφορεί και η «Σαλαμάντρα» του.
(Ξέρω ότι ο πολλαπλά συνάδελφος και φίλος Δρ. Φίλιππος Παππάς ετοιμάζει κάτι πολύ περισσότερο από το σημείωμα αυτό, μια μεγάλη δουλειά για το σπουδαίο αυτόν εκδοτικό οίκο, την οποία θα έχουμε φυσικά την ευκαιρία να την παρουσιάσουμε κι εδώ).
Ντιπ τίποτα δεν μου έμαθαν οι έρωτες, εμένα προσωπικά – αλλά στη Δήμητρα Ζάφειρα έμαθαν διάφορα πράγματα, τα οποία μοιράζεται μαζί μας με το χρήσιμο, τελικά, βιβλίο της.
Με το μυθιστόρημα «Η Βιβλιοθήκη των Ανήσυχων Κόσμων» συμμετέχει ενεργά στη συζήτηση για τα οφέλη και τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης και προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη
17°
