16 + 4 σημαντικοί Νεοέλληνες ποιητές

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να διαιρέσουμε την ποίηση και τους ποιητές: μεγαλόστομοι και χαμηλόφωνοι, στρατευμένοι και μη, ανάλογα με τις «σχολές» (είτε χρονολογικά, είτε με βάση την τάση), μοντέρνοι και παραδοσιακοί, επικοί και λυρικοί, διαχρονικοί και σύγχρονοι, καθαρευουσιάνοι και δημοτικιστές, δημοσιοσχεσίτες και απόμακροι, και πάει λέγοντας − με κυριότερη βέβαια τη διάκριση, ποιοτικοί και μη.

Εφαρμόζοντας τα παραπάνω κριτήρια με βάση το προσωπικό μου γούστο, προτείνω να ξεκινήσει κανείς να διαβάζει ποίηση κατά μόνας, ξεχνώντας τις πλατείες και τα μεγάφωνα, τ΄ ακροατήρια και τα χειροκροτήματα. Θα μπορούσα να προτείνω πολύ περισσότερα πρόσωπα και βιβλία απ΄ ό,τι τόσα μονάχα, γιατί προφανώς υπάρχουν πολύ περισσότερα και πιθανότατα πιο αξιόλογα, αλλά κάπου πρέπει να σταματάει κανείς, γιατί μια πολύ μάξι επιλογή κινδυνεύει με ξεχείλωμα και επομένως αυτοακύρωση.

Λοιπόν, κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, πάμε:

Α. Κ. Π. Καβάφης, Ποιήματα (πολλές καλές εκδόσεις)

Β. Μαρία Πολυδούρη, Ποιήματα (Εστία, επιμέλεια Χριστίνα Ντουνιά)

Γ.  Κώστας Καρυωτάκης, Ποιήματα και πεζά (Ερμής ή Εστία, επιμέλεια Γ.Π. Σαββίδης)

Δ. Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα (Ίκαρος, επιμέλεια Γ.Π. Σαββίδης)

Ε.  Άρης Αλεξάνδρου, Ποιήματα (Κείμενα, Ύψιλον, Καστανιώτης)

ΣΤ. Μανώλης Αναγνωστάκης, Ποιήματα (Πλειάς, Νεφέλη)

Ζ. Τίτος Πατρίκιος, ποικίλα ποιητικά βιβλία ποικίλων εκδοτών- τελευταία από την Κίχλη

Η. Μιχάλης Κατσαρός, «Κατά Σαδδουκαίων» (Κείμενα, Νέο Επίπεδο)

Θ. Νίκος – Αλέξης Ασλάνογλου, «Ο δύσκολος θάνατος» (Εγνατία, Νεφέλη)

Ι . Σπύρος Τσακνιάς, Τα ποιήματα (Στιγμή)

ΙΑ. Ειρήνη Ρηνιώτη, «Μια βόλτα μόνο» (΄Αγρα)

ΙΒ. Χαρ. Γαννακόπουλος, «Τι κοιτάζει στ΄ αλήθεια ο ποιητής» (Πόλις)

ΙΓ. Ντίνος Σιώτης, «Μάρθα» (Γαβριηλίδης)

ΙΔ. Γιάννης Πατίλης, «Αποδρομή του αλκοόλ» (Ύψιλον)

ΙΕ. Λένια Ζαφειροπούλου, «Σκληρό να σκοντάφτεις σε πέτρες» (Πατάκης)

ΙΣΤ. Τασούλα Καραγεωργίου, Η χελώνα του Κεραμεικού (Γαβριηλίδης)

ΙΖ. Ανδρέας Εμπειρίκος «Μέγας Ανατολικός», ανθολογημένος από το Γιώργη Γιατρομανωλάκη, το ποιητικότερο νεοελληνικό πορνοερωτικό πεζό (Άγρα)

ΙΗ. Δημήτρης Καλοκύρης, σχεδόν οποιοδήποτε «πεζό» του, ακόμα και τα μεγάλα σε μήκος βιβλία του, είναι στην ουσία του(ς) ποίημα (Ύψιλον, Άγρα, Νεφέλη, Κέδρος κλπ κλπ)

ΙΘ. Γιώργος Χουλιάρας, «Λεξικό αναμνήσεων»: προγραμματικά λεξικό, ουσιαστικά λημματογραφημένη ποίηση (Μελάνι)

Κ. Κώστας Μαυρουδής, σχεδόν οποιοδήποτε από τα συντομότατα λεπτοδουλεμένα «πεζά» του, και ιδίως οι «Τέσσερις εποχές» (και στη δίγλωσση ελληνική - ισπανική έκδοση) είναι στην ουσία του ποίημα (Πόλις, Κέδρος, Μελάνι, Πλέθρον κλπ)

d.fyssas@gmail.com